شاعر غمجن بهير ❤️

دا چې ښکاري بیرغونه په دې لاره، په دې لاره قربان شوي دي سرونه په دې لاره، په دې لاره دا نښتر چې ټپي ښکاري، او چنار په ملا مات دی غورځېدلي دي بمونه په دې لاره، په دې لاره دا به کله زما هېر شي؟ ماشومانو یې دیدن کړ تېرېدل چې تشکیلونه په دې لاره، په دې لاره دا خوشبو چه احساسېږي،ته پوهېږې چې دا ولې لوګی شوي دي ګلونه په دې لاره، په دې لاره دا چې زخم یې دي څانګې د دې ونو او چنارو نیول شوي کمینونه په دې لاره، په دې لاره دا چې سترګې مې شوې ډکې له رڼو اوښکو زړګیه را په زړه شول تېر وختونه په دې لاره، په دې لاره دا اوس هم راته یادېږي د غمجن بهیر په نوم و غږول مو چې شعرونه په دې لاره، په دې لاره

د اسد 24 تم دی هیواد په امن او خوشحاله ټول عالم دی مبارک شه وروڼو نن د اسد څلورویشتم دی مونږه یې لمانځو دښمنانو باندې غم دی مبارک شه وروڼو نن د اسد څلورویشتم دی راغلی ښکلی امارت دی هم خپلواکي ده شریعت دی په وطن سپین بیرغ رپیږي ښه په ارامه ټول ملت دی ښکلی کابل مو د زخمي زړونو ملهم دی وطن په ټنډه ایښی خال دی ورته راغلی استقلال دی له جنګ جګړو څخه په امن آن له جنوبه تر شمال دی هو جوړېدو ته یې خوړلی مونږ قسم دی د غلیم خونه شوه ویجاړه د دښمن کډه ورنه لاړه ته له پردیو مو را خپل کړې اوس دې په خپلو بچو ویاړه د غمازانو ورټول شوی نور ګیلم دی د وطن مینه باندې پایم تبریکي زړه نه درته وایم په یو وحدت سره راټول شئ غمجن بهیر مو شعر کې ستایم راسره لاس کې کتابچه او بل قلم دی