اقتصاد رفتاری، مالی رفتاری و روانشناسی معامله گر

اصلاح شد لینک . ممنونم ازتون

اساتید ارجمند و خبرگان محترم صنعت بانکداری و مالی، با سلام و احترام؛ پژوهش رساله دکتری با موضوع «نقش فعالیت‌های ESG در کاهش محدودیت‌های مالی بانک‌ها» هم‌اکنون در مرحله تدوین مدل بومی شاخص‌ها در حال انجام است. تداوم و غنای این مسیر علمی، در گروِ پیوستن حلقه‌های تخصصی چون شماست. برای آنکه این زنجیره پژوهشی به درستی شکل گیرد و به نتیجه‌ای کاربردی برسد، به تجربه ارزشمند شما نیاز مبرم داریم. بسیار سپاسگزار خواهم شد اگر با صرف تنها ۵ دقیقه از وقت ارزشمندتان و تکمیل لینک زیر، به ادامه و تکمیل این زنجیره کمک فرمایید.🔗 لینک پرسشنامه:s/https://survey.porsline.ir/s/aQ7KSZnR?spm=a2ty_o01.29997173.0.0.69db55fbC6lDeK از همراهی و حسن توجه همیشگی‌تان صمیمانه قدردانی می‌کنم.

اساتید ارجمند و خبرگان محترم صنعت بانکداری و مالی، با سلام و احترام؛ پژوهش رساله دکتری با موضوع «نقش فعالیت‌های ESG در کاهش محدودیت‌های مالی بانک‌ها» هم‌اکنون در مرحله تدوین مدل بومی شاخص‌ها در حال انجام است. تداوم و غنای این مسیر علمی، در گروِ پیوستن حلقه‌های تخصصی چون شماست. برای آنکه این زنجیره پژوهشی به درستی شکل گیرد و به نتیجه‌ای کاربردی برسد، به تجربه ارزشمند شما نیاز مبرم داریم. بسیار سپاسگزار خواهم شد اگر با صرف تنها ۵ دقیقه از وقت ارزشمندتان و تکمیل لینک زیر، به ادامه و تکمیل این زنجیره کمک فرمایید.🔗 لینک پرسشنامه: https://survey.porsline.ir/s/aQ7KSZnRاز همراهی و حسن توجه همیشگی‌تان صمیمانه قدردانی می‌کنم.

اختصاصی وال‌ استریت ژورنال: ترامپ توافق تاریخی هسته‌ ای با عربستان سعودی را تأیید کرد؛ دستاوردی بزرگ برای پادشاهی سعودی این توافق می‌تواند سودهای کلانی برای شرکت‌های آمریکایی به همراه داشته باشد، اما احتمالاً نگرانی‌ها درباره گسترش فناوری هسته‌ای در خاورمیانه را نیز افزایش خواهد داد. بر اساس گفته‌های مقام‌های دولت آمریکا، دونالد ترامپ به‌طور رسمی توافقی تاریخی با عربستان سعودی را تأیید کرده است که بر اساس آن، این کشور به یک برنامه هسته‌ای غیرنظامی دست خواهد یافت و ممکن است راه را برای غنی‌سازی اورانیوم در خاک عربستان نیز هموار کند. این توافق جدید که ۳۰ سال اعتبار خواهد داشت، ارزشی معادل ده‌ها میلیارد دلار برآورد می‌شود. هدف از این توافق، واگذاری نقش محوری به شرکت‌های آمریکایی در توسعه زیرساخت‌های هسته‌ای عربستان و در عین حال کنار گذاشتن سایر رقبای خارجی از این پروژه است.

به امید آرامش،و صلحی که تو کشورمون گم شده .

در این دوره، ستاره‌های بازار نه سهام فناوری، بلکه کالاها بودند. لیتیوم، نقره و اورانیوم حتی از نزدک و S&P 500 نیز بازدهی بیشتری ثبت کردند؛ نشانه‌ای از قدرت اقتصاد واقعی و دارایی‌های فیزیکی در این چرخه بازار.

