داستان شب رادیو

مدتی‌ست کانال ساکت مانده… نه از بی‌حرفی، از سنگینیِ اندوهی که روی بعضی کلمات سایه انداخت. در این روزها، خیلی‌ها را از دست دادیم… و تلخ‌تر اینکه برخی از آن‌هایی که در این حوادث غم‌بار دیگر بین ما نیستند، از همین جمعِ کوچک و صمیمی بودند. سکوت من، ادای احترام بود؛ و شاید ناتوانی از نوشتن، وقتی دل هنوز درگیر سوگ است. می‌دانم عده‌ای در این فاصله رفتند، و حق دارند. اما اگر هنوز اینجایی، ماندنت فقط همراهی نیست، یادآوریِ ادامه‌دادن است. اگر می‌شود، کمی دیگر بمان… برای آن‌هایی که رفتند، و برای حرف‌هایی که هنوز باید گفته شوند. 💔💔💔🥀🥀🥀🥀🥀