አጫጭር ግጥሞችና መጣጥፎች 📚

#2 # ፓውሎ ኩዌሎ ከዚህ በኋላ ወጣቱ ፓውሎ የዘመኑ ሞገድ ላይ ተሳፈረ፡፡ ጊዜው እ.ጎ.አ 1967 ነው፡፡ የምዕራቡ ዓለም ወጣት በምንግዴ የአኗኗር ዘይቤ (Hippie) ባህል ተጠምዷል፡፡ ፓውሎም በዚሁ የባሕል ሞገድ ላይ ፊጥ አላ ! ቀንደኛ ሂፒም ወጣው፡፡ የዘመኑ ወጣት የምንግዴ (Hippie) አኗኗር ዘይቤ አንዱ መገለጫ መጓዝ ነውና፣ “200 ዶላር ብቻ ይዤ ደቡብ አሜሪካና ሰሜን አፍሪካ፣ ሜክሲኮና አውሮፓን ዞርኩ” ይላል ፓውሎ፡፡ የምንግዴው ዘመን ትውልድ ካደረገው አንዱም አልቀረው! ቤተሰብ እና ማሕበረሰብ አታድርጉ ያሉትን ሁሉ የማድረጊያው፣ ሁሉንም የመጠየቂያው ዘመን ነበርና ሌሎች ኃይማኖቶችን መርምሯል፡፡ ምትሀቱ (Magic) ሳይቀር የተለያዩ መንፈሳዊ ስልቶች ውስጥም ተሳትፏል - የዘመኑ አንዱ ፋሽን የነበረው አደንዛዥ ዕፅ መጠቀሙ ሳይቀር ነው ታዲያ፡፡“በሕይወቴ በምንም ነገር አልፀፀትም” የሚለው ፓውሎ ክዌሎ፣ “አንድን ነገር ሳደርግ በሙሉ ልቤ ሙሉ ለሙሉ ስለማደርግ አንዴ ካደረግኩ በኋላ አልመለስበትም፣ አልፀፀትም” ይላል፡፡ በወቅቱ አደንዛዥ ዕፅ መጠቀሙን አስመልክቶ በ2006 በራሱ የሕይወት ታሪክ ላይ ተመርኩዞ በተሰራው ኤላ ካሚኖ ኤ ሳንቲያጎ በተሰኘው ዘጋቢ ፊልም ላይ ሲናገር፣ “የአደንዛዥ ዕፅ (drug) መጥፎነቱ በውስጥህ ያለውን አደርገዋለሁ የሚለውን ስሜት፣ ነጻ ፍቃድህን ይገድለዋል” ይላል፡፡ “…አደንዛዥ ዕፅ መውሰድ የምትወደውንና የሕይወቴ ጥሪ ነው የምትለውን ነገር እንዳታከናውን ተነሳሽነትህን ይሰልበዋል - ሐሞትህን ያፈሰዋል፡፡ በቃ ዕፅህን ወሰድክ፣ ደስ አለህ፣ ረሳኸው…! አለቀ! …አደንዛዥ ዕፅ የመውሰድ ክፋቱ ይህ ነው” ይላል ስመጥሩ ደራሲ፡፡በ38 ዓመቱ የሕይወቴ የምንጊዜውም ግብ ወደሚለው የድርሰት ዓለሙ ሁሉንም ጣጥሎ በድፍረት እስኪገባ ድረስ ክዌሎ … አንዴ ተዋናይ፣ ሌላ ጊዜ የትያትር አዘጋጅና ጋዜጠኛ ሆኖ ሰርቷል፡፡ 2001 የተሰኘች መጽሄትም አቋቁሞ ነበር፡፡ ከዘመነ ምንግዴው የተለያዩ ሀገራት ዙረቱ በኋላ በ1972 ወደ ብራዚል ሲመለስ ደግሞ ራውል ስዬክሳስ፣ ኤልያስ ሬጂና እና ሪታ ሊ ለተሰኙ የብራዚል ሙዚቃ ክዋክብት የዘፈን ግጥም መጻፍ ጀመረ፡፡ብዙም ሳይቆይ፣ የክዌሎ የዘፈን ግጥሞች … መላው ብራዚል የሚያዜማቸው ሆኑ፡፡ በተለይም የሒንዱ እምነት ቅዱስ መጽሐፍ በሆነው ጊታ ውስጥ ባለውና አርጁና ክሪሽናን ‘አንተ ማን ነህ ?’ ሲል በሚጠይቀው ክፍል ላይ ተመርኩዞ ለራውል ስዬክሳስ የፃፈው ‘ጊታ’ የተሰኘው የዘፈን ግጥሙ ስዬክሳስን ወደ ላቀ ዝና መንጥቆት ዜማውም በመላው ብራዚላዊ አፍ የማይጠፋ ተወዳጅ ሆነ፡፡ በወቅቱ የነበረው የብራዚል ወታደራዊ መንግሥት ግን ሶሽያሊስት፣ ኮሚኒስት የሚሸቱት የክዌሎ የዘፈን ግጥሞችን አዝማሚያ አልወደደውም፡፡ ሁለቴ ታስሮ ተፈታ፡፡ ሦስተኛው ግን አፈናም ጭምር አለበት ሲል የሚያስታውሰው ክዌሎ፣ “ወታደራዊ ፖሊሶች የነበርንበትን መኪና አስቁመው አስወረዱን፡፡ ሳሩ ላይ ጥለውኝ አንገቴ ላይ መሳሪያ ደገኑብኝ፡፡ ቀና ብዬ ሳይ፣ መንገዱን ተሻግሮ ፊት ለፊቴ ሆቴል ይታየኛል፡፡ …ኦ አምላኬ…በሕይወቴ መጨረሻ ሆቴል እያየሁ ልሙት…? በቃ መሞቴ ነው አልኩ … ፍርሃት አይደለም … ገና 26 ዓመቴ ነበር፡፡ ሕይወትን ገና በቅጡ አልኖርኳትም” ሲል ያስታውሳል፡፡ አፋኞቹ የመንግሥት ወታደሮች አንጠልጥለው እስር ቤት ወረወሩት፡፡ በእስር ቤት ዘግናኝ ማሰቃያዎችን ቀመሰ፡፡ በእስር ቤት ያየውን አስከፊ ማሰቃያ (Torture) አስመልክቶ የአልጀዚራ ቴሌቪዥኑ ሪዝ ክሃን One On One በተባለው ፕሮግራሙ ላይ፣ “የእስር ቤቱ ማሰቃያ እንዳንተ አይነቱ ሰው ላይ የሚያሳድረው ተጽእኖ ምንድነው ?” ሲል ጠይቆት ነበር፡፡የክዌሎ መልስ ግልጽና ቀጥተኛ ነበር - “ፍርሃት…! ጥልቅ ፍርሃት!”“ፈራሁ…” ይላል ክዌሎ፣ “ከእሥር ቤት ከወጣሁ በኋላም ፍርሃቱ አልለቀቀኝም ነበር፡፡ ከእስር ቤት ብትወጣም፣ እስር ቤቱ ውስጥህ ይኖራል፡፡ እናም ፈራሁ! ከዛም ተፀፀትኩ - እዚህጋ ትክክል አልነበርኩም…፡፡ … ኦ … አበዛሁት! … ለምንድነው እንደሌላው ሰው ፀጥ ለጥ ብዬ የማልኖረው … አልኩ፡፡ ከዚያም ነውጠኝነቴን ትቼ አርፌ በስርዓት መኖር ጀመርኩ፡፡ በዚህ መልክ ለ7 ዓመታት ኖርኩ፡፡ ከዛ በኋላ ግን አልቻልኩም ! የእኔ ባልሆነ ባሕሪ እስከመቼ እኖራለሁ …፡፡ 7 ዓመት ላይ በቃኝ፡፡ ከዚህ በላይ መቀጠል አልቻልኩም፡፡ ፍርሃቱም ቀስ በቀስ ለቀቀኝ፡፡ ጊዜ … ሁሉንም ነገር ያድናል … ጊዜ አዳነኝ !!”የእሥር ቤት ቆይታውና በዛ ያየው ክፉ ትውስታ ቀስ በቀስ እየተረሳ ሲመጣ፣ በፍርሃት ተኮማትሮ የነበረው ሥነ ልቦናው እየተፍታታ መጣ፡፡ አንቀላፍቶ የነበረው እውነተኛ ማንነቱ ያንሰራራ ያዘ፡፡ #3 ይቀጥላል @snetsehuf

