.خُمآري.

‏اصلا چیزی هست که یهویی تموم شه؟ + بله، صبر آدما.

تو با من راه نیومدي، ولي با بقیه دوییدي.

تو با من راه نیومدی، ولی با بقیه دوییدی.»

‏از دور تو را دوست دارم بی هیچ عطری، آغوشی،لمسی یا حتی بوسه‌ای تنها دوستت دارم از دور…

‏هروقت احساس کردی باید از همه‌جا غیب بشی، دقیقاً همون لحظه‌ایه که عمیقاً لازم داری پیدات کنن.

‏منی که یاد گرفتم بدون حضور دوست، پارتنر یا هر خر دیگه‌ای خودمو رو به راه کنم، فقط اصابت مستقیم گلوله به مغز میتونه از پا درم بیاره.

‏تو هر چقدر هم به یکی احترام بذاری در آخر اون اندازه فهمش با تو رفتار میکنه..

ولي من دقت كردم هيچكس واقعي براي من نبود هيچكس سعي نكرد دلمو نگه داره.

امشب براي بار ديگه بهم ثابت شد به حرف هييچكس اعتماد نكنم خصوصاً اونايي ك خيلي قشنگ و تميز برات نقش بازي ميكنن..

و ما بيقرارترين ، صبورهاي جهانيم:)

غیر از خودمان، سمتِ هر که دویدیم غربت بود!

یه سطحی از غم هست که وقتی دچارش میشی شاید هیچ‌وقت استوری غم‌انگیز یا توییت یا هرچی که نشون بده غم داری نمیذاری. و احتمالا برات خیلی سخت باشه با دوستات در موردش حرف بزنی. بیشتر میخندی و کمتر بحث میکنی.. به خودت میای میبینی مدت خیلی زیادی هست که سکوت کردی و فقط صبر میکنی که بگذره..

آن يار طلب كن كه تو را باشد و بس معشوقه صدهزار كس را چه كني؟!

ولي من دقت كردم براي من تمام خوشحاليا، افتري دارن.. بايد افتريشونو پس بدم:)

مي پرسند او كه بود؟ هرگز نفهميدم، فقط مي دانم؛ من برايش رهگذري بيش نبودم، و او؛ تمام ِجانم...

‏وَ... دلم با ماندن بود راه اما ، راه رفتن؛ و تو ندانستي، چه رنجي و غمي است، کشاندن ِتن ِخسته ای که دلش مي خواست بماند...

فکر کنم گریه کردن درواقع همون خونیه که از روحمون جاری میشه... و خب چون متعلق به روحه رنگ نداره