𓏲࣪ ִֶָ𝑬𝑿𝑺𝑲𝒁ˑ ִֶָ 𓂃 (Close)

😭😭😭 only love can hurt like this

نفس عمیقی میکشد و به آلبوم عکس روی پایش نگاه می‌اندازد بک هیون : این آلبوم... انگار سنگین‌تر از اون چیزیه که به نظر میاد. هر بار ورق زدنش، مثل بلند کردن یک دنیا خاطره‌ست. با نوک انگشتان به آرامی روی یک عکس از دریا میکشد امروز تصادفی به این عکس رسیدم. دریا... همونجوری که تو دوست داشتی. موج‌هاش مثل نقاشی بودن. هر کدوم با یه شکل عاشقانه می‌اومدن و میرفتن. و من... صدایش لرزید منو برد به همون روز برد. دقیقاً همونجا، کنار ساحل. بوی نمک دریا تو بینیم موندگار شده، باد گرمی که صورتمو نوازش می‌کرد و اون صدای همیشگی دریا که انگار موسیقی متن خاطراتمونه. "یادته چانیول-آه؟" لبخند غمگینی میزنه یادته چطور با هم دویدیم به سمت آب؟ تو از پشت دنبالم کردی، با اون خنده‌ی شیطونیت که تا صبحم می‌تونست ادامه داشته باشه. من می‌دونستم قصد چیه رو داری، ولی دروغ می‌گم اگه بگم سعی کردم فرار کنم. چشمانش را برهم میزاره ، که گویی صحنه را دقیقاً میبینه و بعد... یه لحظه بی‌وزنی. دست‌های قوی تو کمرم، یه جیغ و خنده، و بعد خودم رو تو آغوش دریا دیدم. آب شور بود، تو همون کنار ایستاده بودی و می‌خندیدی، اونقدر از ته دل که اشک تو چشمانت جمع شده بود. "بکهیون-آه! حالتو ببین!" اشک آرام روی گونه‌اش سر میخوره حالا... این عکس فقط یه تصویر ساکته. دیگه اون خنده رو نمیشنوم. دیگه اون دستای گرم رو حس نمی‌کنم. دریا همونجوره، موج‌هاش همون عاشقانه‌ست... اما تو نیستی. آلبوم را محکم به سینه فشار میده گاهی فکر می‌کنم اگه به اندازه‌ی کافی به این عکس نگاه کنم، می‌تونم دوباره اون لحظه رو زنده کنم. می‌تونم گرمای دستاتو، صدای خندتو، و اون احساس زندگی رو که بهم هدیه می‌دادی، دوباره پس بگیرم. اما در نهایت، فقط یه عکس مونده... و یه قلب که با هر ورق زدن، یه تیکه‌اش همونجا میمونه، کنار اون ساحل، تو اون روزی که هیچ‌وقت فکر نمی‌کردم تموم بشه .