ሰላም ሰላም ውድ ቤተሰቦቻችን ብዙዎቻችን ከምንወዳቸው የአለማችን ምርጥ ደራሲያን መካከል አንዱ የሆነው ደራሲ እነሆ..... # ፓውሎ ኩዎሎ /The alchemist / ደራሲ እሆናለሁ ማለቱ ያስደነገጣቸው ጥብቅ ኃይማኖተኛ ወላጆቹ ይሄስ የጤና አይደለም በሚል ከአንድም፣ ሁለት፣ ሦስቴ ወደ የአእምሮ ሕሙማን ሆስፒታል አስገብተውታል፡፡…ለታዋቂ ብራዚላውያን ድምጻውያን የሚጽፋቸው የዘፈን ግጥሞቹ መንፈስ ያልጣመው የወቅቱ ወታደራዊ መንግሥት ለ3 ጊዜያት ወደ ዘብጥያ ወርውሮት እስርና ማሰቃያውን ቀምሷል፡፡ የኋላ ኋላ ግን፣ በ38 ዓመቱ፣ ከህልሜና ከሕይወቴ ግብ ሸሽቼ እስከመቼ ብሎ ለመፃፍ ብዕሩን ቢያነሳ በመላው ዓለም የሚገኙ በርካታ ሚሊየን አንባብያን የጻፈውን አንብበው የማይጠግቡለት የዘመናችን ተወዳጁና ቁጥር አንድ ተነባቢ ደራሲ ወጣው… ብራዚላዊው ደራሲ - ፖውሎ ክዌሎ…    ትውልዱ በብራዚሏ ሪዮ ዲ ጄኔሮ ነው - ነሐሴ 18፣ 1938 ዓ.ም! አባቱ ፔድሮ መሐንዲስ ሲሆን እናቱ የቤት እመቤት ነች፡፡ ወለም ዘለም የማይወዱት ጥብቅ የካቶሊክ እምነት ተከታይ ወላጆቹ ሕጻኑ ፓውሎን ውልፍት ማለት የሌለበት የጄስዊት የካቶሊክ ትምህርት ቤት ውስጥ ዶሉት፡፡ ፓውሎ፣ ምንም እንኳ ኋላ ላይ ጉርምስናው ሲመጣ የወላጆቹን ሐሳብ አሻፈረኝ ባይ ቢወጣውም፣ በዲሲፕሊን ጸጥ ለጥ ብሎ ማደጉን ግን አይጠላውም፡፡“የቤተሰቤ ዲሲፕሊን ጠቅሞኛል” ባዩ ፓውሎ፣ “በዲሲፕሊን ማደጌ ነገሮችን ቶሎ እንድማር ረድቶኛል፤ ልቅ ሆኜ ባድግ ኖሮ ፈጽሞ የማልማራቸውን ነገሮችም ተምሬበታለሁ፡፡ ከዚህም በተጨማሪ እንደ ታማኝነት፣ የዓላማ ጽናት አይነት ነገሮችን አውቄበታለሁ” ይላል፡፡ፓውሎ 17 ዓመት ሲሞላው ግን ነገር ተበላሸ - ደራሲ እሆናለሁ ማለት አመጣ፡፡ ጉዳዩን መጀመሪያ የሰማችው እናቱ፣ “ለመሆኑ ይህ ማለት ምን ማለት እንደሆነ ይገባሃል …? አባትህ መሐንዲስ ነው፡፡ በምክንያትና በአመክንዮ የሚመራ ! ለእንደዚህ አይነት ነገር ጨርሶ ቦታ የለውም፡፡ የምትለው