·.¸¸.·♪♫آشفته حالی♫♪·.¸¸.·

سید یه شعار و جمله‌ی معروف داره که هروقت زندگی بهمون فشار میاره یا وقت‌هایی که من دیگه توان ادامه دادن ندارم و زیر انبوه استرس و فشار درس‌ها دارم له میشم باهم تکرارش می‌کنیم. اون شعار اینه《موفقیت نصیب کون‌های پاره‌ست!》 فکر کنم این روزها این جمله باید ذکر روز و شبم بشه تا بتونم ادامه بدم... @ashofte_haliii

تو یه قسمتی از فراز ۵۲ دعای جوشن کبیر می‌گیم: یَا مُنَفِّسَ عَنِ الْمَکْرُوبِینَ ای گشاینده‌ی اندوه دل‌گیران یَا مُفَرِّجَ عَنِ الْمَغْمُومِینَ ای غم‌گسار غم‌زدگان پ‌ن: لطفا برای منم دعا کنین تو این شبا!💚🙏🏻 @ashofte_haliii

به سید میگم: سید دلم یه دوست صمیمی میخواد، یکی مثل پاتریک برای باب اسفنجی،مثل لورل برای هاردی یا مثل عارفه برای طیبه🥹🫂 سید میگه نگرد عزیز من! آدم‌ها توی این دنیا خیلی تنها تر از اونی هستند که به نظر میان، بیا و با خودت کنار بیا و تنهاییت رو قبول کن و نجنگ باهاش... راستش دلم نمیخواد حرفش رو قبول کنم اما ته دلم میدونم سید همیشه درست میگه... پ‌ن:کاش عارفه همیشه برای طیبه بمونه و ما شیرینی این رفاقت رو ببینیم و کیفش رو ببریم❤️ @ashofte_haliii

🌜🌕🌛 گرم یاد آوری یا نه من از یادت نمی‌کاهم تو را من چشم در راهم... 👤 #نیما_یوشیج #شعر_شب @ashofte_haliii

یک. با عارفه یه عکسی داریم توی مورنینگ که اگر به خاطر پرایوسی نبود حتما می‌ذاشتم این‌جا. راستش من روی شونه‌ی عارفه خوابم برده و عارفه یواشکی عکس گرفته، و می‌خوام بگم، در تمام این سال‌ها عارفه همین بوده. دو. چند وقت پیش خودم شارژ نداشتم، به خاطر همین با گوشی خواهرم به عارفه پیام دادم. دیدم اووووه، چه خبره؟! خواهرم و عارفه چه مکالمه‌ و دل و قلوه دادن‌هایی با هم داشتن!😂 بعد دیدم دو تا پیام بالاتر خواهرم به عارفه گفته:« طیبه افسردگی گرفته، همه‌ش گریه می‌کنه. مراقبش باش.» به تاریخش که نگاه کردم یادم افتاد. فردای همین پیام عارفه صبح زود اومد پاویون بیمارستان. اون‌قدر زود که من هنوز خواب بودم، بیدارم کرد، آماده‌م کرد و راهی‌م کرد به سمت مورنینگ. آره! می‌خوام بگم عارفه همیشه همین بوده! سه. حالا که بیشتر از ده سال از دوستی من و عارفه گذشته، می‌خوام بگم عارفه در تمام سال‌ها همین بوده. رفیق، همراه و همه‌ی صفت‌های خوب دیگه... و حالا هم باید بگم تولد عارفه مبارکمون باشه!😌☺️😍🦦 پ‌ن: من یادمه یه مدت مدیدی این آهنگو با عارفه گوش می‌دادیم، اما دیشب که فرستادم برای عارفه، عارفه یادش نیومد و به همین بهانه با همین آهنگ تولدشو تبریک می‌گم😁💚🦦 همه با هم: دلم زنجیر پااااااااااره کرده! @ashofte_haliii

