کوثر حیدری|psychologist

اگه شبها کابوس میبیند؛ این روش‌ها رو امتحان کنید: ۱. شرایط اتاق خوابتون رو بررسی کنید: اتاق خواب باید تاریک، خنک و ساکت باشد. رخت خواب باید راحت و متناسب با شرایط فیزیکی شما باشد. رعایت همین نکات ساده در بهبود کیفیت خواب شما تاثیر بسزایی دارد. ۲. در طول روز از مهارت های کنترل استرس استفاده کنید. سعی کنید علل استرستون رو ریشه یابی کنید و با روش های تنفسی، یوگا، افزایش فعالیت های بدنی و... در طول روز استرس خود را مدیریت کنید. ۳. از فعالیت های تحریک کننده مغز بپرهیزید. حداقل یک ساعت قبل از خواب، از تماشای تلوزیون، گوشی، کار کردن و هرکار دیگه ای که نیازمند فعالیت مغز است بپرهیزید تا ذهن آرام آرام برای خواب آماده شود. ۴. ورزش کنید. فعالیت ورزشی منظم به بهبود کیفیت خواب و نداشتن کابوس کمک می‌کند. البته سعی کنید تا نزدیک به زمان خوابیدن ورزش نکنید چرا که اثر عکس دارد. ۵. قبل از خوابیدن، مغز را ارام کنید. گوش کردن یک موزیک آرام بخش، خوندن یک کتاب، تمرینات ذهن آگاهی و هرکار دیگری که به آرام شدن ذهنتان کمک کند را در روتین قبل از خواب خود قرار دهید. ۶. اگه چیزی اذیتتون میکنه، راجع بهش حرف بزنید. نذارید یک موضوع اذیت کننده تکراری درون ذهنتون باقی بمونه و رشد کنه. اگه چیزی واقعا آزارتون داده، راجع بهش با یک نفر حرف بزنید. ۷. مصرف الکل و قهوه رو محدود کنید. هردوشون سیکل خواب رو بهم میزنن و احتمال کابوس دیدن رو بیشتر میکنن. مصرفشون رو محدود و حتی الامکان از چند ساعت مانده به زمان خواب، مصرف نکنید. ۸. داروهاتون رو بررسی کنید. اگه دارویی مصرف میکنید که به صورت خاص بعد از اون، کابوس های شبانتون آغاز شده، حتما با پزشکتون راجع بهش صحبت کنید. 🤍🌱

۵ هورمون که در سلامت روانی و عملکرد مغز تأثیرگذار هستند: 1. سروتونین: کاهش سطح سروتونین ممکن است باعث افسردگی و اضطراب شود. برای تأمین سطح سالم سروتونین، مصرف مواد غذایی که حاوی تریپتوفان (پیش ماده سروتونین) هستند مانند موز، پنیر پارمسان، و برخی از محصولات لبنی مفید است. همچنین، ورزش منظم و مدیتیشن نیز می‌تواند سطح سروتونین را افزایش دهد. 2. دوپامین: افزایش سطح دوپامین می‌تواند انگیزه و شادابی را افزایش دهد. ورزش، موز، سیب، مغز گردو و مصرف کافئین می‌توانند به افزایش سطح دوپامین کمک کنند. 3. نوراپی‌نفرین: این هورمون مرتبط با تمرکز و توجه است. ورزش، مصرف مواد غذایی حاوی تیروزین (پیش ماده نوراپی‌نفرین) مانند بادام، برخی از محصولات لبنی و مغز گردو می‌توانند به بهبود سطح نوراپی‌نفرین کمک کنند. 4. استرادیول: این هورمون مرتبط با استرس و اضطراب است. مصرف مواد غذایی حاوی منیزیم مانند تخمه کدو و برنج قهوه‌ای، و مدیتیشن می‌تواند به تنظیم سطح استرادیول کمک کند. 5. اکسیتوسین: این هورمون معروف به هورمون عشق و ارتباط است و نقش مهمی در حفظ روابط اجتماعی و کاهش استرس دارد. تمرینات تنفسی عمیق، مدیتیشن، لمس محبت‌آمیز و حتی گوش دادن به موسیقی مورد علاقه می‌توانند به افزایش سطح اکسیتوسین کمک کنند.🤍

برای بهبود اعتماد به نفس ✨️برای خودتون چالشی تعیین کنید: میتونید با انجام یک کار داوطلبانه اون هم در حوزه‌ای که بهش علاقه دارید شروع کنید. ✨️اهداف کوچکی تعیین کنید که رسیدن بهشون براتون ممکن باشه. این میتونه بهتون کمک کنه تا احساس کنترل‌پذیری و موفقیت بیشتری داشته باشید. ✨️سعی کنید چیزای جدید یاد بگیرید. مثلا یه سرگرمی جدید یا یک کار خلاقانه، خوندن یه کتاب جدید درباره یه موضوع جدید و...

