|سٰائِـ315ـلْ|

مـا را تو بـه خاطـری هـمه شـب

عزالدین می‌گفت گاهی انگار توی دلم کمانچه می‌زنند می‌گفت من موسیقی بلد نیستم اما قشنگ می‌زنند، تلخ می‌زنند . . .

کربلا بارون امشب

السلام علیک یا ابا عبدالله

برای کسی که هنوز دنیا وسعت دارد در خیمه مهدی جایی نیست #عیدتون_مبارک #شب_خوش

؛ تو یک باٰر از مادر متولد شدی و این بار باید از خودت بیرون بیایی؛ از نَفْس، از غریزه‌ها، از عادت‌ها متولد شوی، که عیسی می‌‌گفت: «کسی که دوبار متولد نشود به ملکوت خدا راهی ندارد.» و پس از این تولد، (منظور تولدِ دوم)، باید تولید کنی و زاد و ولد کنی که تنها نمانی و در تنهاٰیی هم مأنوس باشی. با درکِ تنهایی؛ باید بارور شد و زاٰیید و در متن تاٰریکی، باید ایستاد و نور پاشید؛ که آن درک، زاینده است و این تاریکی، خواستاٰر نور! ناٰمه‌های بلوغ | عین.صاٰد.

اضطراب و نگرانی سیگنال های معنوی منو قوی میکنه! دیشب داشتم به قطره های آب که با فشار از دوش بیرون می‌پاشید نگاه می‌کردم و فکر میکردم اگر خدای من همون خدای ابراهیم هست پس خدای حسین بن علی(ع) هم باید باشد ... دوباره ازت میخوام برای بنده‌هات خدایی کنی. نکنه مثل آدمی که از طبقه چهارم، تصادف سر تقاطع رو نگاه میکنه درد ما برات دور و کم اهمیت باشه؟ درست بعد از روزی که عزیز در خون خودش غلطید ما هم دیگه انتظار معجزه از تو نداریم. اما وجود داشته باش. همین.

"ایرانی شاد" فقط روی کاست

أَلسَّلامُ عَلَى الْمَدْفُونینَ بِلا أَکْفان ... شهیدِ در معرکه را با همان لباسی که به تن داشته دفن می‌کنند با همان لباسی که به تن داشته ...

مولاتی 💔..

وَ حمل نساؤه (صلوات الله علیه) علی احلاسِ اَقتاب الجِمال بِغَیر وِطاء و لا غِطاءٍ مکشّفاتِ الوُجوه بَینَ الاعداء وَ هنّ ودائعُ خیرِ الانبیاء وَ ساقوهنّ کَما یساقُ سبی التّرک و الرّوم فی اشدّ المصائب و الهموم.

راحت

احسنت

قُلْ يَا عِبَادِيَ الَّذِينَ أَسْرَفُوا عَلَى أَنفُسِهِمْ لا تَقْنَطُوا مِن رَّحْمَةِ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ يَغْفِرُ الذُّنُوبَ جَمِيعًا إِنَّهُ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحِيمُ (زمر/۵۳) هر قدر هم که اسراف کرده باشی. هرقدر هم که هدر داده باشی خودت را. هر قدر هم که ریخت و پاش ها، دست و بالت را خالی کرده باشند از زاد و توشه. هر قدر هم که سر و رویت ژولیده باشد و پریشان احوال باشی. یک نفر هست که همه جوره می خواهدَت! و می خوانَدَت به سوی خویش! یک نفر هست که کیفیت احوالت را از چشمانت می خواند و از بی زبانی‌هایت می شنود! یک نفر هست که از نومیدی ها امید پدید می آورد برایت!

وصیت نامه‌ام را می‌نویسم روی دیوارت گدایان غالبا پشت همین دیوار می‌میرند