ㅤㅤㅤwish

دختر نازم

خوشگل تر داری میشی هر روز

کاش می‌شد هرگز فردایی به استقبال غمزدگانِ رویای شب نمی‌آمد. کاش می‌شد هرگز نوری از فردا به دیده‌ی ما نمی‌خورد زیرا پس از چند ساعت دوباره شروعی‌ست همانندِ هر شبِ من و تو ، اما ممکن است هر بار این حجم اندوا وحشتناك تر از قبل باشد. راستش را بخواهی بسیار سخت است به انتظار فردا ماندن ، زیرا تو هیچوقت نمی‌توانی سنگینیِ بارِ فردا شبت را کمی بسنجی ، از قبل. تنها رهایم کنید در سایه ، می‌خواهم کمی با روحِ آسیب دیده‌ی بیچاره‌ام وقت بگذرانم و او را به صرفِ رویای شیرینی دعوت کنم تا که شاید فرجی شود و وی آسوده خیال گردد..! دلم برای او می‌سوزد ، او حتی با خود هم غریبه است ، کسی او را زیاد نمی‌شناسد. کامل تر بگویم برای کسی اهمیت ندارد ، حتی خودش و او همواره سعی در هضم این واقعه‌ی عظیم‌الجثه‌ی غم آلود دارد لیلی، بیست و چهار دسامبر .

نفس منی دخترم

امشب راحت تر میخوابم به لطف هم صحبت بودن باهاش .

ماهم لیلی رو دوست دارم..پیام شب بخیر قشنگی بود

حرف زدن با آیدا میتونه باعث شه شب ها راحت تر بخوابم .

نمیدونم فقط میدونم تو دوست داشتنی ترین کسی هستی که دیدم لیلی من

می گفتند نگاه خالق و آن خدا نام بی همتا را دارد، اما کدام خدا؟ دیگر چگونه فریاد میزد تا او صدایش را بشنود؟! اگر خدایی بود و ناظر، اگر دلرحم بود و مهربان؛ پس حالا کجا از آن بی عدالتی را نظاره می کرد؟ با چه حقی تنها شاهد بود و خیره به کمر خم کردن مخلوقاتش مانده بود؟! میخندید و یا برای کوتاهی هایش به گریه افتاده بود؟ لیلی، بیست و دو دسامبر .

زمانایی هستن توی زندگیم که، حتی با نوشتن هم نمیتونم احساسات بدم رو بیان کنم و بروز بدم اون وقته که حسه مرگ رخنه میکنه به تک تک سلول های وجودم و دردِ وجودم باعث میشه آتیش بگیرم از ندونم کاری

احساس کم بودن، دوباره داره نفسم رو میگیره

به طور واقعی، آران دختر طبیعیته مثله طبیعیت زیبا و لطیفه، مثله گل های بهاری خوش عطر و دوست داشتنیه مثله نسیم و بارون بهاری دلنشین و خنکه و مثله شکوفه های گیلاس قابل پرستشه .