𝖬𝗎𝗇icel.

می‌گه بیا بازی فکری جدیدمو بازی کنیم هرکی برد، آمممم، جایزه که نداریم، خب هرکی برد خفن‌تره.

بچه‌ها عقل به خرج بدید و بغل sibling کوچکتر از خودتون گریه نکنید.

بچه‌ها من عمیقا با چت کردن خسته‌ام‌. می‌شه حتی خواستید دو کلمه هم حرف بزنیم زنگ بزنید بهم؟

اگه از من هنرم رو می‌پرسید شاید بهش می‌گفتم دارمش اما نشون نداده هنوز خودشو، الان وقت ندارم، اما قراره این باشه، قراره باهاش این کارها رو بکنم. اما آدم‌ها تلاش نمی‌کنن وقتی تاثیرگذارن، احساس امنیت بدن بهت‌. یا حتی ادای باور کردن در بیارن‌. خب پس تو هم نمی‌گی اما رو دلت می‌مونه که بهش نشون بدی‌. عجب.

(گفت این منم وقتی می‌گن ناهار سوپه.)

عجب پلاسمایی زن. عجب باد و بارونی.

لازمه از کلمه خاصی استفاده کنم برای توصیفش؟ مگه همیشه همچین کلمه‌ای وجود داره اصلا؟ فقط پیچیده‌ست. خیلی خیلی پیچیده. خیلی عجیب غریب. اصلا نمی‌فهمم چه خبره و چجوریه و فلان. عمه نور امشبو تو دلم روشن می‌کنه که باعث می‌شه بغض دور گلوم گره بخوره. چارتا کلمه‌ی ساده. نمی‌دونستم سادگی انقدر عجیبه. کاش بفهمی چی می‌‌گم. کاش نگاهت رو به کتاب جلو روت محدود کنی. می‌فهمی نگاه استعاره‌ست یا چی؟ شاید هم ایهام تناسب داره. ( از بیرون صدای بوق بوق و جیغ و هلهله‌ی عروس گردونی میاد. یادم رفته عروسی وسط زمستون چه شکلی بود.)

آذر ۶۴.

‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌-می‌خونُم واست لالایی-

امیدت رو پس بیار.

یادم نمیاد اسمش چی بود.