اِچ تی،

‏خوشحال میشم بتونم ذره‌ای ناراحتتون کنم

اون خودش قاتلِ ازش دوری کن پسر

اگه یادش بره که وعده با من داره چی؟

اگه خودتو یادت بره شدی مرتکب قتل

سنگ فرشِ ابرا

جاده های بی ما

دو درک متفاوت از هم

منم عین مغزت از دست رفتم

بی جهانی رو تجربه کنید

ایرانسل دیگه کم مونده بگه بهت کون میدم ولی بیا سیمکارتتو دائمی کن

ولی جدی من برای توهین نکردن به بعضی از آدم‌ها انرژی زیادی میذارم.

من واقعا آدمیم که نه حوصله حرف زدن داره نه شنیدن، اگه باهات زیاد حرف میزنم و درصد زیادی از دیوونه بازیام رو میتونی ببینی یعنی خیلی دوست دارم.

تگزاس واقعا ایالت عجیبیه؛ شما فکر کن پورن هاب فیلتره اما اسلحه آزاده. چطور ممکنه؟

‏و درنهایت از خودت و کصکش نبودنت زده میشی و دلت میشکنه.

انقدر اعتمادم به آدما کم شده که اگه وارد رابطه بشم نه تنها پسورد پیج میخوام بلکه باید اسممو تتو بزنه رو پیشونیش.

چندتا هشدار راجع به ۲۲ سالگی به بعد: دلت لک میزنه برای آدم صاف و ساده‌ای که توی ۱۸ ۱۹ سالگیت بودی. میل و رغبتت برای شروع مجدد رابطه‌ی عاطفی یا دوستی صمیمی به نصف (حداقل) کاهش پیدا میکنه. از آدم های جدید استقبال میکنی اما حد و مرز قائل میشی. اولویت اول زندگیت میشه خودت. دلت لک میزنه برای خاطرات گذشته‌ت. انقدر از آدما میترسی که ناخداگاه به جای تلاش برای پیدا کردن صمیمیت‌های جدید، تلاش میکنی صمیمیت های از دست رفته رو دوباره زنده کنی. دغدغه‌ی آینده صد برابر فشار روحی برات به همراه داره. مستقل شدن میشه تیتر یک زندگیت. روابط کوتاه مدت و بِنِفیتی برات دیگه جذاب نیست. دنبال تعهد و تک پَر بودنی. بیشتر توی گذشته سیر میکنی تا زندگی توی حال. از عاشق شدن میترسی.

فهمیدم که من رسما هیچچچ سپر دفاعی بجز مسخره بازی برای مبارزه با استرس ، بدبختی، بی پولی و مشکلاتم، ندارم.

تو که یه دختر جذاب مجرد نداری گوه میخوری میای همسایه روبرویی ما میشی

‏زير پست محصولت ننويس قيمت دايركت چون من فقط قيمت مادرتو دايركت ميپرسم.

ایران واقعا جای عجیبیه یه کاندوم‌میوه ای هایی اومده تو بازار که من تاحالا خود میوه شو نخوردم