13

زنده میمونی؛ اما زندگی نمیکنی

من چیزی رو فراموش نکردم

دردها درمان ندارن، نه اونطور که به ما گفتن. فقط گاهی راحت‌تر گریه میکنی، گاهی راحت‌تر میبخشی، گاهی راحت‌تر فراموش میکنی. درد تو رو نمیدونم ولی جدا بودن از همه چیز، درمانی نداره

حالا دیگه هیچی نمونده نه کسی که بشه بهش گفت، نه چیزی که بشه بهش امید داشت، نه مرگی که نزدیک باشه. دیگه هیچی باقی نمونده. فقط پوچی مونده ..

🥲🥲🥲🥲🥲🥲🥲

بیاید حرف بزنیم

همه اینا برای من نشونه های کلافگیه: مغزی متلاشی شده، قلبِ مچاله شده، احساسات سرکوب شده، نگاه های نگران ولی عصبی، لبخنده های تلخ، نگاه کردن عکسای افراده سوخته شده در گذشته، گریه های بدون اشک، بی معنی شدن اهنگ‌ها، قهوه درحال سرد شدن، گل پژمرده لب پنجره، دلتنگی برای ناکجا اباد، چشم‌هایی که کور رنگی گرفته و دنیا رو خاکستری میبینه و .. حالا بعد از چیدن واژه‌های بی معنی؛ تنها سوالم اینه که واقعا من حالم خوبه؟

خیلی دیگه نیستم نه ؟!