1 121
Subscribers
No data24 hours
No data7 days
-1130 days
Posts Archive
+9
ARAKI THROUGH THE YEARS
Happy birthday to Hirohiko Araki!
Thank you for JJBA
@JoJosIran
+2
ARAKI'S INSPIRATIONS
Jean-Pierre Polnareff drawn by Araki for the 127th chapter of Stardust Crusaders in 1991.
The World drawn by Araki for the 141st chapter of Stardust Crusaders in 1992.
These 2 drawings were inspired by Toriyama's famous manga Dragon Ball.
@JoJosIran
Repost from مقالع
به من این اجازه رو بده تا بهت توضیح بدم چه چیزهایی در این جهان «ممکن» است.
فرض کن پشت میز نشستهای. دستمالهای سفره جلوت هستند. کدوم دستمال را برمیداری؟ اون یکی که سمت «چپت» است؟ یا اون یکی که سمت «راستت» است؟
- خب، معمولاً اونی را که سمت چپمه برمیدارم.
این می تونه «درست باشه». اما از منظر وسیعتر «جامعه»، این اشتباه است. شاید حتی بتونم به جای «جامعه» از واژه «جهان» استفاده کنم.
- جهان؟
پاسخ درست این که «توسط کسی که اول دستمالش را برمیدارد، تعیین میشود». درسته؟ اگر نفر اول دستمال را از سمت راست برداره، برای بقیه هم چارهای جز برداشتن دستمال «راست» باقی نمیمونه.
برای سمت چپ هم همینطور است. همه دستمال سمت چپ را برمیدارند، چون گزینهی دیگری ندارند.
این همان تعریف ساختار «جامعه» است... چه کسی اول قیمت زمین را تعیین میکنه؟ باید کسی اول ارزش پول را تعیین کرده باشه. اندازهی ریلهای راهآهن؟ قدرت الکتریسیته؟ قوانین و مقررات؟ چه کسی اول این چیزها را تعیین کرد؟ آیا همه با هم این کار رو کردیم، چون یک جمهوری هستیم؟ یا خودسرانه بود؟
نه!
کسی که اول دستمال را برداشته، همهی این چیزها را تعیین کرده! قوانین این دنیا با همون اصل «راست یا چپ» تعیین میشه! در جامعهای مثل این میز، در وضعیتی متعادل، به محض اینکه کسی اولین حرکت را انجام بده، همه باید از او پیروی کنند! در هر دورهای این دنیا با همین اصل دستمال رفته جلو. و کسی که «اول دستمال را برمیداره» باید کسی باشه که از طرف همه «احترام» داشته باشه. هرکسی نمیتونه این نقش را بازی کنه... کسانی که مستبد یا لایق نیستند، مورد تحقیر قرار میگیرند. و آنها «بازندهها» هستند. در مورد این میز... «مسنترین» یا «میزبان مهمانی» اول دستمال را برمیداره... چون همه به آن افراد «احترام» میزارن.
پ.ن: این مونولوگ فانی ولنتاین جذاب ترین و میشه گفت عمیق ترین بخش داستان برای من بود که با اندکی تمعق و تامل میشه به نکات ارزشمندی از این متن رسید.
Repost from مقالع
به همین دلیل است که شکل انسان و اسب در این نقاشی برای ما تا حدودی آشنا هستند: ماگریت با خلق یک توهم بصری، صحنهای را که میتوانست عادی باشد، به طرز هوشمندانهای تحریف میکند. او با ترکیب عناصر جداگانه به یک تصویر کامل، چشم شما را فریب میدهد و سوارکار روی اسب را به یک رؤیای خیالگونه تبدیل میکند.
Repost from مقالع
در این نقاشی، رنه ماگریت کاری را انجام میدهد که در آن استاد است: او دنیای آشنای ما را برمیدارد، به قطعاتی تقسیم میکند و سپس دوباره آن را سرهم میکند.
ماگریت به عنوان یکی از چهرههای پیشرو جنبش سورئالیسم در پاریس دهه ۱۹۲۰، رویکردی را به کار میبرد که آینهی یکی از اصول بنیادی این گروه است. مانیفست سورئالیست، اعلامیهی مکتوب چند صفحهای که توسط آندره برتون در سال ۱۹۲۴ تهیه شد، هدف آنها را «رهایی ذهن از طریق براندازی تفکر منطقی و دادن میدان آزاد به ناخودآگاه» اعلام میکند.
به همین دلیل است که شکل انسان و اسب در این نقاشی برای ما تا حدودی آشنا هستند: ماگریت با خلق یک توهم بصری، صحنهای را که میتوانست عادی باشد، به طرز هوشمندانهای تحریف میکند. او با ترکیب عناصر جداگانه به یک تصویر کامل، چشم شما را فریب میدهد و سوارکار روی اسب را به یک رؤیای خیالگونه تبدیل میکند.
ماگریت با انجام این کار، نه تنها ما را از دنیای واقعی بیرون میبرد، بلکه نشان میدهد دنیای روزمره ما چقدر میتواند پوچ و بیمعنی باشد.
Repost from مقالع
In this painting, René Magritte does what he does best: he takes our familiar world, breaks it into pieces, and then reassembles it…
As one of the leading figures of the surrealist movement in 1920s Paris, Magritte’s approach mirrors one of the group’s fundamental principles. The surrealist manifesto, a multi-page written declaration drawn up by André Breton in 1924, states their aim was to “liberate the mind by subverting rational thought and giving free reign to the unconscious.”
That’s why the figure and horse in this painting are somewhat familiar to us: Magritte ingeniously distorts what would be an ordinary scene by creating an optical illusion. He tricks your eye by combining separate elements into one complete image, transforming a horseback rider into a dreamlike vision.
In doing this, Magritte not only takes us out of our world, but exposes how absurd our everyday world can be.
Repost from مقالع
به همین دلیل است که شکل انسان و اسب در این نقاشی برای ما تا حدودی آشنا هستند: ماگریت با خلق یک توهم بصری، صحنهای را که میتوانست عادی باشد، به طرز هوشمندانهای تحریف میکند. او با ترکیب عناصر جداگانه به یک تصویر کامل، چشم شما را فریب میدهد و سوارکار روی اسب را به یک رؤیای خیالگونه تبدیل میکند.
+1
11 Years Ago: Takenori Nanjo’s Indulge in Mystery: The World of British Horror Novels was published in Japan
24/05/2013
@JoJosIran
+2
Manga panel from buttercup's stand ability
[Fanmade]
Stand master: Buttercup
Stand name : Boney M
Abilities : Can enter into any small hole (max as small as a wormhole), and come out of different holes, buttercup can come out of any hole he wants. Boney M's ability is only to teleport through the hole, Boney M has to wait 5 seconds to enter the same hole, the rest is left to his master to attack, that's why Buttercup always carries a knife.
@JoJosIran
🖼ARAKI'S INSPIRATIONS🎨
Josuke drawn by Araki for Jojolion chapter 70 in 2017.
This drawing was inspired by a photography of Freddie Mercury by Suzie Gibbons, during the Queen Magic Tour (1986).
@JoJosIran
