𝘌𝘷𝘦

I’m just trying to see everything the way it used to be. I wish I could throw up all these days that have passed, all these thoughts, all this news; and I hope that if I wake up tomorrow morning, it will all have been just a dream. 🪄

بیشترین مردمی که این‌روزها رنج می‌برند مردمی هستند که درست تربیت شده‌اند.

ولی این امید به این سادگی‌ها نمی‌مرد.

اسم‌هایی که هیچ‌وقت نباید فراموش‌شون کنیم. ستاره‌هایی که برای همیشه خاموش شدن؛ https://javidnamaan.com/

«برای هر ستاره‌ای که ناگهان در آسمان غروب می‌کند دلم هزار پاره‌ است. دل هزار پاره را خیال آنکه آسمان همیشه و هنوز پر از ستاره است چاره است…»

«گفت: نمردیم و چه چیزها دیدیم. گفتم: ای کاش مرده بودیم و نمی‌دیدیم.»

به مو که رسید، خودت پاره‌ش کن.

زیرا که مردگان این سال عاشق‌ترین زندگان بودند.

اگه هیچوقت نشه واسه این درد گریه کرد چی؟

به قول شاملو:« ما به دوزخِ خود عادت کرده‌ بودیم. و این فاجعه‌ای‌ست بزرگ‌تر از دوزخ.»

بهم نگو همه‌چی درست میشه، دیگه چیزی نمونده که بخواد درست شه. اون‌همه زیبایی رفت زیر خاک و یه مشت دلمردگی این بیرونه.

راستشو بخوای این دیگه اسمش نه غمه و نه خشم؛ اسمش وحشته. و بله وحشت داره که از این به بعد پاتو توی کوچه و خیابونی بذاری که دیروز توش خاطره‌ی خوب ساختی و فردا ممکنه خون عزیزات توش جاری بشه.

تو چه‌طور میتونی؟

چه نامرادی تلخی؛ چه تلخ تلخ فرو میریزم. با سنگینی این غربت عمیق در سرزمین اجدادی خویش.

فکر نکنم غمش هیچوقت کهنه شه:))