این سؤال استوری خانم دکتر محبی رو من اینجا از دیدگاه خودم پاسخ بدم . شما هم لطفا پاسخ های خودتون رو بنویسید. ۱. عدم قطعیت (Uncertainty)؛ مهم‌ترین تهدید زیرا باعث افزایش ریسک ادراک‌شده، کاهش افق سرمایه‌گذاری و غلبه سوگیری‌های رفتاری مانند ترس، رفتار گله‌ای و بیش‌واکنشی می‌شود. در چنین فضایی حتی تحلیل‌های بنیادی و تکنیکال نیز کارایی کمتری پیدا می‌کنند. ۲. ناترازی‌های ساختاری ناترازی بودجه، بانک‌ها، انرژی و صندوق‌های بازنشستگی منشأ بسیاری از بحران‌های اقتصادی هستند و در نهایت به رشد پایه پولی، کاهش سودآوری شرکت‌ها و بی‌ثباتی بازار سرمایه منجر می‌شوند. ۳. رشد نقدینگی رشد بالای نقدینگی در بلندمدت موتور اصلی تورم و شکل‌گیری حباب‌های قیمتی است. در کوتاه‌مدت می‌تواند بازارها را صعودی کند، اما در نهایت موجب کاهش ارزش واقعی دارایی‌ها و افزایش نوسانات می‌شود. ۴. تورم تورم بیشتر پیامد سه عامل بالاست تا علت آن‌ها. اگرچه بازده اسمی دارایی‌ها را افزایش می‌دهد، اما بازده واقعی سرمایه‌گذار را کاهش داده و قدرت تحلیل ارزش ذاتی را تضعیف می‌کند. جمع‌بندی: عدم قطعیت > ناترازی > رشد نقدینگی > تورم از دیدگاه اقتصاد رفتاری، بزرگ‌ترین دشمن سرمایه‌گذار نه صرفاً تورم، بلکه عدم قطعیت است؛ زیرا مستقیماً تصمیم‌گیری انسان را تحت تأثیر قرار داده و موجب خطاهای شناختی، معاملات هیجانی و قیمت‌گذاری غیرمنطقی در بازار می‌شود.

درود بر همگی . در مورد این کتاب در استوری اینستاگرام صحبت میکنم . مایل بودید مطالعه بفرمایید.

در خصوص نوسانات اخیر ؛ در یک بازه خیلی کوتاه، بازار بیشتر شبیه «ماشین تصمیم‌گیری هیجانی» عمل کرده تا یک سیستم تحلیلی. نوسان‌های شدید (رفت و برگشت تریلیون دلاری در شاخص‌هایی مثل S&P 500 و Nasdaq Composite) بیشتر از اینکه ناشی از تغییر واقعی در ارزش بنیادی شرکت‌ها باشد، نتیجه‌ی واکنش‌های رفتاری است. از دید اقتصاد رفتاری چند عامل کلیدی دیده می‌شود: اول «اثر گله‌ای»؛ وقتی چند فروش بزرگ در سهام تکنولوژی شروع می‌شود، بقیه هم بدون تحلیل عمیق همان مسیر را دنبال می‌کنند و موج فروش یا خرید تقویت می‌شود. دوم «ترس و بازتنظیم سریع ریسک»؛ با کوچک‌ترین سیگنال درباره نرخ بهره، ذهن سرمایه‌گذار سریع از حالت ریسک‌پذیر به ریسک‌گریز تغییر می‌کند. به همین دلیل پول از سهام رشد (خصوصاً تکنولوژی) به سمت دارایی‌های باثبات‌تر مثل Dow Jones Industrial Average و Russell 2000 حرکت می‌کند. سوم «بزرگ‌نمایی کوتاه‌مدت»؛ بازار در لحظه، اخبار نرخ بهره و ارزش‌گذاری هوش مصنوعی را بیش‌ازحد مهم می‌کند و بعد با همان سرعت بخشی از آن را اصلاح می‌کند. جمع‌بندی رفتاری: این نوع حرکت‌ها بیشتر نشانه‌ی «تغییر احساس جمعی» است تا تغییر واقعی در ارزش اقتصاد. نظر من: این جنس نوسان‌ها در بازارهای مدرن (به‌خصوص با حضور الگوریتم‌ها و معاملات سریع) طبیعی‌تر شده‌اند. اما نکته مهم این است که چنین حرکاتی معمولاً نویز کوتاه‌مدت‌اند، نه سیگنال بلندمدت. اگر کسی این نوسان‌ها را با تغییر روند بنیادی اشتباه بگیرد، احتمال تصمیم‌های هیجانی و ضررده بالا می‌رود.

