متلهف

چنان تنهایی وحشتناکی احساس می‌کردم که خیال خودکشی به سرم زد. چیزی که جلویم را گرفت این فکر بود که هیچکس، مطلقاً هیچ‌کس از مرگم متأثر نخواهد شد و من در مرگ خیلی تنهاتر از زندگی خواهم بود - ژان پل سارتر

از من بنویس، غرقِ خاطرات

‌گفتم دوستت دارم نشنید. نتیجه گرفتم صدای عشق هم مانند مورچه فراصوت است

روزها را دیدی؟ گذشت. نه بارانی ماند و نه ابری. گویی که از اولین روز‌ها‌، هیچ‌کدام وجود نداشته‌اند. اما تو چطور؟ تو چطور نیستی، که تمامِ روز‌هایم بهانه‌یِ تورا میگیرند؟ تو ابر و باران آسمان نبودی که با رفتنت، به جایِ خالی‌ات عادت کنیم. این‌جا، همه چیز دل‌تنگ توست. حتی نبودنت، سیاهی چشم‌هایم را، دو چندان کرده‌است. تو چطور نیستی؟ چطور توانستی نباشی؟ یکی از هزاران نامه‌ای که به دستت نرسید.

‏تو با خود خیال کردی و از خیال خود می‌رنجی. از خیالی خیالِ دیگر زائید و به آن یار شد و باز دیگری و دیگری. سه بار بگو: ای خیال برو؛ اگر نَرود تو برو! - مقالات شمس تبریزی

هل تريد أن تعرف سرّ قوّتي؟ لا أحد أحبّني حقاً قط! می‌خواهی راز قدرت مرا بداني؟ هیچ‌کس هیچ‌وقت مرا واقعا دوست نداشت...!

جمعه ها دلتنگی منو هزاربرابر میکنه، دوریُ برام بیشتر میکنه، غم دلمُ بیشتر میکوبه تو صورتم؛ جمعه‌ها برای من فقط غروبش دلگیر نیست، از صبح تا شبش عذابه🚶🏻‍♀

من حسادت می کنم حتی به تنها بودنت من به فرد رو به روی لحظه‌ی خندیدنت من به بارانی که با لذت نگاهش می کنی یا نسیمی که رها می چرخد اطراف تنت وقتی انگشتان تو در گیسوانت می دود من به رد مانده از اینجور سامان دادنت اینکه چیزی نیست، گاهی دل حسادت کرده به عطر پاشیده از آغوش تو بر پیراهنت... هیچکس ای کاش در دنیا به تو حسی نداشت من حسادت می کنم حتی به قلب دشمنت کاش هرکس غیر من، ای کاش حتی آینه پلک هایش روی هم می رفت وقت دیدنت! - الهام نظری

به یادت قانعم حتی! خیالت را نگیر از من...

درچنین‌لحظه‌ای، اگر‌می‌دانستم به‌کجا بروم، بی‌شک‌می‌رفتم

‌‌اَبر خودکشی کرد، بارون از رگش جاری شد

‌آینده حالِ گذشته را پرسید، شوک شد، زمانش بند آمد !!!

در وقاحت رقابت داشتند. به صراحت بی شرافت بودند. عدالت نبود که اصالت ما به بی رسمی آنها اصابت کند!