امی کودکی کهکشانی

دیشب رحیم عکسی فرستاد که کنجکاو شدیم و دوتایی دوباره این انیمه رو دیدیم جزیره خارک نقش بسته به صورت دخترک این کارتون و اون نماد(هسته ای) روی گونه‌اش و سایر مطالبی که در این انیمه دیده میشه... ((هر چیزی در این دنیای مادی برنامه ریزی شده است ، حتی به اون شخصی که‌ الان داری بهش فکر میکنی ، بله اونم توی برنامه است شک‌ نکن)) داریم نزدیک میشیم به 00:00 #بیدار_شو🜂🜁🝁🜃🜄 𓂀 𝓐𝓶𝓲𝓻𝓪𝓵𝓲 𓂀 @heavenongaia55

انیمیشن بز خانگی یکبار دیگه فرستاده شد 2روز دیگه میشه: 2026/09/11 #بیدار_شو🜂🜁🝁🜃🜄 𓂀 𝓐𝓶𝓲𝓻𝓪𝓵𝓲 𓂀 @heavenongaia55

از بچگی به انسان‌ها یاد میدن که دنیا فقط دو گروه داره؛ خیر و شر اما هرچی آدم بیشتر به آگاهی و معرفت نزدیک میشه، شاید کم‌کم بفهمه که دنیا فقط همین دو گروه نیست یه دسته‌ی سوم هم وجود داره؛ آدم‌هایی که نه حاضرن کورکورانه طرف خیر رو بگیرن، نه طرف شر رو آدم‌هایی که می‌ایستن روبه‌روی همین دوگانه و شروع می‌کنن به پرسیدن... نکنه چیزی که ما «خیر» صداش می‌کنیم، فقط نامی باشه که روی چیزی گذاشتن که نباید حقیقتش رو می‌دیدیم؟ و نکنه... تمام چیزی که درباره‌ی خیر و شر به ما گفتن، بخشی از همون بازی بوده؟ #بیدار_شو🜂🜁🝁🜃🜄 𓂀 𝓐𝓶𝓲𝓻𝓪𝓵𝓲 𓂀 @heavenongaia55

یکی بود 1 یکی نبود 0 زیر گنبد کبود Α∞Ω غیر از خدای جعلی (یعنی 0 و 1 که همون خلقت سوفیا و دمیورج باشن) هیچکس نبود φ گاهی یک قصه، فقط یک قصه نیست... «یکی بود، یکی نبود» ساده‌ترین شکلِ بیانِ یک پرسش بسیار قدیمی: اگه «یک» آغاز باشه و «صفر» نبودن، آنکه میان این دو جهان رو ساخته، چه کسی هست؟ و اگه آنچه «خدا» نامیده‌ایم، خودش بخشی از همین دوگانه باشه... پس آفرینندهٔ خالق کیست؟ . . . . . پی‌نوشت: A = آلفا Ω = اُمگا φ = فی یا نسبت طلایی #بیدار_شو🜂🜁🝁🜃🜄 𓂀 𝓐𝓶𝓲𝓻𝓪𝓵𝓲 𓂀 @heavenongaia55

مُحِبَّت کُن، ولی از آدَمِ دُنیا تَوَقُّع کَم کُن اَگَر دِل را به او دادی، خُودَت را نیز مُحکَم کُن هَمیشه پاسُخِ خوبی، هَمان چیزی که میخواهی نیست گَهی سَهمِ یِک قَلب، از مُحِبَّت، جُز پَشیمانی نیست بَرایِ بَعضی آدَم‌ها، تَمامِ جانِ خُود بودی وَلی دَر چِشمِشان شایَد، فَقَط یِک رَهگُذَر بودی تُو دَریا بُودی و او، تِشْنِه‌ای بود و گُذَر کَرد تُو آغُوشَش گِرِفتی، وَلِی زِ آغُوشَت گُذَر کَرد پَس ای دِل، قَوِی‌تَر باش، کِه دُنیا جایِ ماندَن نیست اَگَر دَستی رَهایت کَرد، بِدان پایانِ دُنیا نیست تُو اَز رَفتَن سُوختی، وَلی اَز خویش غافِل بودی تَمامِ عُمر دُنبالِ کَسی بُودی کِه خود بودی گُمان کَردی کِه بی‌او، جَهان چیزی کَم دارَد نَفَهمیدی کِه آن چیزی کِه کَم بُود... خُودَت بودی A.K #بیدار_شو𓂀⟁⧗⟁𓂀 𝑷𝒓𝒐𝒈𝒓𝒆𝒔𝒔𝒊𝒗𝒆 𝑫𝒓𝒆𝒂𝒎𝒆𝒓𝒔 @heavenongaia55

