○|گم‌شدگان برای همیشه|○

بیچاره آهویی که صید پنجه شیری‌ است بیچاره تر شیری که صید چشمِ "آهویی" ✍فاضل نظری #راه_شعر

🔸شروع کتاب این نوشته شده: برتراند راسل اسپینوزا را "شریف ترینِ همه فلاسفه" میداند. اساس کتاب روی همین نظامِ فلسفیِ شریف بنا شده. البته فلسفه اسپینوزا سخت‌خوان هست و اگه اشنایی ندارید قبلش حتما مطالعه کنید.( درسگفتارهای اردبیلی رو سرچ کنید.) اسپینوزا همه چیز رو از اول نشسته تعریف کرده. خدا، ذهن، میل و احساس و... تقریبا به اراده آزاد باوری نداره و به عبارتی جبرگرای رادیکاله. ولی به اینجا ختم نمیشه. اسپینوزا، یک نوع آگاهی رو تعریف میکنه که طبق وعده کتاب، انسان به بی تعلقی، آزادگی و استقلال می‌رسه. 🔹اما این کتاب صرفا فلسفه نیست. اتفاقا نقطه قوتش، خوانشِ روان‌درمانگری از اسپینوزاست. اینجاست که کتاب "شفایِ جان" میشه.(اسم دیگه کتاب). اضطراب، رنج، حسرت، کینه، خشم و... احساساتی هستند که به نحو خیلی دقیقی بررسی شدن. تمرکز کتاب بر روی بحث های انتزاعی نیست، بلکه تمرکز بر روی انسان و احساساتش هست. 🔸یکی از ویژگی های دیگه کتاب، تمرین های اونه! شاید بنظر بیخود بیاد ولی همونجور که خود نویسنده گفته خوندن کتاب بدون انجام تمریناتش تاثیری نداره. صرفا کلمات وارد ذهن میشن و حتی اگه پذیرفته بشن تاثیری نمیذارن. تمرینات این فرصت رو میده مطالب وارد زندگی شخص بشن و فهم راحت تر بشه. 🔹 مترجم کتاب مصطفی ملکیان هست. اونایی که میشناسنش که بنظرم همین یه دلیل کافیه براشون. ترجمه کتاب کاملا حرفه ای و دقیقه. خود مترجم با فلسفه اسپینوزا آشناست. مقدمه ۷۰صفحه ای هم از خود ملکیان هست که تقریبا خلاصه ای از کتاب هست با شیوه بیان خود مکلیان! 🔸در آخر باید بگم که این کتاب هم حجم زیادی داره و هم گاها سخت‌خوان هست. زمان زیادی میطلبه ولی احتمال زیاد میارزه! اگه جاهایی رو متوجه نشدید ادامه بدید چون گاها جلوتر بهتر توضیح داده شده. این کتاب هم مثل هر نوع تفکر و فلسفه ای، نیاز به زمان برای هضم شدن داره.

معمولا اگه بپرسن از بین کتاب/آهنگ/فیلم هایی که مواجهه داشتی فقط یکدونه رو پیشنهاد بده باید کلی فکر کرد و درآخر هم به یکی رسیدن سخته. ولی از بین کتاب‌هایی که تا الان خوندم تونستم اون "یکی" رو انتخاب کنم. اون کتاب "روح اسپنوزا" ست. سعی میکنم چند علتی که برای خوب بودن این کتاب به ذهنم میاد رو بگم: #راه_کتاب @lost_fr_ever

رمان خون‌خورده رو چند سال پیش خوندم. خیلی خلاصه بخوام بگم، رمان در مورد فراموش شدن و مردن زیر خاکِ تاریخه. رمان پره از داستان های اصلی و فرعی که تعلیق خوبی درست کرده. جزئیات یادم نیست ولی اگه از رمان های شلوغ و اپیزودی طور خوشتون میاد بخونیدش. این رمان تجربه لذت بخشِ سفری بین مکان و زمان های مختلفه. #راه_کتاب

خیلی باید از درون خودت اطمینان داشته باشی و با خودت حال کنی که یک سری کارها رو انجام بدی. مثلا باید به مقدار زیادی از یک اهنگ لذت ببری و با خودت بگی مگه میشه؟ مگه ممکنه یکی دیگه وجود داشته باشه و ازین اهنگ لذت نبره؟ مگه همه مثل من فکر نمیکنن؟ اینجاس که تو مکان عمومی، بلوتوث رو روشن میکنه، اسپیکر رو درمیاره و وُلوم اهنگ رو میده بالا تا بقیه هم عشق و حال کنن. ایول. #ترشح_نامه

از بوسه گلگون تو خون می‌چکد ای تیر! جان و جگرم سوخت! به این سینه چه گفتی؟ از رستم پیروز همین بس که بپرسند: از کشتن سهراب به تهمینه چه گفتی؟ ✍فاضل نظری #راه_شعر