ነገር ምን ማለት እንደሆነ ግን ገብቶሃል…? የኔ ልጅ” ፓውሎ ግን ማንም፣ ምንም ቢል ግድ የሚሰጠው አልሆነም፡፡ የወላጆቹ ሐሳብ ኮሌጅ ገብቶ ሕግ እንዲማር ነበር፡፡ እሱ ግን እቴ … ሕልሜ ደራሲ መሆን ነው ብሎ ከገጣሚ ጓደኞቹ ጋር በየባህር ዳርቻው መዞርን ሥራው አደረገው፡፡ የሕግ ኮሌጅ አልገባም ብሎ ደራሲ እሆናለሁ ማለት ለወላጆቹ ጨርቅን ከመጣል በምንም አይተናነስም፡፡ እናም ይሄ የያዘው አባዜ ቢለቀው በሚል አፋፍሰው የአእምሮ ሕሙማን መታከሚያ ሆስፒታል ውስጥ ጨመሩት፡፡የነፍስ ጥሪ በመርፌና ኪኒን ይድን ይመስል፣ በወቅቱ የነበረው የአሌክትሪክ ንዝረት ሕክምናው (Electroshock Therapyው) ሳይቀር ተሰጠው፡፡ …ፓውሎ በሴት ጓደኛው እርዳታ ከሆስፒታሉ አምልጦ ወጣ፡፡ ቤተሰቦቹ ዳግም ይዘው አስገቡት፡፡ አሁንም አምልጦ ወጣ፡፡ ቤተሰቦቹ ለሦስተኛ ጊዜ ወደ የአእምሮ ሕሙማን መታከሚያው ሆስፒታል ካስገቡት በኋላ፣ አዳንኩት ብሎ ይሁን አልያም ተስፋ ቆርጠው አይታወቅም ብቻ በስተመጨረሻ ሆስፒታሉ የ20 ዓመቱን ፓውሎን እንዳሻህ ሁን ብሎ አሰናበተው፡፡ “ከአእምሮ ሕክምና መስጫው ከወጣሁ በኋላ፣ መቼም ከዚህ በኋላ ፕሬዝዳንት መሆን አልችልም፡፡ ምክንያቱም አንዱ ይመጣና፣ ‘አይሆንም…አይሆንም፣ ይሄ ሰውዬ እብድ ነበር፡፡ ፕሬዝዳንት መሆን የለበትም’ ይል የለ…፡፡ ስለዚህ ፕሬዝዳንት መሆን አልችልም፡፡ ከዚህ ውጪ ግን የፈለግኩትን መሆን እችላለሁ” አልኩ የሚለው ፓውሎ ከሆስፒታሉ ከወጣ በኋላ ግን፣ እስቲ ቤተሰቦቼን ደስ ይበላቸው በሚል ሕግ ለመማር ሕግ ኮሌጅ ተመዝግቦ ነበር፡፡ ግን አልሆነም፡፡ አንዴውኑ የወጣት ልቡ ደራሲ እሆናለሁ ብላ ሸፍታለችና ትምህርቱን ከአንድ ሴሚስተር በላይ መቀጠል አልቻለም፡፡ አቋርጦ ወጣ ! #2 #ይቀጥላል ✔️📚ማንበብ ያሻግራል ❗️❗️❗️ @snetsehuf

መዳፍ ማንበብ ትችያለሽ ? ድሮ ለታ የጨበጥሽኝ ቀኝ መዳፌን አሳከከኝ፣ ለእርግማን ነው ብየ ፈራሁ በልቶኝ መቼም አይባርከኝ፤ እስኪ እይልኝ እባክሽን የሚበላኝ የት ድረስ ነው ? እኔስ ቁስሌን ሳባብለው የምኖረው እስከ የት ነው ? መዳፍ ማንበብ ትችያለሽ? አበባ አለ ከ ዕጣዬ ጋር አይተሽዋል ቅጠል ግንዱን፣ መርገፍ ሊሆን የነገ ዕጣው እንዴት ይኑር ሰው