سه فیلم؛ سه کابوس؛ و یک پرسش که شاید بهتر باشه هیچ‌وقت پاسخ اونو پیدا نکنیم... جان کارپنتر در سه فیلم مشهورش، ما رو به جایی میبره که مرز میان واقعیت، توهم و ناشناخته‌ها آرام‌آرام فرو می‌ریزه ۱)اThe Thing — موجود در سرمای بی‌رحم قطب جنوب چیزی وارد میان انسان‌ها میشه که میتونه چهره هرکدوم از اونها رو به خودش بگیره از اینجا به بعد، سؤال دیگه این نیست که «چه کسی دشمن است؟» بلکه اینه که: آیا هنوز میتونی به چیزی که می‌بینی اعتماد کنی؟ ۲)اPrince of Darkness — شاهزاده تاریکی جایی میان علم، مذهب و چیزی که شاید فراتر از فهم انسان باشه نیرویی ناشناخته بیدار میشه؛ و انسان با چیزی روبه‌رو میشه که شاید هزاران سال در انتظار لحظه مناسب بوده اما فیلم سوم و مهمترینش... اینجاست که همه‌چیز عجیب‌تر میشه ۳)در دهان جنون — In the Mouth of Madness این بار دشمن نه در تاریکی هست، نه در قطب جنوب، و نه حتی در جهانی ناشناخته دشمن میتونه خودِ واقعیت باشه نویسنده‌ای ناپدید میشه کتاب‌هاش خوانندگانشو به جنون میکشونه وبعد اتفاقی غیرممکن رخ میده: چیزهایی که او نوشته، شروع به ظاهر شدن در دنیای واقعی می‌کنند پس سؤال وحشتناک فیلم این نیست که: «آیا این داستان واقعی است؟» بلکه اینه: اگه داستان بتونه واقعیت رو بسازه، چه کسی داستان واقعیت ما رو نوشته؟ و احتمال این که... ما تصور می‌کنیم نویسنده‌ایم، در حالی که خودمون فقط شخصیت‌های داستان دیگری هستیم سه تا فیلم از جان کارپنتر سه قدم به سوی تاریکی و نور #بیدار_شو🜂🜁🝁🜃🜄 𓂀 𝓐𝓶𝓲𝓻𝓪𝓵𝓲 𓂀 @heavenongaia55

«نکنه چیزی که من واقعیت می‌نامم، فقط یک داستان باشه؟» در این روزهای سخت و پُرالتهاب، گاهی بد نیست برای مدتی از اخبار و منفی‌های روزمره فاصله بگیریم و نگاهی به فیلم، کتاب و چیزهای دیگری بیندازیم که شاید بتونن گذروندن این روزها رو کمی نرم‌تر کنن شاید گاهی، برای ادامه دادن، کمی فاصله گرفتن از واقعیت هم لازم باشه... #بیدار_شو🜂🜁🝁🜃🜄 𓂀 𝓐𝓶𝓲𝓻𝓪𝓵𝓲 𓂀 @heavenongaia55

