*صدای ملودی*

برخیز که می‌رود زمستان بگشای در سرای بستان نارنج و بنفشه بر طبق نه منقل بگذار در شبستان وین پرده بگوی تا به یک بار زحمت ببرد ز پیش ایوان برخیز که باد صبح نوروز در باغچه می‌کند گل افشان خاموشی بلبلان مشتاق در موسم گل ندارد امکان آواز دهل نهان نماند در زیر گلیم و عشق پنهان بوی گل بامداد نوروز و آواز خوش هزاردستان بس جامه فروخته‌ست و دستار بس خانه که سوخته‌ست و دکان ما را سر دوست بر کنار است آنک سر دشمنان و سندان چشمی که به دوست برکند دوست بر هم ننهد ز تیرباران سعدی چو به میوه می‌رسد دست سهل است جفای بوستانبان #سعدی

یکی هم می گفت :معرفت نداشت ومی خواست خرجمون کنه آهای بارون ببار میبینی که دردامون زیاده چشامو پر غم که دنیا بی معرفت نر از اونی بود که فکرش و می کردیم آی نظر تنگ! مرا می‌شناسی؟ که نصیبش از تو غم شد و تلخ‌کامی و خون دل خوردن، آفتابی دلواپس و فصل هایی سیاه، حسی آزارم می دهد شبیه ترس، از نرسیدن ها سرابها، خسته ام دنیا خسته، هوس کردم که دیوانه شوم، بزنم به سیم آخر .....بروم زیر باران راه بروم پچرخم ، داد بزنم گریه کنم بخوانم، آنقدر که خالی شوم سبکتر از پرنده ای، رها، از اندوها ، رنج ها، خدا کند دوباره باران ببارد. #لیلا_قدم_یاری (ملودی) ۱۴۰۴/۱۲/۹ ❄❄ درودتان یاران جان روز نو مفرح و دلانگیز

ناگهان اشکی چکید و بغض دیرینم شکست گریه کردم آن سکوت سرد و سنگینم شکست از نگاهِ عشق می دیدم جهان را نزد تو رفتی و بعد از تو آن جامِ جهان بینم شکست بوسه ات در لطف مانندِ پرِ پروانه بود بوسه بر بالش نشاندم خواب شیرینم شکست آرزویم بودی و تا آسمان ها هم رسید باد آمد بال هایِ مرغ آمینم شکست هر زمان می دیدمت نوروز بود اما چه شد؟ سکه‌یِ اقبال گم شد، هفتمین سینم شکست مطمئنّم کافران هم روزی عاشق بوده اند مثل من که بعد تو پندار و آیینم شکست #محمد_فرخ_طلب