در میانِ ابرها

میخوام برم سر ره بشینوم و رفتن تو ره با چش ببینوم!

دلم اون زمانیو میخواد که آدما برای ارتباط باهم نامه مینوشتن با یه گل کوچولو تو پاکت میذاشتن تمبر میزدن و میفرستادن واسه مخاطبشون و با کلی ذوق به انتظار جواب نامه مینشستن.

-سلام بر کسانی که بی‌منت برای ما صبر کردند، تا دوباره به زندگی برگردیم!

🎨💚

برف و سرما واسه ما سرماییا فقط از دور قشنگه.

مثلا نشستم یه گوشه دارم چایی میخورم یهو این احساس ناکافی بودن سر و کله ش پیدا میشه میزنه رو شونم میگه یه چایی ام واسه من بریز.

من پریِ کوچکِ غمگینی را می‌شناسم؛ که شب از یک بوسه می‌میرد و سحرگاه از یک بوسه به دنیا خواهد آمد.

از انسان بودن خستم، کاش یه تیکه ابر بودم.

این روزا معتقدم عشق مال افسانه‌‌ها است.

آسمان و گیاهانم نفس میکشند.

فراموشی؟! اینو هستم.

صبر؛ مهم ترین چیزی که در زندگی‌ آموختم.