سعید فرض‌پور

ما مسافر یک کشتی بودیم. نگاه تو گریزان از چهره نگرانم، خودخواهانه، تنها محو زیبایی افق بود. و نگاه من مضطرب، به سوراخ‌های کوچک ایجاد شده روی کشتی احساس‌مان. هر دو غرق شدیم... سعید فرض‌پور @saeedfarzpour

همه‌ی ما در طول زندگی یک یا چند طوفان بزرگ پیش رو داریم که فرار از آن ممکن نیست. ابرهای سیاه و گرفته که ناباورانه پیش می‌خزند و تو از دوردست‌ها آمدنشان را حس میکنی. شبهای تاریک و غم های بسیار، لحظات ناامیدی و تردید، جدایی ها و پراکنده شدن آدمهای اطرافت شبیه وزش باد به دود، تنهایی و تنهایی و تنهایی. تا سرانجام مثل همان آمدن ناباورانه، حس خواهی کرد که دیگر طوفان تمام شده، رفته، همان طور که غرش کنان آمده بود. معنای زندگی دقیقا همان است که در قلبت درخواهی یافت. همان که در تاریکی به تو نهیب میزد «اینجا پایان کار نیست, قوی باش» و همان که به آرامی در گوشت خواهد خواند «آرامش پس از طوفان فرا رسیده». سعید فرض پور @saeedfarzpour