#NoWay

🫴 خسته شدم ازاین همه نشدن یه باربشو

آدمایی که زیاد درد کشیدن، یاد می‌گیرن صداش نزنن. یاد می‌گیرن خودشونو جمع کنن، خودشونو ساکت کنن، خودشونو آروم کنن. و دنیا اونارو به اشتباه سرد، بی‌احساس، یا بی‌تفاوت می‌بینه...

شاید چون احساساتو قایم می‌کنم... شاید چون وقتی ناراحتم، لبخند می‌زنم یا وقتی دلم گرفته، سکوت می‌کنم و وقتی شکست خوردم، فقط یه "عیبی نداره" تحویل دنیا می‌دم...🤌

چرا ادما فکر می‌کنند من ادم بی احساسیم...🤔

یه جمله هست که می‌گه: تو در داستان بعضی‌ها، فقط یه فصل کوتاهی... ولی توی داستان خودت، قهرمانی...

آدم وقتی چنین چیزی از خودش می‌پرسه، یعنی به دنبال معناست، به دنبال جایگاه، به دنبال تأثیرگذاری. این یعنی تو فقط نمی‌خوای باشی؛ می‌خوای مفید باشی، دیده بشی، مهم باشی توی دل کسی...

گاهی از خود میپرسم من در کجای زندگی ادمای دورم قرار دارم؟!؟

که دوست داشتم تاابد روشن بمونه🫴

اکنون بنظرمی‌رسد صبورتر شده ام.. اما.. چراغی دردرونم خاموش شده...

زمانی از دست دادن برایِ من فاجعه بود. بعدها، آنقدر از دست داده بودم که به مرور یاد گرفتم‌ دیگر چیزی برای از دست دادن، ندارم.

هیچ پشیمانی بزرگ‌تر از آنچه انجام نداده‌ای وجود ندارد...

دایره ارتباطیم به قدری کوچیک شده که نوتیف رو ندیده می‌دونم کیه.

خوشبختی هم همین‌شکلیه‌ها مثل اینترنت؛ وقتی می‌چسبه که خیلی‌ها باشن تنها باشی به درد نمی‌خوره...

موشک بزنین تو فرق سرم ولی نتمو ملی نکنین.