የግዱን፤ ወይንስ ባጭር እሆናለሁ ያልኩት ተስፋ አጓጉቶ ያንቋጠጠኝ፣ በእፍኝ ተድላ ሊቀጨኝ ነው የእስከ ዛሬን ቀን የሰጠኝ፤ አንችስ... አንችስ... አንችስ ብሞት ትመጫለሽ ? በድኔን አፈር ታለብሻለሽ ? በ እንባሽ ሽቶ ታብሻለሽ  ? ብቻ ተይው መዳፍ ማንበብ ትችያለሽ ? ነገን ገልጠሽ ባታሳይው ከህመሙ ባትፈውሺው፣ ለእድሌ እንደሁ ግድ የለኝም እስኪ በዛው የናፍቆቴን አንዴ ብቻ እጄን ዳብሽው። ©️አስታወሰኝ ረጋሳ

#ሆናለች_ሞልቃቃ : : አንድ ቀን በማታ፣ከፍቅሬ ጋር ሆኜ፤ ሽቅብ ሽቅቡን ሳይ፣በሀሳብ መንኜ፤ አንድ እውነት ተረዳሁ፣በልቤም ገነነ፤ ቀን በመሸ ጊዜ፣የሰማይ ውበቱ ኮከብ እንደሆነ። : : ልክ ይሄ እንደገባኝ፣ወዲያው በሹክሹክታ፤ ለምወዳት ፍቅሬ፣እንዲ ብዬ አልኳታ። : : ያለ ከዋክብት፣እንደማይደምቅ ሰማይ፤ እኔም ደንጋዛ ነኝ፣ካንቺ ውጪ ስታይ። አንቺው ነሽ ኮከቤ፣ለህይወቴ ድምቀት፤ የኔነቴን ሰማይ፣እንዳይወርሰው ፅልመት። : : ይህን ካልኳት ወዲ... የሚገርመው ነገር፣ኮከቤ ያልኳትን ቃል፣በአምሮዋ ታጥቃ፤ ያለሷ እንደማልደምቅ፣በተጠንቀቅ አውቃ፤ ከዛን ለት ጀምሮ፣ሆናለች ሞልቃቃ። ካነበብኩት @snetsehuf

ከ 𝙗𝙤𝙤𝙠 𝙘𝙚𝙣𝙩𝙚𝙧 "አንድ ወጣት መንገደኛ አንድ ቀን አንድ በጣም ያረጀ ሽማግሌ የዛፍ ችግኝ ሲተክሉ ያገኛቸውና 'የምን ችግኝ ነው የሚተክሉት አባቴ?' ብሎ ይጠይቃቸዋል። ጣፋጭ ፍሬ የማያፈራ ዛፍ ነው ይሉታል። ከስንት አመት በኋላ በማለት ሲጠይቃቸው ተሰባት አመት በኋላ ሲሉት ወጣቱ በጣም ይገረምና "ከፍሬው ላይቀምሱ ምን ያደርግሎታል? እንዲያው በከንቱ ነው የሚለፉት ይላቸዋል። ሽማግሌውም በወጣቱ ነገር ተገርመው አይ ልጄ እንዳልከው እኔ አልደርስበትም። ግን ወደዚህ አለም ስመጣ አለም ባዶ አልነበረችም። እኔም ከሄድኩ በኋላ ባዶ አትሆንም። እኔ ስበላው የኖርኩት ፍሬ አባቶቼ የተከሉትን ዛፍ ነው። እኔም በተራዬ ለልጆቼ በመትከል ላይ ነኝ አሉት ይባላል " እናም ከራሳችን አልፈን ለሌሎች የመኖር ጥበብ እንማር ከራስ በላይ ንፋስ የሚለውን ብሂል እንተው እናም እንደሰው እናስብ እንደ ሰው ስላቹ አንድ የሎሬት ፀጋዬ አባባል አለ "እራስህን ሲያምህ በሕይወት አለህ አልሞትክም ማለት ነው ግን የሰዎች ህመም ሲሰማህ ያኔ ሰው ሆንክ ማለት ነው" ስለዚህ የራሳችንን ህመም ብቻ ሳይሆን የሌሎችንም ህመም አድምጥ። @snetsehuf

