مجلهٔ عسل طعم تلخ دارد.

راستش وقتی التماس می‌کردم بمونی اونقدر غرق خون بودم که نمی‌تونستم ببینم چقدر ازت زخم دارم. هیچ چیزی جز سرخی خون نمی‌دیدم.

یک‌روزی این تکرار کردن اشتباهاتم درنهایت من رو به قهقرا می‌برن و اون‌ روز دیر نیست

درباره هر جمله‌ای که می‌خوام بگم و کوچک‌ترین کاری که قراره بکنم پنجاه ساعت فکر می‌کنم و در آخر یک‌چیزی می‌گم و یک‌کاری می‌کنم که خودمم توش می‌مونم.

جوری درد دارم که فقط مرگ می‌تونه نجات‌دهنده باشه

از وقتی که یه جیزی تو مغزم بیاد و درست یادم نمیاد که خاطرست، چیزیه که واقعا اتفاق افتاده، بخشی از خواب و کابوسامه یا صرفا maladaptive daydreamئه متنفرم

می‌شه لطفا وجود نداشته باشم؟ از ازل تا ابد.

-چطور ابراز علاقه می‌کنی؟ +من:

همه کتاب‌های نشر بیدگل رو می‌خواهم.

همه کتابهای نشر‌چشمه رو میخواهم.

+چرا موقع راه رفتن انقدر سرت پایینه؟ -دنبال جسد گنجشک و موش می‌گردم.

https://t.me/fardanote 🤭