تَبَتَّل

میو.

خفگی.

-مرد. .از چی؟ -نمیدونم شاید از غصه.

نگاه میکنم از غم به غم که بیشتر است.

جوهر خودکارم تمام شده بود،عصبی بودم،داشتم چیزی میکشیدم نکام کرد گفت بیا خودکار من هست کشیدم ،تمام که شد قرار بود دیالوگ ها رو اون بنویسه،موقع نوشتن اینقدر خودکار رو محکم فشار میداد،که ردش در صفحه قبلی کتاب میماند، دستش درد نمیگرفت،؟به من چه عجیب این بود برایم من هرچقدر فشار میدادم نمیتوانستن خودکار رو وادار کنم که اینقدر پررنگ نوشته شود، شاید به خاطر همین بود نمیتوانستم اینقدر پررنگ بلدش باشم.

همیشه دنبال شباهت ها تو همه چیز گشتم،ولی فهمیدم وقتی دو تا چیز خیلی بهم شبیه باشن احتمال گم کردنشون یا تموم کردنشون بیشتر میشه،اینو وقتی فهمیدم که دو تا خودکار ابی داشتم یکیش رو گم کردم با اون یکی هم اینقدر نوشتم که خیلی زود دیگه رنگ نداد چون فکر کردم خودکاری که گم کردم رو پیدا میکنم به قول یکی ادما دو بار میرن یه بار تو سرشون وقتی تصمیم میگیرن برن ولی نمیرن یه بار هم تو کفشاشون وقتی میخوان بمونن ولی میرن البته منطقی‌ترش اینه که بگی لااقل خودش نره ولی رفت ولی حداقل دیگه خودکاری ابی نگرفتم که نوشته ها ناتموم نمیمونه.

خستمون کردید اینقدر فکر کردید ما شنونده خوبی هستیم،بابا یه چیزا رو دیگه من نباید بشنوم.

یاد اون متن افتادم میگفت، یه کاری بکن بفهمم به خاطر من کردی چمیدونم این ساعت رو تکون بده بگو به خاطر تو کردم راست میگه،یه کاری به خاطر من بکن بفهمم واست زندم،بفهمم دوستم داری،بفهمم هنوز واست مهمم، چه فایده بین ادم‌هایت باشم مهم ترینش نباشم وقتی مهم‌ترینم هستی. چه فایده هربار نگاهت میکنم توجهت تمام برای ادم های دیگر است،؟ چه فایده وقتی حالم رو نمیپرسی بوسه بر دیگران میزنی؟ حال دیگران رو میپرسی،؟حال دیگران رو فقط میفهمی؟ منو نگاه کن ،من دیگر معنی زنده بودن را نمیفهمم،سایه ها برایم پررنگ‌تر از حضور تو است.

چه فرقی دارد در جمع باشی اما تنها باشی؟

هیچوقت مثل شما ها نمیشم،نه برای این نسل نه نسل بعدیم.

امروز عمیقا دلم خواست برگردم به روزای بچگیم،با همون دغدغه‌های کوچیک و رنگی.