متن‌هایی برای هیچ

«یه وقت زشت نباشه ما عقب بمونیم» این کپشنو هرجا دیدی فقط فرار کن

غر زدم. یک دنیا شرمنده

به‌کیرم که دهه چهل چه‌ شکلی بودی. یه اینستا باز میکنیم شصت‌تا قیافه تکراری روتوش شده میره توی حلقمون

این بارون فقط خیابونارو خیس نمی‌کنه. منم اینجا زیر پتو خیس میشم با هر رعد و برق. ای جون.

اولین سیگار پاییز

⭕️وزارت بهداشت هشدار داد تو فضای بسته ماسک زده بشه، چونکه کرونا برگشته

هر عنی که بخوری آدمها باهاش مشکل دارن. با همه‌چی. کتاب بخونی مشکل دارن. ساکت باشی، زیاد کار کنی، خیلی بیخودی خوشحال یا ناراحت باشی، بمیری حتی. هیچوقت. هیچوقت ازت راضی نخواهند بود.

«اگر از من بپرسی چه چیزهایی در زندگی واقعاً اهمیت دارند، می‌گویم: غذا و عشق؛ به همین ترتیب. و البته سگ کوچکمان، روبی.» • دیوید هاکنی / از نامه‌ای به روث مکنزی؛ برگردان دنیای نامه‌ها @letterssto

ما رند‌ و خراباتی و دیوانه و مستیم پوشیده چه داریم؟ همینیم که هستیم

این خورشید حروم‌لقمه چی از جونمون میخواد؟ جدی دارم میگم. بسه کسکش آخر مردادیم دیگه.

مردم فوری یک خودکشی را تراژیک می‌دانند ولی ده‌ها سال درد و رنج روحی غیرقابل تحمل را که منجر به خودکشی شده در نظر نمی‌گیرند.

ریگ روان، استیو تولتز

🚨🚨 ترامپ با اشاره به حمله ج‌ا به پایگاه آمریکایی در اردن : ما ایران را به‌شدت هدف قرار خواهیم داد. به‌شدت به آن‌ها حمله می‌کنیم .

نه آخه میدونی از چی میسوزم

خیام هم البته گاییده دهن مارو با خوش بودن. می نوش ندادی ز کجا آمده ای، خوش باش ندانی به کجا خواهی رفت. باشه کسکش الان می‌ می‌خورم.

بسی تیر و دی‌ماه و اردیبهشت برآید که ما خاک باشیم و خشت سعدی عزیز

آها یک امید دیگه هم مونده. توی روز نامعلومی که خیلی هم دیر نیست از ما فقط یکسری استخون می‌مونه. یعنی از شخصی به اسم هانا یک استخون جمجمه، یکسری استخون دنده و نهایتا یکم لگن باقی می‌مونه. نه روحی نه شعوری نه جهانی. نیستی مطلق.

دیگه تنها امیدی که برام مونده رسیدن پاییزه. هوای خاکستری و گرفته، گاییده شدن توی ترافیک حین بارون، سیگاری که وقتی می‌کشیش گرم میشی. و تنهایی. امسال پاییز بارون که بیاد یاد هیچکس نمی‌افتم.

گفتم نه من چیز رو دیدم، سریال طنز اداره

همکارم اومده کنارم میگه بازی تاج و تخت رو دیدی یا نه 😫