خب از اتاق فرمان اعلام کردن که تاب زرده رو برداشتن کلا. No Tab

یک متن طولانی نوشته بودم برای اخرین کشیک اینترنی. کلی بالا پایینش کردم که آره اینطوری متن قشنگ‌تریه و... که با این صحنه زیبا مواجه شدم. سیستم بیمارستان قطع شده. کارها روی هم تلنبار شدن. اینترنتی نیست. دستگاه هم کار نمیکنه که حتی یک رانی بگیری از تشنگی دربیای. بنظرت کلماتِ پایان، آخرین، شروع دوباره و... برای این مسیر مسخرس؟ باشه. دیشب ساعت ۱۰ اومدی و حالا نور افتابِ صبحِ جمعه، چشمای خشک شده‌ات رو کور کرده و اذیت شدی؟ آخی! هیچ جوره نمیتونی هزینه/فایده رو توجیه کنی؟ اوهومممم. بخواب بابا. No Internet این قاب، لایق‌ترین قابِ خروجه. دقیقه های اخر که چشمام رو بسته بودم، این تصویر اومد تو ذهنم: رفتم شهرمون. سر کوچه. تاب زرد زنگ‌خورده‌ای که به معنای واقعی کلمه باهاش بزرگ شدم.چند روز دیگه ، روی تابِ زرد ، در کنار یار، تاب رو بتابیم. برو بخواب.‌‌.. #گم_نوشته

📽A man called ove این کلیپ رو رندوم توی یک کانالی دیدم. با خودم گفتم یه رمانس پیدا کردم که وقتی حوصله‌م سر رفت ببینم. بعد فهمیدم فیلم همون "مردی به نام اوه" است که کتابش خیلی معروفه. قبلا کتابش رو شروع کرده بودم و چون دوست نداشتم ادامه ندادم. کلیشه ای بودن فیلم باعث شد لذت خاصی نبرم. اگه ازین فیلمای ساده دوست دارید که ترکیبی ساده از غم و شادی و عشقه و تهش سعی میکنه حال خوب کن باشه، ببینید شاید خوشتون اومد. #راه_فیلم

گذر زمان همه چیز رو نشون میده؟ یا گذر زمان حلش میکنه؟ نه بیچاره! گذر زمان حذف‌مون میکنه. #ترشح_نامه

✍تاریخِ من نوشتن واقعا چیز عجیبیه! جدای از تاثیرات روانی خوبی که داره مثل عینیت بخشیدن به افکار، مرتب کردن ذهن شلخته و... یک ویژگی مهمش ثبت تاریخه! تاریخِ من. منِ امروز با بی رحمی منِ دیروز رو فراموش میکنه. قضاوتش میکنه. چون فکر میکنه اون هم مثل امروز همین ویژگی هارو داشته. توی همین حال و هوا بوده. پس راحت سرزنش میکنه. ولی من تغییر کردم. اون دیروزی نیستم و فردا هم ... اما کلمات قاطع اند. خاطره ذهنی،همون تحریف کننده دیروز، زورش نمیرسه به کلمه. یک روز خواستم یک کاری رو دوباره باانگیزه شروع کنم، نوشته سال قبلم رو خوندم. من دیروز بهم گفت که چقدر ناراحت بوده ازون دوران. نه از طریق حافظه، از طریق کلمات. روزمرگی هارو بنویسید. شاید برای امروز بی فایده و کسل کننده بنظر بیاد، ولی نه برای منِ فردا... #گم_نوشته

راهی است راهِ عشق که هیچش کناره نیست آن جا جز آن که جان بسپارند، چاره نیست اینجور که حافظ میگه حداقل مسیر عشق بنظر لذت‌بخش نمیاد و جونت درمیاد. #راه_شعر

جواب‌تون به معنای زندگی " لذت بردن از مسیر"عه؟  مقصد هیچ اهمیتی نداره؟ هر جا برسید، خوشید؟ چجور میتونید؟ یعنی وقتی ۶ ، ۷ صبح بیدارتون می‌کردن، تو راه مدرسه از مسیر لذت می‌بردید؟ #ترشح_نامه

🎭 نگهبان شب از سادگی و اصالت کارهای میرکریمی، لذت میبرم. ساختار فیلمنامه ازون کلاسیک های سه پرده ای نیست. عملا اتفاق خاصی نمیافته. نقطه اوج و تعلیق و... ای نمیبینی. خب شاید سوال بشه وقتی اینارو نداره چرا باید این نوع فیلم رو ببینیم؟ فیلم با استفاده از زمان های اصطلاحا مرده، حس رو به خوبی به مخاطب منتقل میکنه. هنر اصلی کارگردان هم همینجا مشخص میشه که این هنر از شناخت خوب میرکریمی از فرهنگ ایرانی ناشی میشه. خلاصه به جای اینکه فیلم با سکانس های پرتنش حس رو منتقل کنه، در واقع درام رو در گوش مخاطب زمزمه میکنه. لبخند های آرومی که بیننده موقع تماشا این دو زوج میزنه، گواه این هنره. همین ۵۰ ثانیه ویدیو رو ببینید. فیگور، حالات صورت و دیالوگ همه چیز رو میگه خودش. #راه_فیلم