لُکِگی•

از دوستان ک.ص لیس یه سوال داشتم شیرینه یا ترش

کسی که مال منه یه ثانیه هم نباید فکرش جایی بره اگر رفت دیگه مال من نیس

ایران آینده تبدیل به بی‌دین‌ترین و سکولارترین کشور مسلمان خواهد شد ✍️  محمد زکایی، استاد حوزهٔ علمیهٔ قم در آینده‌ای نه چندان دور و با مرگ نسل‌های دههٔ ۴۰ به پایین، دیگر چیزی به نام مذهب ‌و اعتقاد، در بین نسل‌های جوان، دیده نخواهد شد! مردم، عامل فقر، بیچارگی و گرفتاری خود را، در ایدئولوژی می‌بینند و با مرگ هر روحانی، به ویژه مرگ مسؤولان، شادی خود را بروز می‌دهند! به نظر می‌رسد سیاست، آسیب فراوانی به دین و مذهب در کشورمان وارد ساخته است و ‌هر کدام از ما، متوجه فاصله گرفتن از اعتقادات مذهبی در بین آحاد مردم شده‌ایم. ما نتوانستیم در ۴۳ سال، بر اعتقادات مردم بیفزاییم و یا حداقل آن را حفظ کنیم. با تمام بودجه‌های چندین هزار میلیاردی، ده‌ها نهاد دینی و ‌حوزه‌های علمیه، عملاً خروجی آنها صفر و حتی منفی بوده است! متأسفانه، ما ظاهرسازی و تبلیغ را بر تربیت نسل ترجیح دادیم. اگر در خانواده، ‌اقوام، همکاران و دوستان خود بنگریم، متوجه می‌شویم که به جز چند پیرزن و ‌پیرمرد که آنها هم تربیت شدهٔ سالیان بسیار دورند، اغلب پرورش یافتگان جمهوری اسلامی، حتی نماز نمی‌خوانند که هیج، تمام مظاهر دین را تمسخر می‌کنند! بنابراین‌ آینده نشان می‌دهد ایران تبدیل به بی‌دین‌ترین و سکولارترین کشور مسلمان خواهد شد. نشانه‌های این تغییر بنیادی، در رفتارها و دهن‌کجی‌های جوانان ‌و مردم، به آنچه مسؤولان می‌گویند مشخص است. استقبال بی‌نظیر مردم از نوروز و دیگر جشن‌های ملی غیرمذهبی، از آثار این تغییر بنیادی در عقاید مردم است. پرواضح است که اگر بودجه‌های کلان مذهبی را صرف زدودن فقر می‌کردیم، بیشتر به نتیجه می‌رسیدیم. برخی طلبه‌ها به من می‌گویند که ما نمی‌توانیم‌ با لباس روحانیت، بیرون برویم، زیرا مورد ناسزای مردم قرار می‌گیریم. یک روز یکی از طلبه‌ها به من گفت: فرزند خردسالی دارم، دستش را گرفتم تا برای خرید به بازار برویم، هنگام خروج از منزل به من گفت: اگر با لباس روحانیت بیایی، من با تو بیرون نمی‌آیم! در آنجا با تمام وجودم شرمسار شدم و به یاد سخن آیت‌الله طالقانی افتادم که می‌گفت: روحانیت اگر وارد حکومت شود، نه تنها خود، که دین را نیز از بین خواهد برد! به منزل باز گشتم و درعالم تنهایی گریستم. همسرم متوجه حال خرابم شد و پرسید چرا منقلبی؟  گفتم چرا نباشم؟ امروز بیست سال تحصیل مرا در حوزه، فرزند خردسالم به چالش کشید!

هزارتا اشنای به دردنخور فدای یه غریبه به درد بخور

لطفا جایی نگو با من در ارتباط بودی میدونم برای ت یک افتخاربزرگه ولی برای من ی اشتباه بود

من اگه اخلاقم بده معرفتم جبرانش میکنه اخلاق بد یه لحظه س؛ معرفت یه عمر

من پز چیزایی رو میدم که واسه به دست آوردنش تیکه پاره شدم

"مواظب خودت باش"خیابان های زیادی مانده که باهم قدم نزدیم، کافه های زیادی هست که قرارگاهمان نشده، جاهای زیادی هست که نرفته ایم "مواظب خودت باش"

پچ پچ شده 22 تومن این دیگه پچ پچ نیس دادو بیداده

من میتونم تمام آدم‌های توی زندگیم رو بذارم کنار ولی اینکه توی لعنتی رو چرا نمیتونم، نمی‌دونم

بزرگی میگفت: همونجا ک ابگوشتتونو میخورید همونجا هم گوزتونو بزنید شما هم لطفا چسناله هاتونو ببرید پیش همون کصکشی ک بهش میدید!

حتی تو بدترین شرایطم میتونم تو بهترین شرایطت شکستت بدم

‏کاش پولامونم شب جمعه داشتن تولید مثل میکردن!

از نظر من اگر شکست نباشه پیروزی وجود نداره پیروزی حاصل شکست های متوالیه

آدمای ضعیف : انتقام آدمای قوی : بخشش آدمای باهوش : اهمیت ندادن

عاقل که اشتباه میکنه متاسف میشه احمق فلسفه میبافه

من اینقدر زندگیم پرایوته که اگر چیزی راجبم بفهمی میدونم کی و کجا بهت گفته

من اینقدر زندگیم پرایوته که اگر چیزی ازم بفهمی میدونم کی و کجا بهت گفته

برد تو سکوت قشنگه بزار فکر‌ کنن همون بازنده بدبختی