ورود بیش از ۷.۵ هزار میلیارد تومان به صندوق‌های درآمد ثابت، صرفاً یک جابه‌جایی نقدینگی نیست؛ بلکه بازتاب یک سوگیری انتظاری در رفتار سرمایه‌گذاران است. بازار پیش از وقوع، سناریوی افزایش نرخ سود بانکی را در قیمت‌ها و تخصیص دارایی‌ها لحاظ کرده و عملاً در حال پیش‌خور کردن این انتظار است. نظر شما چیه؟

همین یک فقره را می فهمیدین، رفاه ایرانیان در این ۱۵ سال ۳۰-۴۰ درصد افت نمی‌کرد. 💬Amir Mohamad Galavani 1991 @kafiha

⏺‏برای اولین بار در تاریخ بورس ایران، هیچ سهمی منفی نیست! ⏺بورس تهران در سبزترین حالت ممکن 🔷شاخص کل بورس تهران در دومین روز هفته فعالیت خود را با رشد ۸۱ هزار واحدی آغاز کرد و به تراز ۴ میلیون و ۲۳۴ هزار واحد رسید. 🔷شاخص هم وزن نیز ۲۶ هزار واحد مثبت شد. 🔷ارزش کل بورس تهران در کانال ۱۲.۵ هزار همت قرار گرفت. 🔷۹۹ درصد نمادهای بازار مثبت و سبزپوش است ارزش سهام ۶۸۲ نماد رشد مثبت ۲ تا ۳ درصد را ثبت کردند. 🔷ارزش صف خرید سهام از ۳۶ همت عبور کرد. @Kafiha

«ایرانِ امروز، فقط زیر بار تحریم و تورم خم نشده؛ زیر وزنِ فرسایشِ اعتماد، نااطمینانیِ دائمی و اقتصادِ رفتاریِ ترس‌آلود، آرام‌آرام حلزون‌وار حرکت می‌کند. و همین ترس، تبدیل به موتورِ بحران اقتصادی می‌شود. وقتی مردم هر روز منتظر گرانی بعدی‌اند، سرمایه‌گذاری جای خودش را به احتکار می‌دهد، امید به آینده تبدیل به تصمیم‌های کوتاه‌مدت می‌شود، و مغزِ جامعه در وضعیتِ “بقا” قفل می‌کند، نه “پیشرفت”. در چنین وضعی حتی اگر منابع، نیروی انسانی یا ثروت وجود داشته باشد،(که همه اتلاف شده اند؛) ترس اجازه نمی‌دهد جامعه با آرامش تصمیم بگیرد؛ اقتصاد فقط عدد و نمودار نیست؛ اقتصاد، روانِ جمعیِ یک ملت است. ملتی که هر روز میان تورم، بی‌عدالتی، مهاجرت، قطع ارتباط و فرسایش اعتماد، کندتر از همیشه به سمتِ تابلوی «آینده» می‌خزد… در حالی که آتشِ نااطمینانی، در جنگلِ پشت سرش زبانه می‌کشد.»

