سفر کوانتومی وال تنها.

قشنگ‌ترین چیزی که امروز خوندم: «در ستایش جزئیات تو، کاش می‌توانستم مویرگ چشمت را ببوسم.»

برای یادآوری به خودم: گاهی شجاعت به این معنا نیست که نترسی؛ به این معناست که با تمومِ ترست، کار درست رو انتخاب کنی و انجام بدی.

روابط انسانی پیچیده‌ست و نمی‌شه انتظار داشت هندل کردن یه اتفاق پیچیده آسون باشه. تو فقط می‌تونی انتخاب کنی دوست داری این سختی رو کنار کی تحمل کنی.

نورِ چشم جنگل.

رفتن و رفتن و رفتن.

بعضی رویاها، بعضی رابطه‌ها، بعضی خوشحالی‌ها و حتی بعضی غم‌ها رو مثل یه نهالِ تو‌دلی باحوصله و بامراقبت نگه دار؛ دور از دست‌های بی‌ملاحظه، فقط آروم و امن.

چه بسا حقیقت این است که تا کسی ندیده باشدمان، وجود نداریم؛ نمی‌توانیم حرف بزنیم تا وقتی کسی به حرفمان گوش بدهد و در یک کلام کاملاً زنده نیستیم تا زمانی که دوست داشته بشویم. - جستارهایی در باب عشق، آلن دوباتن

شکست واقعی، لحظه‌ی نرسیدن به آرزو نیست؛ اون لحظه‌ایه که بعد از چند بار تلاش و نتیجه نگرفتن دیگه باور نمی‌کنی «این‌بار» چیزی قراره تغییر کنه.

مقایسه، معمولاً با یک تصویر ناقص از زندگی دیگران انجام می‌شه. ما تکه‌ای کوچک از زندگی دیگری رو می‌بینیم و بعد تمام زندگی خودمون رو با اون تصویر موقتی مقایسه می‌کنیم.

میو.

«یادِ ساحل کی کند مستغرق دریای عشق؟»

عشق چیزی است که باید شنیده، تجربه، زیسته، ساخته و در طول زمان با دیگری معنا شود.

«اگه همیشه دنبال معنای زندگی بگردی، هرگز زندگی نمی‌کنی.»

چای؛ یاورِ همیشه مومن.

من دنبالِ تغییر دادن کسی نیستم. اتفاقا می‌پذیرم که سبک شخصیتیِ این آدم همینه. ولی خب به همون اندازه در قبال خودم موظفم که ازشون فاصله بگیرم.

اگه یک سبک زندگی برای کسی جواب داده، لزوماً برای تو جواب نمی‌ده. پس کپی نکن. مقایسه نکن. دنبال دستور العمل آماده برای زندگی هم نباش. به‌جاش بگرد، تجربه کن و مسیر خودت رو پیدا کن. قرار نیست زندگی تو، دسته‌دوم و کپیِ موفقیت یکی دیگه باشه.

چقدر عصبانی می‌شم وقتی می‌بینم یکی با گذاشتن اسم روان‌شناسی کنار حرف‌هاش، برای زندگی همه نسخه می‌پیچه. برای رابطه، کار، موفقیت و حتی این‌که «کی باید فلان کار رو بکنی» و «کی نباید». در حالی که شاید تمام سوادش از روان‌شناسی در حد چند کتاب زرد و غیرعلمی باشه که توی هر کتاب‌فروشی‌ای پیدا می‌شه. ترسناک‌تر اینه که بعضی‌ها این حرف‌ها رو جدی می‌گیرن؛ با همون نسخه‌های یکسان زندگی خودشون رو قضاوت می‌کنن و کم‌کم چیزهایی رو که با زحمت ساختن، خراب می‌کنن. اما یک نسخه برای همه وجود نداره. زندگی آدم‌ها، تجربه‌هاشون و نیازهاشون با هم فرق دارن. حالا چرا باید توصیه‌هاشون یکی باشه؟ پس قبل از این‌که حرف کسی رو تبدیل به قانون زندگیت کنی، یک لحظه فکر کن که «این حرف واقعاً علمیه و به شرایطم می‌خوره، یا فقط چون با اعتماد به نفس گفته شده، باورش کردم؟» خلاصه که مراقب باش چه حرفی رو برای خودت مهم می‌کنی؛ چون در نهایت هیچ‌کس به اندازه‌ی خودت از مسیر زندگیت خبر نداره.

بوی پاستا و بارون.

بوی پاستا و بارون.