en
Feedback
•رایحه•

•رایحه•

Open in Telegram

«دنیا به دست ما سبز خواهد شد.» _________________________

Show more
523
Subscribers
No data24 hours
No data7 days
+230 days
Posts Archive
به من ربطی ندارد که دیگران در موردم چه می‌گویند و چه فکری میکنند من خودم هستم و هر کاری که مرا شاد کند و به دیگران ضرری نرساند را انجام میدهم؛ اینگونه زندگی بسیار آسانتر میشود... آنتونی‌هاپکینز

با من امشب زیر باران گریه کن سر به زانوي خیابان گریه کن مو به مو پیچ وخم هر کوچه را با خم موی پریشان گریه کن یا از اول دل به رویایی نبند… یا بر این رویای ویران گریه کن!

Gerye Kon.mp32.59 MB

غــم اگــر بــه کــوه گـویــم، بــگـریــزد و بــریــزد کــه دگــر بــدیـن گــرانـی نـتـوان کشیــد بــاری سحرم کشیده خنجر که چرا شبت نکشته‌ست تــو بـکــش که تا نیفـتـد دگـرم بـه شـب گـذاری نه چنان شکسـت پشتـم که دوبـاره سـر بـرآرم منـم آن درخـت پیـری که نـداشـت بـرگ و بـاری -ابتهاج

Homayoun-Shajarian-Ghamgosar-128.mp36.67 MB

نا امیدِ امیدوار دیده‌ای؟ خسته‌ی پر تلاش چه؟ غمگینِ سرحال و دلگیرِ شاداب چطور؟! -من خودم، خودم را نقض می‌کنم…

متوجه شدم که اصلا نمی‌دانم آدم ناامیدی هستم یا امیدوار. معنیش این نیست که ناامید هستم، بلکه فقط به این پرسش فکر نمی‌کنم که آیا ناامید هستم یا امیدوار؟ امیدوارم؟ به چی؟ ناامیدم؟ دقیقا از چی؟ -معین‌دهاز

و انسان قطعا هرگز نخواهد فهمید که فراموش می‌کند یا تظاهر به آن. •

بزرگترین خیانتی که انسان می تواند به خودش بکند؛ ترس از این است که حالا دیگران درباره من چه فکری میکنند... •

photo content
+1

من:
من:

همیشه به خودم دروغ می‌گویم. اگر با خودم صادق بودم دیگر نمی‌توانستم امیدوار باشم. - روژه مارتن دوگار

هیچوقت نظر دیگران برایش مهم نبود و این‌ طوری توانست بهترین شود. - فردریک بکمن

photo content

برای من نامه بنویس؛ شاید این نامه‌ها اندکی از بار رنج و غم من بکاهد. این بهترین وسیله‌ای است که ما می‌توانیم به واسطه آن رازهای قلبی‌مان را آشکار سازیم. -فروغ

photo content

کارشان فقط تفکیک است: زن را از مرد، عقل را از بدن، انسانیت را از جامعه! -احمدکسروی

هر چه کمتر فکر کنید، بیشتر باور می‌کنید. -ریچارد‌ داوکینز

ما نسل بدبختی هستیم. دست مان به مقصر اصلی نمی‌رسد، از همدیگر انتقام می گیریم. -عباس‌معروفی

کدام پل، در کجای جهان شکسته است که هیچ کس به خانه‌اش نمی‌رسد؟ - گروس عبدالملکیان