پرسید: حالت چطوره؟ گفتم: خوب نیست... سال‌هاست دارم محکومیتم رو می‌گذرونم پرسید: به چه جرمی؟ گفتم: به جرمِ تولد خندید و گفت: تولد که جرم نیست! گفتم: شاید... اما از همون لحظه‌ای که چشم به این جهان باز کردم، مرا در کالبدی گذاشتند که نامش را «من» گذاشتند؛ و بعد، دیواری به دورم کشیدند و نامش را «زندگی» گذاشتند از آن روز هر صبح بیدار می‌شوم، چند قدم در این زندان راه می‌روم، دل می‌بندم، می‌ترسم، می‌خندم، گریه می‌کنم، و شب، بی‌آنکه بدانم حکمِ فردا چیست، چشم‌هایم را می‌بندم پرسید: پس آزادی کجاست؟ مدتی سکوت کردم گفتم: شاید آزادی، همان لحظه‌ای باشد که دیگر این کالبد مرا با خودش اشتباه نگیرد... و شاید... مرگ، پایانِ زندگی نباشد؛ پایانِ محکومیت باشد. #بیدار_شو𓂀⟁⧗⟁𓂀 𝑷𝒓𝒐𝒈𝒓𝒆𝒔𝒔𝒊𝒗𝒆 𝑫𝒓𝒆𝒂𝒎𝒆𝒓𝒔 @heavenongaia55

و شاید بزرگ‌ترین اشتباه این باشه که چیزی رو که درباره‌اش هیچ یقین قطعی نداریم، به‌عنوان حقیقت نهایی معرفی کنیم منم هرگز در این کانال کسی رو هرگزززز به خودکشی دعوت نمی‌کنم، تا امروز هم کسی رو به این کار ترغیب نکردم و نخواهمم کرد نه فقط به این دلیل که عواقب چنین تصمیمی میتونه بسیار سنگین باشه؛ بلکه چون واقعاً نمیدونیم پس از مرگ چه چیزی در انتظار ماهست بنابراین اگه کسی رو دیدید که شما رو به خودکشی تشویق میکنه بدونید که او داره درباره چیزی که خودش هم نمیتونه از اون مطمئن باشه، با جان شما بازی میکنه این‌ها فقط یک فرضیه و نگاه شخصیست آیه نازل‌شده نیست ممکنه اصلا اشتباه باشه اما شاید ارزشش رو داشته باشد که یک‌بار، بدون ترس و بدون پیش‌فرض، فقط یک سؤال رو از خودمون بپرسیم: اگه این دنیا واقعاً زندان نیست، پس چرا این‌همه چیز در اون طوری طراحی شده که حتی فکرِ خروجِ اختیاری هم برامون ممنوع باشه؟ #بیدار_شو🜂🜁🝁🜃🜄 𓂀 𝓐𝓶𝓲𝓻𝓪𝓵𝓲 𓂀 @heavenongaia55

اگه چنین نیست، چرا این‌همه سازوکار برای ماندن وجود داره و این‌قدر سازوکار برای رفتن وجود نداره؟ آیا این جهان واقعاً نرمال هست؟ مشخصه که یک جای این معادله میلنگه!! لازم نیست نابغه باشین یا باشیم تا متوجه بشیم که این سوالات دست‌کم ارزش بررسی دارن این همه نکوهش برای ترک زودهنگام زمین، ایجاد احساس شرم و گناه، غریزه‌ای که مارو به هر قیمتی به بقا وا میداره، طراحی بدنی که خروج خشونت‌آمیز رو تنها راه باقی‌مونده میکنه و ده‌ها مورد دیگه، میتونن ما رو به یک سؤال بزرگ‌تر برسونن: آیا واقعاً قرار است فقط بمونیم؟ به فیلم‌ها و سریال‌ها هم دقت کنین در بسیاری از آثار، مرگ آگاهانه و انتخابی تقریباً همیشه با شرارت، دیوانگی یا شکست اخلاقی پیوند میخوره؛ حتی در جهان‌های آخرالزمانی، شخصیت‌ها ممکنه به وحشتناک‌ترین کارها دست بزنند، اما «انتخاب آگاهانه برای پایان‌دادن» معمولاً به‌عنوان آخرین تابو باقی میمونه آیا این فقط بازتاب فرهنگ و غریزه بقای انسان هست؟ یا میتونه نوعی برنامه‌ریزی ذهنی هم باشه؟ منم نمیگم پاسخ رو میدونم اتفاقاً مسئله دقیقاً همین‌جاست ما نمی‌دونیم #بیدار_شو🜂🜁🝁🜃🜄 𓂀 𝓐𝓶𝓲𝓻𝓪𝓵𝓲 𓂀 @heavenongaia55