#አንድ ሰው አንዲት በጣም ቆንጆ ወፍ በመዳፉ ውስጥ ይዞ ጨምቆ ሊገድላት ሲል ከመሞቷ በፊት አንድ ወይም ሁለት ቃላት ትናገር ዘንድ እንዲፈቅድላት ጠየቀችው፡፡ እንዲህም አለች “እባክህ አትግደለኝ፡፡ ሶስት ጠቃሚ ምክሮችን እሰጥሃለሁ፡፡   የመጀመሪያው ምክር፤ በእጅህ ያለውን ነገር አትልቀቅ፡፡ ሁለተኛው ምክር፤ ስለሆነው ነገር ሁሉ አትቆጭ፡፡” ካለችው በኋላ ዝም አለች፡፡ ሶስተኛውንም ምክር ትነግረው ዘንድ ሲጠይቃት “ሶስተኛው ምክር ለልጆችህና ለልጅ ልጆችህ በጣም ጠቃሚ ስለሆነ ካለቀከኝ አልነግርህም፡፡” አለችው፡ በዚህ ጊዜ ሰውየው ሶስተኛውን ምክር ለመስማት በጣም ጓጉቶ ስለነበረ ወፏን ሲለቃት ከአንድ ዛፍ ላይ በርራ ወጥታ “ምንድን ነበር ያልኩህ? ታስታውሳለህ?” ብላ ጠየቀችው፡፡ እርሱም “በእጅህ ያለውን ነገር አትልቀቅ ነው ያልሺኝ፡፡” አላት፡፡ “ሁለተኛውስ?” “ስላለፈው ነገር ሁሉ አትቆጭ፡፡” “አዎ፡፡ ነገር ግን የነገርኩህን ነገር አልተቀበልክም፡፡ ባትለቀኝ ኖሮ ከሆዴ ውስጥ ለልጅ ልጆችህ የሚሆን ወርቅ ታገኝ ነበር፡፡ ይኸው ነው፡፡” አለችው፡፡ ሰውየው “ሶስተኛውስ ታዲያ?” አላት፡፡ እሷም “ሶስተኛው የሁለተኛው ምክር ድጋሚ ነው፡፡ ስላጣኸው ነገር አትቆጭ፡፡ ይኸው ነው፡፡ ደህና ሁን፡፡ ምክሬንም ባለመቀበልህ በድህነት ትኖራለህ፡፡” አለችው፡፡** ከወደዳችሁት share @snetsehuf

➳ ስለደራሲ ዳኛቸው ወርቁ ህይወትና ሥራዎች ዳኛቸው ልክ እነደ አባቱ ተራማጅ የሚባል ሰው ነበር። የዳኛቸው አባት አቶ ወርቁ በዛብህ ገና በወጣትነት እድሜው በድሬደዋ በኩል በባቡር ወደ ጅቡቲ ተጉዞ፣ ከዛም ወደ አውሮፓ ተሻግሮ ፈረንሳይ ገብቶ፣ በአንደኛው የዓለም ጦርነት የፈረንሳይ ወታደር ሆኖ የተዋጋ! በውጊያውም የቆሰለ፣ከዚያም በማዕድን ቁፋሮና በሆቴል መስተንግዶ ኑሮውን የገፋ ሰው ነበር። አቶ ወርቁ ከስደት ኑሮ ሲመለስ ትዳር መስርቶ ጎጆ ቀልሶ መኖር ጀመረ። ልጆችም ተወለዱ። ከተወለዱት ልጆች መካከል ደግሞ አንዱ አወዛጋቢው ደራሲ ዳኛቸው ወርቁ ነበር። የዳኛቸው እናት ልጇን የተገላገለችው አገር በጣሊያን ወረራ ምጥ ተይዛ በምትሰቃይበት ዘመን ነበር። የካቲት 16/1928 ዓ.