موماست

چراییش:

Javascript magic:))

مدام می‌گفت: «دیکته نانوشته غلط ندارد.»

و ته تهش هم همه این چیزا به نظرم وصله با بازار. بازار تو ایران درست نیست و نمی‌تونه نظم رو برقرار کنه.

هر بار دانشگاه می‌بینم ناراحت می‌شم و تو فکر می‌رم. مخصوصاً فنی و مخصوصاً که یه مدته ازش فاصله گرفته‌م و بهتر می‌تونم قضاوتش کنم. به طور کلی آموزش ایران خیلی عجیب رو یه مسیر بی‌خودی قفل شده. کاش کارمون تحلیل و تعمق روی یه همچین مسائلی بود. چیه این ریسرچا و مقاله‌های الکی. با احترام به همه مقاله‌نویسای کانال. ولی اینم از اون مسائلیه که فک کنم فقط با امیر می‌شه هزار بار راجع بهش صحبت کرد.

چه زیبایی‌ای پیدا کردم. به‌به. [ادامه زیبایی‌ها]

مثلا: «آره عزیزم دیشب که داشتیم بازار رو با مسگرها تحلیل می‌کردیم یادت افتادم. گفتم بهت پیام بدم. اوضاع خوبه؟» در حالی که گزاره اصلی پرسیدن حال بوده و مسگرها هیچ ربطی نداشته.

Name-dropping یعنی در هر فرصتی و به هر بهونه‌ای، از اسم‌های مهم استفاده کنی تا نشون بدی باهاشون در ارتباطی و تو هم مهمی.

این اگه واقعاً خوب باشه خیلی کاربردیه. اگه کسی تست کرد بهمون خبر بده.

⭐️ صفر تا صد پروژه جایگزین خدمت سربازی و امریه در شرکت دانش‌بنیان برای نخبگان و شاغلین شرکت‌های دانش‌بنیان ⭐️ ۱. محاسبه رایگان امتیاز نخبگی ۲. ارائه مشاوره مراحل و اقدامات لازم ۳. انجام صفر تا صد مراحل در بنیاد نخبگان و معاونت علمی و مرکز نخبگان نیروهای مسلح (داعا) در سرویس ویژه بالنج ✅ هم‌چنین اگر سوالی در زمینه سربازی داشته باشید، می‌توانید از ربات @balenjbot بپرسید که توسط افراد با تجربه به صورت رایگان پاسخ داده می‌شود. Balenj.com

کورس‌های مطالعات فارسی دانشکده هنر دانشگاه مریلند یه سری درس داره که از هر دانشکده‌ای می‌شه برشون داشت. داشتم لیستش رو می‌دیدم که دیدم عه؟ Persian؟ جالبه. مخصوصا که تعداد فرهنگ‌هایی که لیست کرده بود خیلی نبود. [لینک]

خط‌خطی باوهاوسی

احتیاطم اجازه نمی‌دهد بگویم همه، ولی اکثر انتخاب‌‌های زندگی انتخاب روایت است نه نتیجه. تو ترجیح می‌دهی به چه روایتی دل ببندی؟

مرگ، دو استراتژی و پایان باز وقتی عمیقاً به مرگ و اینکه یه روزی بالاخره این زندگی تموم می‌شه فکر کنیم، به دو ایده می‌رسیم؛ ۱) خب اینکه تموم می‌شه، پس چرا خوب نباشم؟ چرا جای بقیه رو تنگ کنم؟ ۲) زمانم محدوده و بعدش دیگه این زندگی رو نخواهم دید، پس چرا تا اون‌جایی که می‌تونم بهره‌برداری نکنم و اون چیزی که دلم می‌خواد رو به جهان تحمیل نکنم؟ به نظر می‌رسه که موضوع فقط یه انتخابه. تو، خودت، دوست داری چی باشی؟

سه سال پیش محمد نامی نوشته بود:‌ «نتورک یعنی استقلال. حال ندارم توضیح بدم.» با امینِ به عبارتی موفق از کشور سرما رفاقتی مختصر شکل دادیم و به گفتگو دعوتش کردیم. خلاصه حرفش واسم «تعامل سازنده» بود. با حامد دم خونه به گفتگوی طولانی تو ماشین نشسته بودیم که گفت: «خیلی ارزشمنده که این همه آدم درست کنارت جمع کرده‌ی. چجوری؟» جوابی نداشتم. منم حال ندارم حرف محمد و علی رو باز کنم. ولی کارایی از این آدما می‌بینم که شگفت‌انگیزه.

درهای بسته ولی غیر آکوستیک یکی از باگ‌های نسبتا رایج فرم‌های دارای ددلاین‌دار اینه که وقتی از زمان مقرر گذشت، صرفاً لینک رو از توی صفحه بر می‌دارن. اینه که اگر شما لینک رو از قبل باز کرده باشین می‌تونین حتی بعد ددلاین هم کاراش رو پیش ببرین. یا اگه یهو چیزی یادتون افتاد از تو هیستوری لینک رو پیدا کنین و تغییرش بدین. البته تا مدت کوتاهی، چون بالاخره یکی اون پشت نشسته و قراره مشخصات شما رو قضاوت کنه و بهتون ادمیشنی چیزی بده. و اینکه معمولاً یه توکنی دارن که عمر محدودی داره. من این کار رو هم تو انتخاب رشته کنکور کردم هم دیشب رو فرم میلا زدم. :) خلاصه خیلی درها حتی از بسته‌شون هم یه صداهایی رد می‌شه، حرفتون رو قطع نکنید.

برق ۸۵: منظومه‌ای فراموش نشدنی از اکسپلور یوتیوب متوجه شدم که ده روز پیش یکی از بچه‌های برق ۸۵ دانشکده فنی کلیپی تو یوتیوب منتشر کرده که سال ۸۹ راجع به ورودیشون و دانشکده ساخته بودن. نوستالژی و عجیب بود. مخصوصا که می‌بینی بعد از ۱۴ سال تقریبا همه چیز همون شکلیه. دکتر نوابی با پیرهن آبی و ریش بلند سفید دقیقا همون شکله. عکس سبز میرحسین و خاتمی از اون زمان تو کتابخونه‌شه. حتی بورد وسط ساختمون قدیم و کتابخونه متال، همه چی همونه. چقدر این ثبت وقایع ارزشمند و جالبه. https://www.youtube.com/watch?v=nZvWu0QHSdw

"Research in Peace"

رنگ‌ها و آدم‌ها اگه گاهی تصویری می‌بینی که مبهوت هارمونی رنگ‌هاش می‌شی و دوست داری کشف کنی که اون رنگ‌ها چین، می‌تونی از خدنگ توسعه یافته جدیدم به آدرس coloriseverything.ir بپرسی. اگه عکس خوش‌رنگی داری خروجیش رو برای من یا پیج اینستای هم‌رنگ بفرست یا استوری کن و منشنش کن تا همه ببینیم.