رابرت آدامز

تو در این زندگی هستی که بیدار شوی. این هدف این زندگی است، بیداری. و این تنها هدف است، هدف دیگری وجود ندارد. شما واقعاً به اینجا نیامده اید که عاشق شوید یا میلیونر شوید یا خانه و ثروت داشته باشید. این ممکن است اتفاق بیفتد، اما اینها اتفاقات ثانویه است. هدف شما بیدار شدن است، تو خواب هستی، تا زمانی که باور داشته باشی که با بدن یا ذهنی که در خواب هستی همذات پنداری می کنی پس خواب می بینی، بیدار شو، وقتی بیدار میشوی به جاودانگی پی میبری، تو فقط می دانی که هرگز زمانی نبوده است که متولد شوی. هرگز زمانی نخواهد رسید که ناپدید شوی #رابرت_آدامز @nazeraramesh14

راز زندگی در دنیایی که واقعی نیست – بر اساس تعالیم #رابرت آدامز *پیشنهاد میشود تا این ویدویی بسیار مهم را چندبار با دقت ببنید تا به عمق آن پی ببرید. مطلب مرتبط: سورپرایز

. ✨«الوهیت همیشه حضور دارد. هیچ زمانی وجود ندارد که الوهیت اینجا نباشد. هیچ تفاوتی بین الوهیت و خودِ شما وجود ندارد. وقتی آماده هستید، وقتی آماده‌اید، یک معلم جذب شما می‌شود یا گاهی اوقات یک کتاب یا یک کوه یا یک درخت است و شما آن را دوباره به عنوان خودِ خود تشخیص می‌دهید. هر کجا که نگاه کنید، خودِ خود را می‌بینید. الوهیت همیشه در حال بازی است، همیشه حاضر است. هیچ جایی نیست که نباشد. آنچه شما الوهیت می‌نامید، خودِ خود، آگاهی خالص است. تو آن هستی! همه چیز در آگاهی اتفاق می‌افتد. فقط یک آگاهی وجود دارد و تو آن یکی هستی و آن یکی همه جا حاضر و فراگیر است.» #رابرت_آدامز @nazeraramesh14

این حجم از داغ و درد، با هیچ جمله‌ای قابل بی‌حس‌کردن نیست. هیچ‌کدام از این‌ها «فیلم» نیست، «خواب» هم نیست به معنای بی‌اهمیت یا توهم. این رنج واقعی است، بدن‌ها واقعی‌اند، اشک‌ها واقعی‌اند، و دل‌هایی که می‌سوزند هم واقعی‌اند. وقتی در متون آگاهی گفته می‌شود جهان شبیه خواب یا فیلم است، منظور انکار درد نیست. منظور این است که آن‌چه می‌بینیم تمام حقیقت نیست. مثل خوابی که در آن درد می‌کشی، می‌ترسی، جیغ می‌زنی، و تا وقتی بیدار نشده‌ای، درد کاملاً واقعی است. کسی که وسط خواب است اگر به او بگویی «این خواب است» دردی از او کم نمی‌شود. روح انتخاب می‌کند، اما نه با ذهن انسانی، نه با منطق اخلاقی ما، نه با علاقه به رنج. انتخاب روح، انتخاب تجربه است، نه انتخاب شکل خشونت. این‌که یک تجربه چگونه در سطح زمین و انسان‌ها به قتل و تجاوز و کشتار تبدیل می‌شود، حاصل ناآگاهی، ترس، قدرت‌طلبی و ذهن‌های بیمار انسانی است، نه خواست آگاهی کل. اگر خدا یا آگاهی در جسم دارد خودش را تجربه می‌کند، این تجربه همیشه زیبا و لطیف نیست. تجربه یعنی دیدن تمام طیف‌ها؛ نور و تاریکی. اما دیدن تاریکی به معنای تأیید آن نیست. آگاهی تجربه می‌کند، انسان مسئول عمل است. سردرگمی طبیعی است. ناراحت بودن طبیعی است. خشم، غم، بغض، حتی اعتراض به خدا طبیعی است. معنویت قرار نیست ما را بی‌حس کند. قرار نیست بگوییم «همه‌چیز انتخاب روح بوده» و راحت رد شویم. این حرف اگر از دل نیاید، فقط یک سپر ذهنی است برای فرار از درد. می‌شود همزمان دانست که روح جاودانه است و از مرگ نابود نمی‌شود، و در عین حال برای بدن‌های تکه‌تکه‌شده سوگوار بود. می‌شود فهمید جهان لایه‌های عمیق‌تری دارد، و باز هم جلوی ظلم ایستاد. این دو با هم تناقض ندارند. الان لازم نیست بفهمیم. لازم نیست تحلیل نهایی داشته باشیم. گاهی فقط باید بپذیریم که درد هست، و ما انسانیم، نه فرشته. همین ناراحت بودن، همین نپذیرفتن خشونت، نشانه زنده‌بودن قلب است.

The power of the Silence is at work You cannot be a body You cannot be a doer and you cannot be self-realized at the same time. The body idea has to go. The doer idea has to be transcended.... You cannot be self-realized and be a body. ~Robert Adams - T195 : The power of the Silence is at work. تو نمی‌توانی هم‌زمان «بدن» باشی و به حقیقتِ خود آگاه باشی. تو نمی‌توانی هم‌زمان «فاعلِ عمل» باشی و به خودشناسی حقیقی برسی. تو نمی‌توانی هم‌زمان در آگاهی مطلق مستقر باشی و خود را یک موجود جسمانی بدانی. پندارِ «من بدن هستم» باید فرو بریزد. تصورِ «من انجام‌دهنده‌ام» باید فراتر رود و محو شود. تا وقتی خود را بدن می‌دانی، تا وقتی خود را عامل و صاحبِ عمل می‌پنداری، خودشناسی راستین ممکن نیست. آگاهیِ حقیقی، ورای جسم است ورای کنش است ورای فاعلیت است. سکوت، خود در حال عمل است. نیروی سکوت همیشه در جر... 🍭 Download by Regainstagram