میم

من دوران اوجی را پشت سر گذاشته ام! مثلا دوره ی ادایی بودن من زمانی نبود که وانمود به سیگار کشیدن میکردم، زمانی بود که وانمود به ترکِ سیگار که اصلا نمی‌دانستم چگونه کشیده می‌شود، میکردم.

«بدبختی من بی‌خوابی است. اگر می‌توانستم خوب بخوابم، هرگز حتی یک خط هم نمی‌نوشتم» -سلین

فقط یادت نره تو واینسادی یه نفره

نمیتوانم این واقعیت را منکر شوم که با مداد رنگی آسمان را رنگی بکشم؛ زیرا که همان مدادها حاصلِ کشته شدن چند درخت است. حتی منی هم که کتاب چاپ میکنم غمگینم، نفرین به تمام لغاتی که باید روی جنازه های یک درخت چاپ شود. زندگی خسته کننده تر از آنی بود که فکرش را میکردیم‌. ما باید در همان شکم مادر برای دنیا دست تکان می‌دادیم. #مجتبی_مباشری

سیگار با مشروب با طعم هم آغوشی یعنی فراموشی،فراموشی، فراموشی

اما منو یادت بیار هرجا تو تنهایی زمین خوردی.

صداش خودش یه ارکستره.

مرگ مارا می‌بَرد به قبل از تولد جایی که هرگز به خاطر نداریم.

سیل از توی قاب اومد تو اتاق در وا شده(ی) بود

تا اَبد با این آهنگ.

گفتند پسر است پدرم دختر دوست داشت پرستارها که رفتند من شعر نوشتم. #مجتبی_مباشری

خودم را گم کردم دربِ تمام مسافرخانه هارا زدم. #مجتبی_مباشری

وقتی بود انگار پشت کتابخانه ام به یک سرزمین جادویی راه داشت وقتی نبود انگار دوستانم را رسانده بودم به خانه هایشان و من تنها در مسیرِ برگشت تمام جاده را رانندگی می کردم. #مجتبی_مباشری

نیاز به خودکشی‌ِ ابرها پیاده تا مرزِ خاک و نم با چکمه های سیاه خواب روی دست های اطلسی لمسِ ماه در بامداد نیاز به کوه در کرانه ها و کمی از تو دارم. #مجتبی_مباشری

اَبر ماه را پوشاند تو برای دقایقی محو شدی. #مجتبی_مباشری