حالا یک سؤال ساده: اگه انسان صاحب اختیاره، مرز این اختیار دقیقاً کجاست؟ چرا فقط چند کشور، اونم تحت شرایط بسیار سخت و استثنایی، اجازه میدن انسان در شرایط خاص و با نظارت پزشکی درباره پایان زندگی خودش تصمیم بگیره؟ چرا «ترک زودهنگام زمین» این‌قدر نکوهش میشه؟ چرا این‌قدر بد هست؟ چرا حتی صحبت‌کردن دربارش در بسیاری از جوامع تبدیل به یک خط قرمز شده؟ آیا این صرفاً نتیجه طبیعیِ غریزه بقا، اخلاق و ضرورت حفظ جامعه ست؟ یا باید احتمال دیگری رو هم بررسی کنیم؟ مشکوکِ مشکوکِ مشکوکِ مشکوک نیست؟ چه ایرادی داشت اگه روح‌ها، آگاهانه و با انتخاب خودشون، با علم به جهانی که قراره واردش بشن و با همراه داشتن خاطراتشون، به زمین رفت‌وآمد میکردن؟ چرا باید بدون اطلاع از گذشته وارد اینجا بشیم؟ چرا باید حافظه‌مون رو از دست بدیم؟ و چرا وقتی کسی میپرسه «آیا میتونم زودتر برم؟»، تقریباً تمام سیستم اجتماعی، اخلاقی و حتی ذهنی ما فوراً در برابر این سؤال مقاومت میکنه؟ زمین واقعاً یک جهان طبیعی و آزاد هست؟ یا ممکنه بیشتر شبیه یک اردوگاه کار اجباری باشه؟ #بیدار_شو🜂🜁🝁🜃🜄 𓂀 𝓐𝓶𝓲𝓻𝓪𝓵𝓲 𓂀 @heavenongaia55

اگه زمین زندان نیست، پس چرا.........؟ چون مقوله حساسی هستش، اینجا زیاد بازش نمیکنم، فقط چندتا سؤال می‌پرسم، شما خودتون از لابه‌لای سؤال‌ها و حرف‌ها ببینید چه چیزی به ذهنتون میرسه در چه جایی، ترک زودهنگام اونجا ، خلاف عرف، ناپسند، غیراخلاقی، عملی اهریمنی، ممنوع و حتی در بسیاری از کشورها جرم محسوب میشه؟ جایی شبیه زندان، درسته؟؟؟ چرا طراحی بدن و سیستم بقا به شکلی هستش که اگه کسی، به هر دلیلی، بخواد پیش از موعد این دنیا رو ترک کنه، عملاً تنها راهی که براش باقی میمونه، آسیب‌زدن به خودش هست؟ چرا هیچ مسیر متمدنانه و بی‌خشونتی برای «ترک زودهنگام» وجود نداره؟ جدا از اینکه هزاران سال شرطی‌سازی، غریزه بقا و میل به زنده‌موندن رو در ما نهادینه کردن، بدون اینکه اصلاً انتخاب کرده باشیم، با حافظه‌ای پاک‌شده وارد این دنیا شده‌ایم حالا اگه کسی بخواد برخلاف این برنامه عمل کنه و انتخاب کنه که زودتر از موعد زمین رو ترک کنه، تقریباً بلافاصله برچسب میخوره: دیوانه است!؟ افسرده است!؟ بیمار است!؟ جن‌زده است!؟ یا نمیدونه چیکار میکنه #بیدار_شو🜂🜁🝁🜃🜄 𓂀 𝓐𝓶𝓲𝓻𝓪𝓵𝓲 𓂀 @heavenongaia55