ایگنور! می‌خوام راجع به ایگنور کردن و به طور اختصاصی ایگنور اینترن‌جماعت، چندتا خاطره براتون تعریف کنم. می‌گن توی نقد کردن فراستی‌طور نباشین! اول خوبیا رو بگین، ملتو تشویق بکنین، بعدش حالا بیایین نقطه‌ضعفا رو هم بگین. مثلا یه استادی داشتیم ما، ایشون به نظرم ته توجه بود به اینترنا! مثلا پای پستای من تو اینستا برام کامنت می‌ذاشت! موقع عکس گرفتن باهاش، دستشو حلقه می‌کرد دور کمرم! (بله! یکی از اساتیدمون منو بغل کرد! پس چی؟!) یا حتی متوجه جزئیات کوچیک یه اینترن هم می‌شد. مثلا یادمه من یکی دو باری سر مورنینگ از شدت استرس دویدم!😂 ایشون هروقت منو می‌دید، به من می‌گفت:« من مطمئنم توی زندگی قبلی‌ت یه runner بودی!» یا مثلا می‌گفت:« من تو رو با دویدنات یادم می‌مونه!» این قضیه‌ی ایگنور توی پیام دادن و فرستادن شرح حال و آزمایش و سی‌تی و ... به اساتید بیشتر خودشو نشون می‌داد! بخوام بازم نقطه‌ی مثبتو بگم، یه استادی داشتیم سی‌تی رو که براش می‌فرستادیم، اول بهمون سلام می‌کرد! (خودمم می‌دونم باورش سخته!) بعد تشخیص رو بهمون می‌گفت، بعدم می‌گفت که خب حالا باید چی‌کار بکنیم! تهش هم یه استیکر برامون می‌فرستاد که می‌گفت: برقرار باشید! شاید فکر کنین توجهش همین‌جا تموم می‌شد، زهی خیال باطل! فرداش که حضوری می‌دیدمون، راجع به پروفایل و بیوی تلگراممون باهامون بحث می‌کرد. مثلا یادمه جلوی مسئول آموزشمون به من و عارفه اشاره کرد و گفت:« این دو تا خواهر حتی توی پروفایلاشون هم از هم جدا نمی‌شن!» فراستی درونم بهتون سلام می‌کنه چون نقاط ضعف شروع شدن! یک‌سری اساتید داشتیم که فقط سین می‌کردن، یعنی اوایل من واقعا نگران می‌شدم، می‌گفتم نکنه بعد از دیدن پیام من، صاعقه خورده بهشون؟! به خاطر همین بهشون اس‌ام‌اس می‌دادم که: سلام استاد! توی تلگرام فلان چیزو فرستادم براتون! که خب این‌جا دیگه مطمئن می‌شدم صاعقه هم نخورده باشه بهشون، حداقلش انگشت شصتشون سوخته! دیگه کم‌کم بیمارستانو برای عزای عمومی آماده می‌کردم که یهو فلان رزیدنت می‌گفت:« استاد زنگ زد برای اون سی‌تی و گفت که...» بلا بلا بلا! من کم‌کم عادت کردم به این ایگنور، یعنی همین که سین می‌کردن می‌فهمیدم خب شکر خدا! طرف سالمه! تا این‌که یه روزی یه جایی ضربه‌ی روحی مهلکی بهم وارد شد! وسط راند، استاد درخواست پی‌بی‌اس اورژانسی کرد. ( یعنی از سلول‌های خونی بیمار زیر میکروسکوپ عکس بگیرم!) که من گفتم:« چشم استاد! بعد از راند می‌رم!» که استاد ناراحت شد و گفت:« وقتی می‌گم اورژانسیه، یعنی اینترن باید بدوعه!» فلذا اینترنی که آبجی‌تون باشه دوید و رفت پی‌بی‌اسو آماده کرد و عکس گرفت و فرستاد برای استاد! وقتی برگشتم بخش، هنوز راند ادامه داشت، به استاد گفتم:« فرستادم تلگرام براتون!» و باور می‌کنید بعد از گذشت بیشتر از یک سال استاد هنوز سین هم نکرده؟؟ ( من هرچند وقت یک بار می‌رم پی‌وی‌شو چک می‌کنم تا مطمئن شم سین نکرده!) اما نقطه‌ی اوج همه‌ی این ایگنورها رو بذارین براتون تعریف کنم: به یکی از اساتید آنکال زنگ زدم برای اردر بیمار! استاد مربوطه، تماسو ریجکت کرد و بهم پیام داد:« please text me» @ashofte_haliii

🌜🌕🌛 در عین نظر بنشین چون مردمک دیده در خویش بجو ای دل آن چیز که می‌جویی! 👤 #مولانا #شعر_شب @ashofte_haliii

روزی ده دقیقه برید کانال یوتیوب مهدی یراحی یه ویدیوهاشو ببینید حکم ممنوع‌الکاریش بی‌اثر شه 🦦 لینک: https://youtube.com/@mehdiyarrahiyoutube?si=SXMhLXguw21D8lBY @Filmophillia

امپراطور کوچه گزارش می‌دهد: پسر همسایه‌مون یک ساعته داره به همسایه‌ی روبه‌رویی‌مون می‌گه:« بله! درسته! سلامت باشید! زنده باشید!» ولی همسایه‌ی روبه‌رویی‌مون خداحافظی نمی‌کنه!😒 @ashofte_haliii