شعر و شراب

حرف بزن؛ صدایت را ببوسم..! #سحریحیی‌پور

تو قشنگ ترین رویای عاشقانه‌های منی درست مثل رویایی که هر صبح از زیر پلکهایم عاشقانه پر می‌کشد و شانه‌هایم  ساعتها عطر موهای تو را می‌دهد... #امید_آذر

سهراب سپهری

من اهل عشق و عاشقی نبودم .. اما تو از کنارم رد شدی و جانم به دکمه‌ی پیراهنت گیر کرد.

#عـطیہ_احمـدی  

@sheroosharaab

سلام بہ آن غمی ڪہ گمان میبری قرار نیست از تو دور شود ولی شایداین‌آخرین‌صبح‌آن‌باشد.. #لاادری @sheroosharaab

تو فقط یه‌ بار رفتی… اما من؟ هزاران بار تو خاطره‌هات گم شدم، هزاران بار وسط شب دنبالت گشتم، هزاران بار صداتو توی صدای بقیه شنیدم و دلم ریخت. تو یه‌ بار رفتی، و من هزار بار دلتنگِ نبودنت شدم…

#دلنوشته

@sheroosharaab

سهراب سپهری

من اهل عشق و عاشقی نبودم .. اما تو از کنارم رد شدی و جانم به دکمه‌ی پیراهنت گیر کرد.

#عـطیہ_احمـدی   @sheroosharaab

🎊🍷🎉پنج سالگی‌ات خجسته، ای بزمِ شعر و شراب؛

پنج سال است که کاروانِ روزگار از این کوچه گذشته و برگ‌های بسیار از دفتر ایّام فرو ریخته، امّا چراغِ «شعر و شراب» همچنان روشن مانده است؛ نه بادِ خزانش خاموش کرد، نه غبارِ زمان بر آن نشست، که هر شام، از مشرقِ سخن، آفتابی برآمد و هر بامداد، از باغِ محبت، گلی شکفت. در این سرا، سخن بسیار گفته شد و سکوت بسیار شنیده؛ دل‌هایی آمدند و با خویش حکایتی آوردند، چشم‌هایی خندیدند و چشم‌هایی بارانی شدند، غزلی خوانده شد و خاطره‌ای ماند، جامی برافراشته شد و غمی فرو نشست. چه نیکوست آن جمع که در آن، شعر، زبانِ دل باشد و شراب، که نه هر شرابی از تاکستان است و نه هر مستی از باده؛ گاهی یک بیت، چنان دل را از خویشتن می‌برد که صد جامِ می نتواند، و گاه یک کلمه از زبانِ دوست، چنان جان را گرم کند که آفتابِ تیرماه نتواند. ای یارانِ این بزم و هم‌نفسانِ این محفل؛ شما که هر یک، برگى از این دفتر و نغمه‌ای از این ترانه‌اید؛ اگر «شعر و شراب» پنج سال بر جای مانده، نه به نیروی نام است و نه به اعتبارِ عنوان؛ بلکه به همّتِ دل‌هایی است که آمدند، ماندند، خواندند، شنیدند، خندیدند، و بر این جمع، رنگی از خویش نشاندند. یکی چراغِ سخن افروخت و بلندا جامه زربفت از غزل دوخت و از هیاهوی تاریخ عاشقی سوخت چون فرهاد،چون مجنون چون خسرو، چون جیحون. و از جمعِ این همه، گلستانی پدید  آمد  به باغبانی مفاخر ادب شیرین شِکّر پارسی باشد که سال‌های پیشِ رو، سال‌های  با هم بودن باشد و ماندن؛ مهر باشد و هم‌نفسی؛ شعر باشد و شور؛ و این جامِ پنج ساله، هر سال لبریزتر از پیش گردد. پنج سالگی‌ات خجسته، ای بزمِ شعر و شراب؛ که پنج سال را پشت سر نهاده‌ای و هنوز، در آستانه‌ی هزاره‌ی عشق، نخستین جام را به دست داری. بر کشیم جامی از ادب و احترام به سلامتیِ لقمه شعری‌و جرعه شرابی جام بر جام،دل بر دل، شعر بر شعر،و سال بر سال؛ تا هر کجا که سخن هست، «شعر و شراب» نیز باشد.🍷🧿

تو مرا برای همیشه از دست دادی؛ و نمی‌دانم در قبالش چه چیزی را به دست آوردی، اما امیدوارم ارزش از دست دادنِ من را داشته باشد.

سلام بر آن‌ها، که در عشقِ کسی فرو افتاده‌اند که هرگز نمی‌توانند به وصالش برسند.

@sheroosharaab