ም ከደብረሲና ወጣ ብላ በምትገኝ አንዲት ገጠር ውስጥ። በፈረንሳይ አገር የኖረው የዳኛቸው አባት ለትምህርት የነበረው ቦታና ግንዛቤ ላቅ ያለ ስለነበር ቤተሰቡን ይዞ ወደ ደብረሲና አቀና። በዛም ዳኛቸው የመጀመሪያ ደረጃ ትምህርቱን እስከ ስድስተኛ ክፍል ተከታተለ። 7ኛ እና 8ኛ ክፍልን ደግሞ በቀዳማዊ ኃ/ሥላሴ ትምህርት ቤት በአዲስ አበባ ተምሮ ሊሴ ገ/ማርያም ት/ቤት ገባ። ሊሴ ግን ለዳኛቸው ባህሪ የሚመች ዓይነት ት/ት ቤት ሆኖ ስላላገኘው ትምህርቱን አቋርጦ ወደ ደብረሲና ተመለሰ። ዳኛቸው በልጅነቱ የአባቱን ባህሪ እያጠና፣ የእናቱን ተረቶች እያዳመጠና እያብሰለሰለ ነበር ያደገው። ዳኛቸው በልጅነቱ የአባቱን ባህሪ እያጠና፣ የእናቱን ተረቶች እያዳመጠና እያብሰለሰለ ነበር ያደገው። ወደ ደብረ ሲና ከተመለሰ በኋላ ግን ከአባቱ ጋር ሊጣጣሙ አልቻሉም። “ከጓደኞቼ ጋር እንደልብ ጊዜ እንዳላኣሳልፍ ጫና ታደርግብኛለህ” ብሎ ወደ ደብረ ብርሃን ኮበለለ። ድብረ ብርሃንም ብዙ አልቆየም ትምህርቱን ለመቀጠል ወደ አዲስ አበባ ተመልሶ ኮተቤ መምህራን ኮሌጅ ገባ። በኮተቤ መምህራን ኮሌጅ በትምህርት ላይ እንዳለ ዳኛቸው ከባድ የጉሮሮ ህመም አጋጠመው። ለህይወቱ ያሰጋ የጉሮሮ ህመም! ይድናል ብሎ የጠበቀም አልነበረም! ዳኛቸው ግን ለመለዓከ ሞት እጁን ሳይሰጥ ቀረ። ዳነና ከተኛበት ዳግማዊ ምንሊክ ሆስፒታል ወጣ። ይህ አጋጣሚ ለዳኛቸው ቤተሰቦች የልጃቸው ዳግም ልደት ነበር። ዳኛቸው ከጉሮሮ ህመሙ ሲያገግም ኮከበ-ጽባህ መምህርነት ገባ ። ሁለት ዓመት በኮከበ-ጽባህ አስተምሮ ሀረር ዘለቀ። በሀረር መድኃኔዓለም ት/ት ቤት እያስተማረ “ሰቀቀንሽ እሳት” የሚል ትያትር ጽፎ ለመድረክ አበቃ። በተገኘችው ገንዘብ ደግሞ በድብረ ብርሃን ከጓደኞቹ ጋር ያሳለፈውን ህይወት የምትተርከው “ሰው አለ ብዬ!” መጽሀፉ ታተመች። በሀረር እያለ ዳኛቸው በጋዜጦች ላይ ጽሁፎቹን ያስነብብ ነበር። የሚያስነብባቸው ጽሁፎች ያነበባቸው መጻህፍት ላይ ያለውን ምልከታ የሚዳስሱ ነበሩ። የአዲስ አበባ ዩኒቨርሲቲ ለመጀመሪያ ጊዜ በአማርኛ ቋንቋና ስነ-ጽሁፍ ለማስተማር ሲወስን ዳኛቸው ከሀረር ገስግሶ ስድስት ኪሎ ደረሰ። ከመጀመሪያዎቹ የቋንቋና ስነ-ጽሁፍ ትምህርት ክፍል ተማሪዎችም አንዱ ለመሆን በቃ። ለሁለተኛ ዲግሪ ትምህርቱ ደግሞ ወደ ውጭ አገር አቀና። ይቀጥላል ... @snetsehuf

