𝐒𝐭𝐨𝐫𝐲 𝐨𝐟 𝐚 𝐠𝐢𝐫𝐥 𝐰𝐡𝐨...
Open in Telegram
𝐰𝐡𝐨 𝐢𝐬 𝐭𝐫𝐲𝐢𝐧𝐠 𝐭𝐨 𝐬𝐮𝐫𝐯𝐢𝐯𝐞...🦋 و ما نجات پیدا میکنیم هرچند دیر.... t.me/HidenChat_Bot?start=512205432
Show more341
Subscribers
-324 hours
-227 days
-2530 days
Posts Archive
به وقت جام آرزوهایی که در دل داریم، و یقیناّ به زودی ما را سرمست ز خود میکنند.
بنظرم تنها پروفایلی که میتونست حس من رو برای نگه داشتن اینجا و کم نیاوردن برای نوشتن؛ در حالی که همه چیز در حال سوختنه رو نشون بده، همین عکسه. ببینید امید قشنگ از رنگ آتش نمایانه 🔥✨
کاش دنیایمان همیشه کوچک میماند، بزرگ شدن همه چیز را سخت میکند؛ حتی انسان خوبی بودن و ماندن را.
بهم میگفت چشم های قهوه ای تیرهات، هم آرامش دهنده هستن و هم همزمان حس غم هزار سالهی آدمایی که اومدن و رفتن رو میده، انگار تو هربار با همشون زندگی کردی و اشک ریختی.
همیشه دلم میخواست یه خونه ی درختی بین انبوه درخت ها داشته باشم؛ بنظرم تنها زندگی کردن راحتتر از زندگی کردن با آدماییه که رحمی در وجودشون نیست.
و رو کرد به آسمان بالای سرش گفت خدای قشنگم میگن زیر بارون هر دعایی کنی برآورده میشه؛ پس روزای خوبم رو با بارون بعدی همراهت بیار.
و قسم به آخرین بارهایی که با تمام وجود میدانستم آخرین بار است. اما چیزی به زبان نیاوردم.
+1سرانجام دلت برای هرآنچه که نتوانستی در این زندگی ات تجربه کنی، تنگ میشود.
کاش در زندگی کلمه ای به اسم "تظاهر" وجود نداشت؛ حداقل مجبور بودیم خودمان باشیم.حتی اگر یک نفر هم وجود نداشت که شخصیتمان را دوست داشته باشد، باز خودمان بودیم.
همه ی ما خودخواهیم می خواهیم خودمان جای عزیزانمان درد بکشیم؛ چون تحمل درد، از تحمل آن غم راحت تر است.
او یک «زندگی دیگر کیف نمیدهد» میگفت و کسی بهش توجهی نمیکرد، اما کی میدونست پشت حرفش دریایی سیاه وجود داشت که هرروز خودش را کشان کشان از آن دریا نجات میداد و به تخت خوابش امان میبرد.