‏شاید سال‌هاست ایرانیانی که علاقه‌مند به ته‌دیگ هستند از پلوپزهای پارس‌خزر امروز و ایران‌ناسیونال قدیم استفاده می‌کنند. اما این ته‌دیگ ماجرای عجیبی دارد! در دهه ۱۳۴۰ که توسعه ایران دوران طلایی خود را می‌گذراند، همکاری‌های خارجی‌ میان شرکت‌های ایرانی و خارجی به اوج می‌رسد. در آن زمان شرکت‌های ایرانی از روش‌های گوناگون از خرید لیسانس تا شکل‌دهی به یک شرکت مشترک (J.V.) برای انتقال تکنولوژی بهره می‌گیرند. یکی از بازیگران فعال در این عرصه، شرکت «صنایع الکتریکی ناسیونال ایران» (تأسیس ۱۳۴۴) به عنوان اولین شریک تجاری «ماتسوشیتا الکتریک» ژاپن (پاناسونیک فعلی) است که نقشی کلیدی در تولید لوازم خانگی کوچک باکیفیت در ایران داشت. در آن زمان دکتر نقی‌زاده جوان در ژاپن مشغول تحصیل و زندگی است. در تماسی که از بخش تحقیق و توسعه (R&D) این شرکت دارد، به آنان می‌گوید که ایرانیان به بخشی از برنج به نام ته‌دیگ علاقه‌مند هستند. ژاپنی‌ها که برنج را به شوه‌ای دیگر تهیه می‌کردند، یک پروژه تعریف می‌کنند برای تولید ته‌دیگ ایرانی. آنان با هماهنگی دکتر نقی‌زاده یک گروه را به ایران می‌فرستند و آنان میهمان خانواده نقی‌زاده می‌شوند. برای مادر دکتر نقی‌زاده که اهل شمال است، برنج چیزی بیش از یک محصول کشاورزی است، گویی بخشی از فرهنگ و خاطرات نیز هست. تیم R&D «ماتسوشیتا الکتریک» هر روز با تغییرات فنی یک مدل جدید تهیه می‌کرده‌اند و مادر دکتر نقی‌زاده با آن برنج دم می‌کرده‌اند و نتیجه این‌که این ته‌دیگ تا چه اندازه نزدیک به ذائقه ایرانیان است را ارزیابی می‌کردند. این فرآیند حدود ۲ ماه زمان می‌برد، اما نتیجه آن می‌شود که هنوز بعد از ۶۰ سال پلوپزهای پارس‌خزر (نامی که پس از انقلاب ۵۷ بر آن گذارده می‌شود) برای ایرانیان پلوپزی متفاوت است. این خاطره‌ی را روزی دکتر نقی‌زاده در خصوص نگاه ژاپنی‌های به تحقیق و توسعه R&D تعریف کرد که می‌خواست نگاه ترکیب‌شده‌ی فناوری و فرهنگ را آغاز کند. و من هر بار در شبکه‌های اجتماعی به پلوپز و ته‌دیگ می‌رسم، یاد این خاطره می‌افتم. شاید هیچکس از کسانی که ته‌دیگ‌های پارس‌خزر را می‌خورند، به ذهن‌شان نمی‌رسد که ته‌دیگ حاصل یک پروژه تحقیق و توسعه بوده است! و تیم پروژه برای آن کار دو ماه ایران بوده است. با پروفسور نقی‌زاده عزیز دو درس در دوره دکترا داشتم. نگاه ایشان در خصوص توسعه، خصوصا توسعه ژاپن، یکی از یادگارهایی ارزشمند ایشان در فهم من و بسیاری از پژوهشگران توسعه بود. افسوس که ایران ما کمتر توانست از حضور و نگاه او برای توسعه‌اش بهره ببرد. پروفسور نقی‌زاده عزیز یادش به‌خیر و روانش‌ شاد باد. - امیر ناظمی

‏شاید سال‌هاست ایرانیانی که علاقه‌مند به ته‌دیگ هستند از پلوپزهای پارس‌خزر امروز و ایران‌ناسیونال قدیم استفاده می‌کنند. اما این ته‌دیگ ماجرای عجیبی دارد!

