“خیال‌پرداز

اگه زندگیم یه کتاب بود؛ صحفه‌ی تو، گوشه‌ای خمیده داشت.

یه وقتایی به خودت میگی: «خسته‌ام» اما نمی‌دونی خسته از چی، از زندگی؟ از آدما؟ یا از خودت؟

درست‌ترین شکلِ عشق این‌ست که شما چگونه با آن فرد رفتار می‌کنید، نه اینکه درباره‌ او چه احساسی دارید.

آنتون‌چخوف

و کاش من تمام کسانی که نگاهت می‌کنند بودم.

به هر حال اثرِ همه‌چیز از بین خواهد رفت. همه‌چیز، به جز اولین سلام و آخرین خداحافظی!

به هر ترتیبی شده فرار می‌کنم و به تو پناه می‌آورم. تو تنها پناهگاه من هستی.

منتظر ماندن دردناک است. فراموش کردن دردناک است. اما ندانستنِ اینکه کدام یک را انجام دهی، بدترین نوع رنج است.

دیگر خبری از میگذرد نبود، هر غمی که آمد کماکان ماند.

آدمی‌ست دیگر؛ حتی در اقیانوس هم زنده می‌ماند اما گاهی در یک جرعه دلتنگی، غرق می‌شود.

ناز را می‌کشیم، آه را می‌کشیم انتظار را می‌کشیم، درد را می‌کشیم پس چرا بعد این همه سال نتوانسته‌ایم دست بکشیم از هر آنچه آزارمان میدهد.. !؟

احمد شاملو

هر روز؛ کمی بیشتر می‌میرم. نه کسی می‌بیند نه کسی می‌شنود و نه کسی می‌فهمد.

تو میگی خورشیدو دوست دارم ولی پرده هارو میکشی؛ میگی بارانو دوست دارم ولی چترتو باز میکنی؛ تو میگی بادو دوست دارم ولی پنجره هارو میبندی؛ الان فهمیدی چرا خیلی میترسم وقتی میگی دوست دارم؟