Blessing in disguise

خوابم می‌آد

اون حالتی رو دارم که وقتی داری کابوس می‌بینی اما هوشیاری و تلاش می‌کنی از خواب بیدار بشی

انقدر تو این نقش که «داره خوب می‌گذره و همه چیز اوکیه» فرو رفتم که گاهی این مرز بین« لطفا بذار تنها باشم و لطفاً تنهام نذار» رو گم می‌کنم

یه احساس کرختی، هر روز صبح می‌آد و یقه‌ام رو می‌گیره؛ دلم می‌خواد یه چیزی تموم بشه اما نمی‌دونم چی ولی می‌دونم یک چیز نادرست و اشتباه در جریانه. اصلا غمگین نیستم حتی گاهی خوش می‌گذره ولی متوجهم که بیشترش بدون تلاش به دست نمی‌آد، یعنی باید تلاش کنم یا به عبارتی زور بزنم که بهم خوش بگذره.

احساس می‌کنم یه وزنه سنگین روی سرمه، دائما احساس سنگینی می‌کنه و سرپا ایستادن خالی تمام انرژی‌مو ازم می‌گیره. ناراحتم، حتی وقتی کنار افراد مورد علاقه‌ام هستم، باید تلاش کنم برای صحبت‌ کردن در حالی که واقعیتش اینه که حتی حضورشون بهم احساس سبکی و خوشحالی می‌ده اما انگار انقدر با افکار و مشکلاتم تو مغزم مبارزه کردم که دیگه خندیدن، نفس کشیدن، صحبت کردن و هرکاری که در حالت ایده آل بدون نیاز به فکر کردن انجام می‌دادم از حالت اتوماتیک رفته رو‌ حالت دستی.

تا فردا دلم می‌خواد غر بزنم

I'm so gifted at finding what I don't like the most So I think it's time for us to have a toast‌.

Ayy, i see a motherfucker smilin'.

گفتی ز جهان چه غصه داری آخر؟ آن غصه که در جهان نگنجد دارم.

😂😂😂😂😂😂😂😂😂😂

امثال این حرومزاده باید اعدام بشن نه اون طفل معصوما

فقط واسه بچه های مظلوم غزه دل می‌سوزونید؟ مردید اینو بگیرید