Candle Of Life

هنوز عکسو نفرستاده برام آقا رضا ناراحتم ازت عکسمونو بده

با دوستم در پیست دوچرخه بودیم گوشی اونم زدن بعدش رفتیم کلانتری با سرباز سیگار کشیدیم-من سیگار نمیکشم ولی خب- بعدش با سربازه عکسم گرفتیم به طرز عجیبی اسنپی هم cigarettes after sex گذاشت که پولشو هم از عابربانک گرفتیم دادیم.

یه هفته بود گوشی خریدم بودم. زدن ازم🙏🏻 ریدم به این مملکت🙏🏻

اینو هم یادم رفت بگم که کلا مینارد خیلی آدم عجیبیه و تو کارای مختلف هم سَرک کشیده مثلا کمربند سیاه جوجیتسو داره یه برند شراب سازی داری و کلی درخت انگور داره و توی مصاحبه هاش درباره فرایند اینکه چه زمانی انگور باید چیده بشه خیلی صحبت میکنه و همه‌ی این کارهارو به هم مرتبط میدونه.

نحوه ضبط کردن خیلی از کارها هم اینجوریه که بچه های گروه بجز مینارد یعنی: دنی و آدامز و جاستین دور هم جمع میشن و یه ریتم یا ریف یا هرچیزی رو میسازن. بعد از اینکه ساخته شد به مینارد میدنش و مینارد وقتی داره رانندگی میکنه روی این ریتم ها خودش ریف ووکال میگه و در اون مرحله براش مهم نیست که کلمات چیا هستن و همینجوری ساعت ها اون چیزی که بقیه ساختن رو پخش میکنه و همینجوری آروم آروم ووکال هاش رو مینویسه و کلا خیلی برای ووکال ریف نوشتن چیز مرسومی نیست و خیلی کار دشواریه. خلاصه که این آلبوم واقعا شاهکاریه برای خودش. توی سال 2006 که منتشر شد رتبه اول بیلبورد و همچنین گرمی بهترین بسته بندی اون سال رو گرفت و غوغایی به پا کرد.

آلبوم سومی که بهتون معرفی می‌کنم، 10,000 Days هست‌که یکی از آلبوم های مورد علاقمه و دربارش هم اینجا صحبت کردم. اول از همه باید به اسم آلبوم توجه کنیم. ده هزار روز تقریبا میشه 27 سال و همونجور که قبلا توی این دو تا آهنگ گفتم براتون، مدتی هستش که مادر مینارد فلج بوده. خود مینارد درباره اسم آلبوم اینجوری میگه: محدوده 27,28 سالگی همون دورانیه که فرصت داری تا از قید و بند گذشته رها بشی و رشد و تحول شخصی در تو شکل بگیره و آغاز جدیدی رو برای خودت بسازی. این آلبوم نسبت به کارهای قبلی خیلی شخصی تر و با فضای کاملا متفاوته. توی این آلبوم نگاه منتقدانه‌ای به مذهب و باور ها و عقاید شده و داخلش میشه بیشتر از کارهای قبلیشون امبینت بودن و اکسپریمنتال بودن رو احساس کرد. آلبوم های Tool با مدت و فاصله زمانی طولانی از هم منتشر شدن و توی مصاحبه هایی که مِینارد داشته، دلیلش رو چیزهای مختلفی گفته. مثلا هرچی سنشون بالاتر رفته باهم سخت تر کنار میان و کار ها دیرتر انجام میشه. یکی دیگه از دلایل اینه که ما به آلبوم های تول باید مثل یک فیلم نگاه بکنیم. از شروع تا پایان اومده تا برامون داستان سرایی بکنه و حرف های زیادی برای گفتن داره.

ای وایِ من

محتوای فاخر از گذشته

انتظار هم بس بعضی وقتا از شدت حماقت خودم رنج میبرم به هرحال زندگی ادامه داره بیچاره

دیلی بودن بسه خسته شدم برمیگردیم به فاخر بودن

ناهار خوردم

صبحانه یادم رفت بگم چی خوردم الان که دارم فکر میکنم اصلا یادمم نیستش

یک پایان ترم داده شد سوال اینه که دومی رو حدف کنم یا بدون دانش کافی، به امید فرجی بدمش😨

بقیشو پاک کردم دیگه ننوشتم خوش گذشت ممنون😙

یا یک روز‌ همه رو قضاوت کنم مثل بعضیاتون و سعی کنم عن ترین آدمی باشم که وجود داره و ذوق همه رو کور کنم و کییر بزنم به حالشون تا از زندگی نکبتیم لذت ببرم و به لولیدن در اتاقم و اون کنج امنم ادامه بدم تا شاید یه روز یه فرجی شد و نور الهی بر صورت چین و چروکیده من افتاد و شادی و خنده بر لبم اومد خاک برسر

وای بچه ها تو خیابون گربه دیدم یه پسر بی‌شعوری پخ کرد بچمو خیلی ناراحت شدم

یک روز خیلی دوست دارم مثل این بلاگر ها روزم رو گزارش بدم مثلا همین الان موز خوردم ایول یا اینکه وای آقای اسنپی عجب آهنگ های خوبی داره میزاره خدایا شکرت بابت شانسم

نه ببخشید الکی گفتم🙏🏻