አንድ ለማኝ ከሰላሳ አምስት አመታት በላይ ከመንገድ ዳር ተቀምጦ ይለምን ነበር። አንድ ቀን አንድ እንግዳ ሰው ወደ እርሱ መጣ፤ ለማኙም ገንዘብ መቀበያ ኮፍያውን እያሽከረከረ ለእንግዳውን ሰው "ገንዘብ ስጠኝ" አለው። "እኔ የምሰጥህ የለኝም" አለ እንግዳው ሰው። ለማኙንም ጠየቀው "ምን ላይ ነው የተቀመጥከው?" "ምንም አይደለም" አለ ለማኙ "አንድ ተራ ሳጥን ነው። እስከማስታውሰው ድረስ እዚህ ላይ ለብዙ አመታት ተቀምጬያለሁ።" "ውስጡንስ አይተኸው ታውቃለህ?" እንግዳ ሰው ጠየቀ "አይ" አለ ለማኙ "ምን ይፈይድልኛል ብለህ ነው። ምንምም አይኖረውም" "እስኪ ውስጡን ክፈትና ተመልከት" እንግዳው ለማኙን እንዲመለከት ገፋፋው። ለማኙ እንደምንም ታግሎ የሳጥኑን ክዳን ከፈተው። በአግራሞት እና ባለማመን ፈዞ ቀረ። ሳጥኑ በወርቆች ተሞልቷል። እኔ እንግዳ ሰው ነኝ፤ ወደ ውስጥ እንድትመለከትም እገፋሃለሁ። "እኔ ለማኝ አይደለሁም" ስትል ይሰማኛል። እነዚያ ምን እንደሚፈልጉ የማያውቁ፣ የሚወዱትንም ህይወት የማይኖሩ - ለማኞች ናቸው። ገንዘብ ቢኖራቸው እንኳ ለማኝ ናቸው። ሁሌም ቢሆን ውጪያዊ ከሆነው አለም የሆነ ነገርን ይፈልጋሉ። ፍቅርን፣ ደህንነትን ተቀባይነትን፣ ደስታን ወዘተ የማይፈልጉት የለም። እኔ ግን እልሃለሁ፤ የማያልቅ እልፍ ዋጋ ያለው ወርቅ በውስጥህ አለ፤ ወደ ውስጥም ተመልከት። መጽሐፉ አስተሳሰባችንን ልከኛ ያደርገዋል ተግባራችንን ውጤታማ ያደርገናል ምስቅልቅላችንን አስተካክሎ ቅርጽ ይሰጠዋል በዘፈቀደ መኖር አቁመን በተግባር በተፈተኑ የስኬት መርሆዎች አማካይነት በልኬት ወደ ስኬት የምንሻገርበት መጽሐፍ ነው፡፡ መለኪያውም፣ ማሳኪያውም መንገድ በመጽሐፉ ውስጥ ተቀምጧል፡፡ እንለካለን፣ እናሳካለን!! በልኬት ወደ ስኬት @snetsehuf

ማነው ላገር ያላት አለሁሽ የሚላት እቅፍ ድግፍ አርጎ የሚንከባከባት። መዋረድን ጠልቶ ኩራቷን ተጠምቶ ጥቅሙን ወዲያ ጥሎ ድምጹን አሰምቶ ህብረትን ሰንቆ ባንድነቱ ፀንቶ የሚታደግ ማነው? ህይወቱን ሰውቶ ። ግጥሙ ከተመቻችሁ ሼር አድርጉ @snetsehuf