ⓄⓃⓈⓉⒶⒼⒺⓇⒶⓜ

بعضی آدما تو زندگیم هستن که همین بودنشون تنها کافیه که بفهمم نمیشه این جمله قبول کرد <هر که ا دیده برفت از دل برفت > مهم نیست دورن نزدیکن کی تکست میدن یا نه مهم نیست چقدر ازم دورن یا نزدیک مهم نیست کی دیدمشون یا چقدر مسافت بینمونه همین که میدونم هستن و من نمیتونن فراموش کنن با این که شاید تظاهر کنن برام کافیه

من برام فرقی نداره که تو کی کسی هستی چند وقته که می شناسمت چقدر برات ارزش قائلم یا چقدر بهت حس دارم من خستم و‌ حوصله ی انرژی منفی رو ندارم کوچیک ترین چیزی ازت رو اعصابم بره و آرامشمو به هم بزنه راحت می ذارمت کنار جوری که انگار اصلاً از اول وجود نداشتی •نون شین

وقتی کسیو دوست دارم ناخودآگاه یه سری حرکتاشونو تکرار میکنم، تکیه کلاما، حرکتای سر و دست، حتا حرکتای چشم و ابرو. و این عادت‌ها بعد از رفتن اون آدما هم با من میمونن. انگار همه‌ی کسایی که یه زمانی دوستشون داشتم برای همیشه جزوی از وجودم شدن و تا ابد با خودم دارمشون.

من توی زندگیم شاید با خیلیا حرف بزنم اما با همشون درد و دل نکردم شاید جلوی خیلیا وحشی و سرکش باشم ولی حرف چشامو فقط یه نفر میخونه و ارومم پیشش شاید خیلیا ساعت های زیادی پیشم بوده باشن ولی جزئیات ریزی که خودمم یادم نمیاد رو فقط یه نفر به یاد داره شاید یه جاهایی رو با آدمایی زیادی رفته باشم ولی حس و حال قشنگش فقط مال یه نفره و اون یه نفر من تویی🤍

چجوری خودت رو ساختی؟ زخم به زخم...

ی دیالوگی هست ت فیلم mother می‌گفتش ک: <تو هیچوقت عاشق خود من نبودی، عاشق این بودی که من این همه دوست دارم> چقدر داستان خیلیامونه

چقدر قشنگه این آیه که میگه: ‏وَ لا تُعَنِّنی بِطَلَبِ مالَمْ تُقَدِّرْ لی فیهِ رِزْقاً «خدای خوبم در جستجوی آنچه برایم مقدر نکرده‌ای،خسته‌ام مکن..!»

این یعنی زندگی ... همه چی سر جاش درسته