در دهه ۱۳۴۰ که توسعه ایران دوران طلایی خود را می‌گذراند، همکاری‌های خارجی‌ میان شرکت‌های ایرانی و خارجی به اوج می‌رسد. در آن زمان شرکت‌های ایرانی از روش‌های گوناگون از خرید لیسانس تا شکل‌دهی به یک شرکت مشترک (J.V.) برای انتقال تکنولوژی بهره می‌گیرند. یکی از بازیگران فعال در این عرصه، شرکت «صنایع الکتریکی ناسیونال ایران» (تأسیس ۱۳۴۴) به عنوان اولین شریک تجاری «ماتسوشیتا الکتریک» ژاپن (پاناسونیک فعلی) است که نقشی کلیدی در تولید لوازم خانگی کوچک باکیفیت در ایران داشت. در آن زمان دکتر نقی‌زاده جوان در ژاپن مشغول تحصیل و زندگی است. در تماسی که از بخش تحقیق و توسعه (R&D) این شرکت دارد، به آنان می‌گوید که ایرانیان به بخشی از برنج به نام ته‌دیگ علاقه‌مند هستند. ژاپنی‌ها که برنج را به شوه‌ای دیگر تهیه می‌کردند، یک پروژه تعریف می‌کنند برای تولید ته‌دیگ ایرانی. آنان با هماهنگی دکتر نقی‌زاده یک گروه را به ایران می‌فرستند و آنان میهمان خانواده نقی‌زاده می‌شوند. برای مادر دکتر نقی‌زاده که اهل شمال است، برنج چیزی بیش از یک محصول کشاورزی است، گویی بخشی از فرهنگ و خاطرات نیز هست. تیم R&D «ماتسوشیتا الکتریک» هر روز با تغییرات فنی یک مدل جدید تهیه می‌کرده‌اند و مادر دکتر نقی‌زاده با آن برنج دم می‌کرده‌اند و نتیجه این‌که این ته‌دیگ تا چه اندازه نزدیک به ذائقه ایرانیان است را ارزیابی می‌کردند. این فرآیند حدود ۲ ماه زمان می‌برد، اما نتیجه آن می‌شود که هنوز بعد از ۶۰ سال پلوپزهای پارس‌خزر (نامی که پس از انقلاب ۵۷ بر آن گذارده می‌شود) برای ایرانیان پلوپزی متفاوت است. این خاطره‌ی را روزی دکتر نقی‌زاده در خصوص نگاه ژاپنی‌های به تحقیق و توسعه R&D تعریف کرد که می‌خواست نگاه ترکیب‌شده‌ی فناوری و فرهنگ را آغاز کند. و من هر بار در شبکه‌های اجتماعی به پلوپز و ته‌دیگ می‌رسم، یاد این خاطره می‌افتم. شاید هیچکس از کسانی که ته‌دیگ‌های پارس‌خزر را می‌خورند، به ذهن‌شان نمی‌رسد که ته‌دیگ حاصل یک پروژه تحقیق و توسعه بوده است! و تیم پروژه برای آن کار دو ماه ایران بوده است. با پروفسور نقی‌زاده عزیز دو درس در دوره دکترا داشتم. نگاه ایشان در خصوص توسعه، خصوصا توسعه ژاپن، یکی از یادگارهایی ارزشمند ایشان در فهم من و بسیاری از پژوهشگران توسعه بود. افسوس که ایران ما کمتر توانست از حضور و نگاه او برای توسعه‌اش بهره ببرد. پروفسور نقی‌زاده عزیز یادش به‌خیر و روانش‌ شاد باد. - امیر ناظمی

@Kafiha

فجیره امارات چرا مهم است؟ 🔹فجیره بندر امارات در ساحل دریای عمان و نقطه اتصال خط لوله نفت امارات برای دور زدن تنگه هرمز است. 🔹امارات با این خط لوله در حال دور زدن تنگه هرمز و صادرات نفت بدون نیاز به تنگه است. @Kafiha