ژو

بله، می‌فهمم. درکل اما منظورم این بود که ما در روند زندگی آدم‌ها حضور نداریم. چیزهایی که برامون جواب داده رو به دیگران می‌گیم درصورتی که متغیر‌هایی فراوانی برای آدم‌ها وجود داره. اینکه پشت‌گوشی نرن‌ و فلان‌کار نکنن و غیره معنایی نداره. زندگی الان خیلی به آدم‌ها فشار می‌اره و می‌خوام بگم که اشکالی نداره اگر کسی با گوشی حالش خوب می‌شه، ولی اگر گوشی حالش رو بدتر می‌کنه می‌تونه دلیل این چیزها رو برای خودش مشخص کنه و روند بهتری رو برای خودش در نظر بگیره.

‌ ‌ ‌‌‌ ‌ https://t.me/Juisjo/4647 مشکل همینه دقیقا. خیلیا اصلا نمیدونن چرا دارن از گوشی استفاده میکنن همینطور بی هدف میچرخن از این برنامه به اون برنامه. همین احساس پوچی رو میده. و همینطور که گفتی گوشی بد نیست. میتونه کمک کننده باشه تو یکسری چیزا؛بعضیا میگن ما از مشکلاتی که سرمون میاد پناه میبریم به گوشی،ولی خب من فکر میکنم این باعث میشه بدتر احساس بدی داشته باشین من ترجیحم اینه با مشکلات بمونم و حلشون کنم تا اینکه فرار کنم و احساس رهایی کاذب رو بگیرم

بنظرم خیلی مهمه تکلیف آدم مشخص باشه. اینکه چرا از گوشی استفاده می‌کنه مهم‌تر از اینه که گوشیو بذاره کنار تا زندگیش درست بشه. فهمیدن دلایل انجام دادن چیزها و هدف‌ی که برای ما دارن بنظرم مهم‌تره. خیلی از اوقات ما روندی که صرفا هست رو ادامه می‌دیم. روند بدون ایرادی که زحمت زیادی‌هم نداره و تقریبا باعث می‌شه از ذهنمون و اتفاقات دوری کنیم. ولی مهمه که بفهمیمش. اینکه برای چی داریم فرار می‌کنیم. مثلاً همین فعالیت زیاد مجازی اگر با هدف و دلیل مشخصی باشه واقعاً میتونه بهمون کمک کنه. حالا این روهم اضافه کنم که بودن الان من واقعاً از خیلی جهات به همین فعالیت مجازی گره خورده. مدت زمان زیادی که تقریباً هیچ‌چیزی توی زندگیم جز این فعالیت مجازی نداشتم باعث شد دووم بیارم، دوست پیدا کنم و از شرایط سخت عبور کنم. وقتی ندونیم چی رو چرا انجام می‌دیم، از تاثیر اون‌چیزها خبر نداریم، تاثیر روند رو نمی‌بینم و فرایند از کنترل ما خارج می‌شه. حالا من البته دارم این رو خیلی کلی می‌گم، افسردگی و غیره عوامل متعددی داره که لزوما با اینکه بریم بیرون بهتر نمی‌شه ولی خب همون‌‌طور که اشاره کردی ممکنه تاثیر بذاره.

‌ ‌ ‌‌‌ ‌ https://t.me/Juisjo/4641 یه نکته ای که باید در این مورد بگم و به همه پیشنهادش میکنم اگه فکر میکنین احساس پوچی دارین یا افسردگی دارین یه مدت از گوشی فاصله بگیرین ضرر نمیکنین. مثلا چالش بذارید تا یه ماه روزی بیشتر از یساعت از گوشی استفاده نکنید و تو اون تایم که گوشی نمیگیرید یسری کارای جدید رو شروع کنین مثلا یه کلاسی ثبت نام کنین یا یه حرفه ای رو یاد بگیرین. طبیعت برید. کتاب بخونید. اخر شب هم میتونین گوشیو مثلا جهت گوش دادن به اهنگ اختصاص بدین نمیگم با این کار زندگیتون معجزه میشه توش ولی خب حستون بهتر میشه و یه مدت بعدش میفهمید دور از گوشی بودن و فضای مجازی هم بد نیست.

زیدی.

‌ ‌ ‌‌‌ ‌ مینا کیه که انقدر خوشگله؟

در اینجاهم فعالیت می‌کنم‌ها، اشتباه نشه.

و در این مدت، چنل دیلی‌ داشتم و افرادی که بیشتر نزدیکم بودن تو‌ش حضور داشتن، اما خب چنل جمعیت بیشتری رو الان دیگه به خودش دیده:))) و از شماهم می‌خوام که اگر مایلید بیاید پیشمان. @MeowTaMeow

اتفاقاً برای من برعکس بوده. طی این مدتی که کمتر تونستم به اینجا سر بزنم، واقعاً داشتم زندگی‌ می‌کردم. علت اینکه دیگه‌هم فعالیت نکردم، تفاوت دیدگاه و شخصیتم از اون‌چیزی که اون موقع اینجا بود و‌ چیزی که الان‌هست بوده.

‌ ‌ ‌‌‌ ‌ خوش نیت بدکردار از وقتی رفت روزای خوب هم باهاش رفت

نکته اینه اون‌ دارای ادای زیادیه و خب برمیگرده به گذشته. چیزی نیست که الان هستم.

‌ ‌ ‌‌‌ ‌ هر چیزی بجز خوش نیت بدکردار؟

در نتیجه برمی‌گردیم به چیزی که یک‌عمر بودیم؛ ژو.

خب به این نتیجه رسیدم با وجود اینکه می‌خواستم اسم اینجا ادایی باشه؛ ولی لوس‌هم هست.

من در اتاقم می‌نشینم و از عنکبوت می‌ترسم. خاکِ تاقچه را با پارچه‌ای تمیز می‌کنم و پارچه را با آب. دوباره عنکبوت می‌آید، خاک روی طاقچه می‌نشیند و دوباره دستمال را باید با آب بشویم. بروی خاک از خاکی شدن ابایی ندارم. بر روی خاک‌هم از عنکبوت نمی‌ترسم. فعلا اما در خانه‌ام. ملحفه‌ای دارم که باید زیر خودم بیاندازم، و ملحفه‌ای دیگر برای رو. شب باید بگذرد؛ روز بیدار شوم و قهوه‌ام را آماده کنم.