آیماه.

‏کاش حداقل توی تنهاییم به خودم حق شکستن و فرو ریختنِ بدون عذاب وجدان ر‌و میدادم. مغز من هنوز فکر میکنه توی قوی موندن برام ریدن.

اسمش رابطه دو طرفست. هر چقدر میاد سمتت، تو باید بری سمتش. هرچقدر واست ارزش قائل میشه و واست زمان می‌ذاره توام باید همونجوری باشی. وگرنه یه روز به خودت میای می‌بینی از خودت کم کردی که به یکی دیگه اضافه کنی.

انقد بهمون توهین شده، تا وقتی که بیشتر از قبل بهمون توهین نشه حس نمیکنیم که حرفاشون توهینه.

‏زندگیم اینجوریه که انگار یه بچه پنج ساله ام و پرتم کردن تو بخش عمیق استخر و دارم دست و پا میزنم. شاید غرق شم شایدم چند سال دیگه یکی ازم پرسید شنا رو چطوری یاد گرفتی الانمو براش با غرور تعریف کنم، شاید هم غرق شدم و هیچوقت هم کسی منو یادش نبود. -توییتر.

از مهربون بودن خودم متنفرم، منو با کلمه مهربون و مهربونی تعریف نکن.

من پشیمونم، از اینکه تورو با دیگرون آشنا کردم، اینکه تورو از منطقه امنم خارج کردم چون فکر میکردم آدم امن من برای خودمه، من اشتباه کردم که فکر میکردم تو آدم گمشده من روی کره زمینی، من کل مسیرارو برای تو حاضر بودم سینه خیز بیام، توام حاضر بودی اما من برای این بود که بهت عشق بدم، تو برای اینکه از عشقی که من داشتم بهت میدادم عقب نمونی، آدم امن من بودی ولی آدم امنی نبودی، من از نبودنت میترسیدم، من از اینکه اینجا غم منو به اغوشش بگیره و تو منو یادت نباشه میترسیدم، منو با ترسم روبه‌رو کردی حالا من موندم و حسی که قرار نیست دیگه بیدار بشه، حسی که مرده و آدم بعدی باید تاوان اشتباهای تورو بده، من حتی برای این تاوان های بد کارهای تو برای نفر بعدی هم میترسم، بغلم کن.

من با چیزی زنده‌ام که دیگران از آن می‌میرند.

اسنپ:

قرار نبود اینطور باشد، هیچوقت قرار نبود این‌ها پیش بیایند. اما متاسفانه برای زندگی مهم نیست که تو چه قرارهایی گذاشته‌ای.

قرار نبود اینطور باشد، هیچوقت قرار نبود این‌ها پیش بیایند. اما متاسفانه برای زندگی مهم نیست که تو چه قرارهایی گذاشته‌ای.