شاید دیوانه!

آدمی‌زاد کسی را می‌خواهد که در کنارَش بودنْ، به رنجِ این دنیا، بیارزد.

خدای من.

آخر من تو را چگونه رنجانم؟! که اگر بر پای تو بوسه دهم ترسم که مژه‌ی من در خلد پای تو را خسته کند... -شمس تبریزی

مدتیه نگفتم چقدر قشنگی... پس، چقدر قشنگی.

صدات توی گوشمه.

مرغ باغ ملکوتم‌ نیم از عالم خاک چند روزی قفسی ساخته‌اند از بدنم

از این بهتر نمیشه؟‌ قطعا میشه. حس میکنم سرویس شدم

:)

اگر به دست من افتد، فراق را بکشم.

درواقع روانی شده بودم از بس تایم نداشتم برای خودِ خودم.

+ من

دیشب ک نشستم کارامو نوشتم و فهمیدم چی به چیه زندگیم. حال بهتری دارم.

تموم حال بدی‌های اخیرم برای این بود که هیچ خلوتی نداشتم.

دور افتاده از خویش.

.

اوهوم.

چه حماقتی! ما از اینکه نکند تمام زندگی‌مان به هدر برود وحشت داریم، اما هر روز از تکه تکه دور ریختن آن ابائی نداریم... 📖ماندن دروضعیت آخر، تامس هریس

تباهی.

حتی وقتی دنبال این تایمه می‌گردم،برای اینه که کاری رو توی بیکاری انجام بدم :|