🔻شاید عزت نفس ات پایینه به خاطر اینکه: ●دستاوردها و تلاشهات در گذشته دیده نشدن و یا مورد تایید قرار نگرفتن! ●در زندگیت بیشتر از اینکه مورد تعریف و تمجید قرار بگیری انتقاد شنیدی. ●محیط، دوستان، یک گروه یا یک پارتنر سمی, باعث شدن که به ارزشهای درونی خودت شک کنی و ارزشمندی خودت رو بر اساس سودمندیت برای اونها ارزیابی کنی. ●داشتن والدینی که از نظر عاطفی در دسترس نبودن باعث شده که به تنهایی سختی ها رو بگذرونی بدون هیچ تایید و حمايتي... ●تنهایی طولانی مدت باعث شده که فکر کنی دوست داشتنی یا ارزشمند نیستی! ●اضطراب مزمن باعث شده تا به توانایی هات در مقابله با مشکلات زندگی شک کنی. ✍دکتر ملیکا سفید رود

🔹تفاوت : 1️⃣ روانپزشک: مدرک پزشکی عمومی را اخذ کرده و سپس دوره تخصص را در رشته روانپزشکی(تخصص اعصاب و روان) گذرانده است. در این دوره پیشگیری،تشخیص و درمان بیماری‌های روان آموزش داده می‌شود و از آن‌جا که روانپزشک در مرحله اول پزشک است،می‌تواند دارو تجویز کند. در چندین سال گذشته دوره تخصصی روان ۴ساله شده و آموزش روان‌درمانی با رویکردهای مختلف نیز به آن افزوده شده است. پس روانپزشک می‌تواند برای بیمار از درمان‌های دارویی و غیر دارویی استفاده کند. 2️⃣ روان تنی(سایکوسوماتیک): به معنای تاثیر دوطرفه جسم و روان بر یکدیگر است. مثلا همان بیماری‌هایی که به عنوان عصبی در میان مردم جا افتاده است (فشار عصبی،معده درد عصبی و...) در حیطه این علم قرار می‌گیرد. روانپزشکان پس از اتمام دوره تخصص می‌توانند  در دوره تکمیلی روان‌تنی تحصیل کرده و عنوان روانپزشک فلوشیپ سایکوسوماتیک را دریافت می‌کنند. *سایر دوره‌های تکمیلی روانپزشکی شامل کودک و نوجوان، روان‌درمانی،اعتیاد، سایکوسکشوال، خواب و روانپزشکی قانونی هم در حال حاضر در ایران وجود دارد. 3️⃣ نورولوژیست (متخصص مغز و اعصاب): پزشکی که تخصص خود را در حیطه بیماری‌های مغز و سیستم عصبی محیطی(نه روان) اخذ کرده است. وی قادر به پیشگیری، تشخیص و درمان دارویی اختلالات مربوط به مغز، نخاع و اعصاب محیطی بدن می‌باشد. 4️⃣ نوروسِرجِن(جراح مغز و اعصاب): پزشکی که تخصص را در حوزه جراحی اعصاب اخذ کرده است و در صورت لزوم می‌تواند علاوه بر درمان دارویی، از جراحی نیز برای درمان اختلالات مغز و نخاع استفاده کند. 5️⃣ روان‌شناس: دوره‌های روان‌شناسی در حال حاضر در ایران بسیار مختلفند. این رشته با زیرشاخه‌های مختلف بالینی، تربیتی، عمومی و رشته نسبتا مشابه مشاوره و در مقاطع لیسانس،فوق لیسانس و دکترا وجود دارد. نزدیک‌ترین زیرشاخه به روانپزشکی، روانشناسی بالینی است اما سایر شاخه‌ها نیز تاحدودی اطلاعات بالینی را خواهند آموخت. مکاتب مختلف روانشناسی و مشاوره در دنیا وجود دارد و اغلب روانشناسان با تمام این مکاتب آشنا هستند ولی بعد از تحصیل ممکن است تنها براساس یک مکتب و یک حیطه کار کنند. مثلا یک نفر تنها زوج‌درمانی انجام می‌دهد، دیگری طرحواره درمانی، دیگری رواندرمانی شناختی و... روانشناسان به پیشگیری، تشخیص و درمان غیردارویی اختلالات روان می‌پردازند. 6️⃣ روانکاو:  ادامه دهندگان راه فروید و روانکاوی کلاسیک هستند که امروزه چندان زیاد نیستند . امروزه نزدیکترین رویکرد به روانکاوی، روان‌درمانی روان‌پویشی یا تحلیلی است. 7️⃣ روان‌درمانگری: واژه‌ای که امروزه بیشتر برای درمان‌های غیردارویی روان، بر پایه یکی از مکاتب روانشناختی، استفاده می‌شود. روان‌درمانگر می‌تواند روانپزشک، روانشناس یا مشاور باشد. 8️⃣ روان‌سنجی: ارزیابی و تشخیص اختلالات روان بر پایه تست‌های روانشناختی. متخصصین این رشته روانشناسانی هستند که دوره‌های تکمیلی و دکترا را در حیطه روان‌سنجی سپری کرده‌اند. مریم منتظری

🚫 تحقیقات نشان داده تنبیه بدنی کودکان می تواند ماده خاکستری موجود در مغز کودکان را کاهش داده و سطح IQ را پایین بیاورد و باعث می شود تا رشد شناختی متناسب با سن آنها پیشرفت نکند.