en
Feedback
3AM +

3AM +

Open in Telegram

⛔ - 17 ⛔ ‌ راه ارتباطی ( ناشناس ) : https://t.me/Harfmanrobot?start=1220325820

Show more
408
Subscribers
-124 hours
No data7 days
No data30 days
Posts Archive
یجوری بخورمت که انگار من دایی بزرگه‌م و تو ارث پدریم

من حساب کردم اگه از همین امروز هر 3 ساعت یبار سکس کنم تقریبا 2 سال و نیم دیگه میرسم به آمار @ir3am_plus 🔞
من حساب کردم اگه از همین امروز هر 3 ساعت یبار سکس کنم تقریبا 2 سال و نیم دیگه میرسم به آمار @ir3am_plus 🔞

پول وقتی خوبه که دوستاتم داشته باشن

photo content

photo content

photo content

photo content

photo content

photo content

وقتی یه نفر همون روز اول بهت گفت من واسه همه حوله‌م، فقط واسه تو گوشت چرخ می‌کنم. یه نگاه بنداز به سر تا پات، از خودت بپرس یعنی من انقدر خفنم؟ منطق و احساس طرفو یه جوری زیر و رو کردم که از حوله به چرخ‌گوشت ارتقاء پیدا کنه؟ و جواب در صد در صد مواقع منفی خواهد بود؛ نه. خفن نیستی؛ ولی دلت می‌خواد باشی؛ پس یا اصلا سوال رو نمی‌پرسی، یا اگر بپرسی، جواب می‌دی که بعله! من یه دختر خاصم چون خودم خواسم. اینجاست که باید بگم کیر. آخرین باری که تخم طلا گذاشتی کی بود؟ @ir3am_plus 🔞

چرخ‌گوشت، برای تو گوشت چرخ می‌کنه، برای خاله سارا گوشت چرخ می‌کنه، برای پادشاه عربستانم گوشت چرخ می‌کنه! این‌جوری نیست که بیاد بگه ببین، من واسه همه حوله‌م، فقط واسه تو گوشت چرخ می‌کنم. حالا تفاوت آدمی‌زاد با چرخ‌گوشت چیه؟ داشتن منطق و احساس؛ ینی اگر این دو تا شاخصه تحریک نشن، مثل چرخ‌گوشت همون کاری رو می‌کنه که همیشه کرده؛ از روی عادت و اینا @ir3am_plus 🔞

بعد حالا همین دختر با همین سطح انتظارات دو هفته دیگه توییت می‌زنه می‌گه بین مرد و خرس، خرسو انتخاب می‌کنم. خب منم بین مردی که
بعد حالا همین دختر با همین سطح انتظارات دو هفته دیگه توییت می‌زنه می‌گه بین مرد و خرس، خرسو انتخاب می‌کنم. خب منم بین مردی که تو انتخاب می‌کنی و خرس، قطعا خرسو انتخاب می‌کنم. @ir3am_plus 🔞

نکته عکس؟ @ir3am_plus 🔞
نکته عکس؟ @ir3am_plus 🔞

😂😂😂😂
😂😂😂😂

آدم‌هایی که دور خودت جمع می‌کنی زندگیت و چطوری بودنش رو رقم می‌زنن. آدم‌ها همه چیزن؛ باید در انتخابشون بیشتر دقت کرد.

خانواده ایرانی اینجوریه که الکی خوش بودن رو یه شاخصه منفی میدونه. واسه همینه که اکثر ماها تبدیل شدیم به یه آدم الکی غمگین

به به ببینید کی اینجاس

یه هدیه‌ی خیلی کوچیک رو میزاشتیم توی ده بیست تا جعبه‌ی کادوپیچ شده‌ی خیلی بزرگ، جعبه‌ی اول که باز میشد و جعبه‌ی دوم نمایان می‌شد. میدونستیم ته ماجرا میتونه به یه بسته چوب کبریت ختم شه یا به یه هدیه‌ی با ارزش. زحمتی که برای باز کردنش می‌کشیدیم به این خاطر بود که احتمال می‌دادیم تهش یه چیز خوب باشه. وگرنه که برای رسیدن به یه بسته چوب کبریت یا آدامس، اون‌ همه جعبه رو پشت سر نمیزاره آدم. زحمتی که من دارم می‌کشم به خاطر چوب کبریت و آدامس و شوخی نیست، جعبه پشت جعبه‌س که دارم باز می‌کنم چون امیدوارم تهش اون چیزی باشه که میخوام، ولی میدونم ممکنه نباشه، که اکثراً نیست. ولی این امیدواری نمیزاره ول کنم. تا یه بسته چوب کبریتو به چشم نبینه باور نمیکنه و حتی وقتی میبینه میگه شاید این یه بسته چوب کبریت خاصه که یه مفهوم جادویی پشتشه

نبودن تو، از هم‌زمان دندون‌پزشکی رفتن و نبودن تو دردناک‌تره! می‌دونی ینی چی؟! نه. هیچ‌کس نمی‌دونه ینی چی. چطور ممکنه درد یه چیزی به اندازه‌ی درد یه چیز دردناک دیگه به اضافه‌ی درد همون چیز باشه؟ چه‌طور ممکنه یه چیزی از خودش دردناک‌تر باشه؟