یکی از دوستان خوبمون در کانال، سؤالی رو مطرح کردن که احتمال دادم شاید سؤال خیلی‌های دیگه هم باشه دانستن عیب و عار نیست نداستن و نپرسیدن و در نتیجه آکبند موندن و خنگ ماندن در این دنیا عیب و عار محسوب میشه با حفظ آیدی و نام کاربری دوستمون، تصمیم گرفتیم پاسخ این سؤال رو به‌صورت عمومی و در قالب یک رشته‌پست منتشر کنیم؛ شاید این پرسش، برای بعضی‌ها آشنا باشه و شاید پاسخ اون، جرقه‌ای برای فکرکردن بیشتر (البته فقط اندیشیدن ولاغیر) قرار نیست در این رشته‌پست حقیقت نهایی رو به شما تحمیل کنیم؛ فقط چند سؤال رو کنار هم گذاشتیم. شاید همین سؤال‌ها، چراغ کوچکی باشه در تاریکی... بخونید و خودتون قضاوت کنید 🖤 #بیدار_شو🜂🜁🝁🜃🜄 𓂀 𝓐𝓶𝓲𝓻𝓪𝓵𝓲 𓂀 @heavenongaia55

پس شاید سؤال و پرسش نهایی این نباشه که: «چه کسی پشت این ماجراهاست؟» بلکه سؤال عمیق‌تر این باشه: چه چیزی ذهن منو وادار میکنه دائماً به اون نگاه کنه؟ و شاید آزادی، از همان لحظه‌ای آغاز بشه که بفهمیم: هر چیزی که توجه ما رو میدزده، الزاماً شایسته‌ی توجه ما نیست از «طلسم‌ها» برحذر باشیم و پیش از آنکه جهان بیرون، ذهن ما را برنامه‌ریزی کند، خودمان صاحب توجه خویش باشیم❗️❗ #بیدار_شو🜂🜁🝁🜃🜄 𓂀 𝓐𝓶𝓲𝓻𝓪𝓵𝓲 𓂀 @heavenongaia55

تنگه هرمز؛ طلسم یا تله‌اسم؟ حالا یک قدم دیگه عقب بریم اگه پشت صحنه‌ی این جهان رسانه‌ای، ساختارهایی وجود داشته باشن که الگوهای توجه انسان رو به‌خوبی مطالعه کرده باشند، طبیعیه که بدونند چگونه می‌تونند یک موضوع رو به مرکز میدان ذهن جمعی منتقل کنند اما شاید مسئله حتی از این هم عمیق‌تر باشه آنچه بارها نامیده میشه بارها دیده میشه و بارها درباره‌اش صحبت میشه در ذهن ما وزن پیدا میکنه و این همون جایی ست که مرز میان «خبر»، «نماد» و «تلقین» شروع به محو شدن میکنه در سنت‌های باطنی، نام‌ها همیشه صرفاً برچسب نبودن نام میتونه حامل معنا باشه و معنا میتونه توجه رو به خودش جذب کنه از همین‌جاست که مفهوم «طلسم» برای ما جالب میشه نه لزوماً طلسم به معنای جادویی و عامیانه‌ی اون بلکه به معنای به‌دام انداختن توجه در یک نام، تصویر یا مفهوم شاید بعضی «طلسم‌ها» چیزی جز همین نباشند: تله‌هایی برای توجه تله‌هایی که وقتی به آنها نگاه می‌کنیم، خودمون هم به بازتولیدشون کمک می‌کنیم؛ با حرف زدن، بازنشر کردن، ترسیدن، خشمگین شدن و حتی مخالفت کردن. #بیدار_شو🜂🜁🝁🜃🜄 𓂀 𝓐𝓶𝓲𝓻𝓪𝓵𝓲 𓂀 @heavenongaia55