Arcane | PH

درواقع فریدا فرهنگی رو به تصویر میکشه که کاملا با فضای یک هنرمند متعلق به قلب مکزیک همخونی داره. و این در برابر ادم هایی مثل ما که شاید هیچوقت به طور ملموس با فرهنگ مکزیکی اشنایی نداشتیم به شدت بولده و جلب توجه میکنه. ما با دنیایی اشنا میشیم که انگار فقط توی داستان ها وجود داشته، با فرهنگی اشنا میشیم که شاید با خیلی از کلیشه های ما جور در نیاد یا با بعضی ها حتی در تضاد کامل باشه، ولی همراه با فیلم لمس و زندگیش میکنیم. جایی که مردم از بدنیا اومدن تا قد کشیدن و بعد مرگ با رنگ های تندی سرو کار دارن که کمی خفه شدن. جایی که گوش مردم به شنیدن صدای گیتار در شادی و غم خو گرفته، در حدی که شاید کمتر از باقی جوامع متوجهش بشه اما در صورت نبودش هم احساس دلتنگی میکنه. جایی که انسان ها از بچه تا پیر مرد و زن اواز میخونن، که بخشی از زندگیشون شده. حتی تصویری که یک مکزیکی از طبیعت و حیوانات داره با تصویری که یک شرقی و اروپایی از این فضاها داره کاملا متفاوته. بوته های خار و برگ های بلند ضخیم و میمون ها و طاووس ها چیزی نیست که در ذهن یک انسان اینور دنیا نقش ببنده زمانی که داره نقاشی میکنه یا افکارش رو به روش های مختلف به دنیای بیرونش انتقال میده. 🍃 #movie

فریدا محصول 2002 ساخت Julie Taymor به معنای واقعی کلمه جدای از اینکه چقدر محتوا با واقعیت هماهنگی داره یه فیلم زیباس. هم از نظر محتو و هم از نظر فرم روش کار شده.

Frida #movie

ج.ا خیلی جاها کم‌کم داره از این درس می‌گیره. دیگه برای خیلی مناسبتا تبلیغ نمی‌کنه، به خیلی چیزا گیر و اهمیت نمی‌ده، خیلی شورِ خودش رو در نمیاره. خیلی جاها ام انقدر گاوه که هنوز درس نگرفته.

در طول تاریخ هرجا که چیزی "ممنوع" اعلام شده، در جامعه به "افراط" کشیده شده.

نه که بد باشه، اتفاقا تو ژانر خودش خیلی خوب بود اما نه به اندازه‌ای که ازش تعریف می‌شد- البته کاملا نظر شخصیه

توقعمان از anatomy of a fall بسیار بیشتر بود.✨️

🔴چهارشنبه سوری از نمای توچال @mizangorup

دقیقا تو فرهنگای مختلف خیلی شبیهش هست

https://t.me/phArcane/11786 یاد انیمیشن کوکو افتادم

جدا از اینکه می‌تونه چه پیامدایی داشته باشه، خودِ ماهیت جشن خیلی جالبه. اینکه شروع یک سال جدید برای فرهنگ‌ها و جوامع مختلف یه اتفاق مثبته که جشن گرفته می‌شه، اینکه در جوامع مختلف برای بازگشت ارواح‌هم مراسم متفاوتی برگزار می‌شه و اینکه قدمت این جشن‌ها به زمان مادها برمی‌گرده.. تمام اینا خیلی مهمن، انسانی که در زمان ماد زندگی می‌کرد هیچ شبیه ما فکر نمی‌کرد. اصلا به جز مواد ابتدایی‌ای که در دسترس داشت وجود یه چیز پیشرفته تر براش تعریف نشده بود که بخواد بهش حتی فکر کنه. نمی‌دونم به چی فکر می‌کرد اما مطمئنم هیچکدوم از نگرانی‌های ما جزوش نبود. اما این جشن‌ هم برای اون مهم بود و هم برای منِ نوعی. و این خیلی عجیب و زیباس...

قیافه ارواح وقتی کل سال و منتظر بودن برگردن:

الان یجوری همه جا رو منفجر میکنن که نه تنها ارواح میترسن و نمیان، بلکه خودشون میرن پیش ارواح

در روزگار قدیم، نوروز فقط به مدت پنج روز برگزار می‌شده که بهش جشن همگان می‌گفتن، حتی هفت سینِ امروزی‌هم اون موقع‌ها فقط شامل ۵ گیاه می‌شده. خلاصه ایرانیان اون زمان باور داشتن که در این مدت پنج روز آخر سال فاصله‌ی بین دنیای مردگان و زندگان کمتر می‌شه و مرده‌ها به خونه‌هاشون برمی‌گردن، به همین خاطر روی پشت بام‌هاشون آتیش روشن می‌کردن تا ارواح مردگان بتونن راهشون رو به سمت خونه پیدا کنن. و نه چیز بیشتری. تمامی مراسماتی که شامل پریدن از روی آتش و .. می‌شه در دوران تقریبا معاصر به این جشن اضافه شده.

در این مناسبت بزرگ که انگار شبیه سازی جنگ جهانیه، بیاید یه چندتا نکته‌ی باحال راجع به چهارشنبه سوری بهتون بگم.

اینم نکته‌ی خوبیه.. یه سر به یوتیوب واندی زدم متوجه شدم الان حتی بیشتر از قبلم حسش می‌کنیم-

https://t.me/phArcane/11782 الان توی اون سنیم که پسرا اون اهنگا رو خوندن