MeiAn「明暗」

دقیقااا! میشه نزدیکش شد ولی هیچوقت نمیشه لمسش کرد😔😂 کلا خود بحث خلاقیت و الهام به شدت جالبه دوست دارم یه روز با هم بحث کنیم.

دقیقا خود پروسه خلاقیتو هیچ جوره نمیشه زور کرد مثلا میشه یه چیزایی بگی به کانسپت آرتیست که الهام بخشش بشن، ولی بازم دقیقا نمیتونی زورش کنی، میتونی تا یه حدی بهش جهت بدی ولی کاملا نه اگه دیگه خیلی پیگیری کنی میتونی با آزمون و خطا نزدیک ترین نتیجه رو به چیزی که میخوای بگیری کلا بحث الهام بخشیدن واسم جالبه اینکه همه ما داریم به هم حالا به طریقی الهام می‌بخشیم

اذیت میشید گاهی از این بحثا بکنیم؟😭

به نظرم این یه مرزی داره‌ میشه با زور افراد رو مجبور به خلق کرد. میتونی هزاران انسان رو مجبور به خلق وسیله و هنر و... بکنی. ولی برای خلاقیت در خلق نه. خلاقیت رو نمیشه زور کرد. چه انسان برای خودش، چه انسان برای دیگری. میشه که با ساختن یه شرایط احتمال بروز خلاقیت در خلق کردن رو بیشتر کرد، ولی نمیشه فرمان مستقیم داد.

اینکه نمیتونی کسیو زور کنی چیزی خلق کنه ام واسه خودش جالبه ها

دقیقاا=)!

در ادامه بحثمون ما فقط داریم راجب خلق هنر حرف میزنیم ولی بار ها خوندم که خیلی از بدرد بخور ترین اختراعات بشر اصلا واسه یه هدف دیگه خلق شده بودن بنظرم تو هنر ام صدق میکنه، فرص کن مثلا یه ایده ای که فکر میکردی به کار نمیاد یه جا تو یکی دیگه از پروژه هات بکار میاد فقط باید ذهنتو باز نگه داشته باشی

دقیقا خود خلق کردن شاخه های دیگه و انگیزه های دیگه میگیره که اینطوری بحث خیلی سنگین میشه=)

بنظرم تنها راه اینکه تو سیاه چاله توجه نیوفتی اینکه واسه دل خودت در نهایت خلق کنی، و در نهایت اونایی که مایندست شبیه به خودت دارن پیدا میشن که از چیزایی که خلق کردی لذت ببرن ( آخرش همه چیز بر میگرده به اجتماعی شدن )

دلایل دیگه بنظرم: برای فهمیدن جهان اطرافش، کنترل بهتر. برونریزی احساسی به شکل های مختلف. تعامل با هم نوع. ارسال اطلاعات از طریق چیزهایی که خلق شده. انسان میتونه با چیز هایی که خلق کرده هم با انسان های دیگه ارتباط برقرار کنه.

موفقیت. حس عزت نفس و انگیزه. فکر میکنم موفقیت از خلق کردن برای ذهن انسان میتونه نمادی از موفقیت در بقا باشه.

جدا از اینایی که گفتم، خلق کردن بنظرم دیگه تهشه یعنی دیگه کار از این بهتر نداریم وقتی طعمشو بچشی، وقتی یه اثری بزاری هرچقد کوچیک یا بزرگ اون حس خوب میاد، یه حسی که انگار یه کاری کردی، انگار همه چیز بی هدف نیست، حس زنده بودن میده حالا هرچقد اثری که میذاری بیشتر باشه و ری اکشنی که میگیری ازش بیشتر باشه اون حسه ام بهتره این قطعا یکی از دلایلشه ولی اگه آدم فقط رو اینا پیش بره تاثیر منفیش بیشتره، اینکه معتاد این توجه بشی

دقیقا دقیقا! خلق کردن و پیدا کردن اهداف حس میکنم یه دلیل مشترکی جفتشون دارن.

همش برمیگرده به اون سوال بزرگ که دلیلش چی بود؟ بنظرم وقتی با وجودیت خودت کنار میای و دیگه هر روز از خودت نمیپرسی که چی ناخودآگاه واسه خودت هدف میسازی، حالا اون هدف از کجا میاد خودش عمیقا تو زندگی ما ریشه داره، ولی معمولا به یه حسی ربط داره که باهاش یه جور دیگه ارتباط گرفتیم، یا حداقل فکر می‌کنیم گرفتیم چون اون خاطره ای که ازش داشتیم کم کم ماهیت واقعیشو از دست میده و به یه چیز دیگه تبدیل میشه، هر روز داریم تغییرات کوچیک می‌کنیم و تا بیایم به خودمون بیایم می‌بینیم داریم یه کار دیگه می‌کنیم، دنبال یه هدف دیگه افتادیم

(بسیار شادم که الان اعضای چنلم بیشتر شدن میتونم از این بحثا بکنم وای)

دقیقا!!! یکی دیگه از دلایلش همینه. خلق یه دنیای کوچیک برای آزمون و خطا یا شناختن خود یا جهان اطرافمون. با ایده آل های خودمون. هررر چیزی میتونه یه دنیای کوچیک باشه که انسان خلق کرده. حتی یه تخت.

من خودم از مهمترین دلایلی که از هنر و نوشتن خوشم میاد خلق کردن دنیاییه که همه چیزش رو از رنگ ها تا قوانینش خودم خلق کردم. یه جورایی مثل حقیقی کردن و به تصویر کشیدن احساسات، افکار ، خیال و خواسته هامه. شاید خلق کردن یکی از راه های ارضا کردن روحمونه

آره دقیقا. یه دلیل مهمش اینه. ولی قطعا فقط یه دلیل نیست. دیگه چی؟

به نظرم بخاطر همین احساس وجود داشتنه که دوستمون گفت اینکه یک جایی یک نفر به چیزی که خلق کردیم نگاه کنه و بفهمه یک نفر یک زمانی اینجا وجود داشته و افکاری داشته که منتهی به خلق این اثر (حالا هر چیزی میتونه باشه) شده یه جورایی احساس جاودانگی میده(؟)

حس وجود میده بهم...