💎Attar Academy💎

النینو تاس را می‌اندازد، اما وزن تاس را هم تغییر می‌دهد آب‌وهوای یک زمستان معمولی را مثل انداختن یک تاس تصور کنید. النینو وزن‌های داخل این تاس را تغییر می‌دهد؛ بعضی نتیجه‌ها محتمل‌تر می‌شوند، بعضی دیگر کم‌محتمل‌تر. اما تاس هنوز باید انداخته شود. النینو آینده را تعیین نمی‌کند؛ احتمال بعضی آینده‌ها را بیشتر می‌کند. برای همین جمله‌ای مثل «النینو یعنی امسال کالیفرنیا سیل می‌آید» از نظر علمی درست نیست. بیان دقیق‌تر این است: النینو توزیع احتمال رخدادهای زمستان را تغییر می‌دهد. این تفاوت برای تصمیم‌گیری بسیار مهم است. پیش‌بینی فصلی «وعده» نیست؛ اطلاعاتی درباره‌ی تغییر احتمال‌هاست.

اقیانوسی که مثل باتری شارژ می‌شود یکی از بهترین چارچوب‌ها برای فهم انسو، مفهوم شارژ و تخلیه است. در بخش‌هایی از چرخه‌ی انسو، به‌ویژه در دوره‌های خنثی یا لانینیا، آب گرم در زیر و اطراف استوا انباشته می‌شود؛ مثل شارژ‌شدن یک باتری. ممکن است روی سطح اتفاق بسیار چشمگیری دیده نشود، اما در زیر سطح، انرژی ذخیره می‌شود. شاید این تشبیه به زبان آب حتی روشن‌تر باشد: نگاه‌کردن به دمای سطح اقیانوس، شبیه نگاه‌کردن به سطح آب پایین‌دست یک سد است، بدون اینکه بدانیم چه مقدار آب پشت سد ذخیره شده است. گاهی ذخیره‌ی پنهان برای فهم اینکه سامانه در آینده چه توانایی‌ای دارد، مهم‌تر از چیزی است که در همان لحظه روی سطح می‌بینیم. در دهه‌ی ۱۹۹۰، فیفی جین این چارچوب شارژ و تخلیه را به‌صورت علمی صورت‌بندی کرد. بازخورد مثبت بیورکنس توضیح می‌دهد النینو چگونه رشد می‌کند؛ تغییرات ذخیره‌ی گرمای استوایی کمک می‌کند بفهمیم چرا این رخدادها در نهایت ضعیف می‌شوند و چرخه ادامه پیدا می‌کند. اما یک باتری شارژ‌شده به‌تنهایی تخلیه نمی‌شود؛ چیزی باید مدار را ببندد.

اقیانوس آرام را مثل یک وان حمام تصور کنید اقیانوس آرام استوایی را مثل یک وان بسیار بزرگ در نظر بگیرید. حالا پنکه‌ای غول‌آسا بالای آن بگذارید که دائماً نقش بادهای تجاری را دارد. بادها آب گرم سطحی را از آمریکای جنوبی به سمت اندونزی می‌وزد. این پنکه تقریباً آب گرم را به سمت غرب می‌رانند. در نتیجه، آب گرم در غرب اقیانوس آرام، نزدیک اندونزی، انباشته می‌شود؛ درحالی‌که نزدیک آمریکای جنوبی، آب سردتر از لایه‌های زیرین راحت‌تر به سطح می‌آید. یعنی اقیانوس در زیر سطح، کاملاً «تراز» نیست. بخشی از آب گرم عملاً در غرب پس‌انداز شده است. اینجاست که یکی از تصورهای رایج درباره‌ی النینو اشتباه از آب درمی‌آید. وقتی النینو شکل می‌گیرد، اقیانوس ناگهان حجم عظیمی گرما تولید نمی‌کند؛ بخش زیادی از آن گرما از قبل در سامانه وجود داشته است، فقط جای آن عوض می‌شود. پس به‌جای اینکه النینو را مثل «گرم‌کردن یک وان» تصور کنیم، بهتر است به جابه‌جایی آب گرم از یک سوی وان به سوی دیگر فکر کنیم. اما حتی این تصویر هم هنوز همه‌ی داستان را نمی‌گوید: اقیانوس می‌تواند ماه‌ها پیش از آنکه گرمایش شدید روی سطح دیده شود، در حال آماده‌شدن باشد.

امسال پاییز و زمستان سختی خواهیم داشت 🙂

درس اصلی این داستان ساده است: النینو فقط گرم‌شدن آب نیست. اقیانوس ابتدا انرژی را ذخیره می‌کند، مدتی در یک حالت آماده باقی می‌ماند، یک محرک از راه می‌رسد، و سپس اقیانوس و جو شروع می‌کنند به تقویت متقابل یکدیگر. این یک سامانه‌ی جفت‌شده از اقیانوس و جو است؛ سامانه‌ای با حافظه، انرژی ذخیره‌شده، محرک، بازخورد و آستانه. در سال ۲۰۲۶، دوباره داریم این ماشین را در حال کار می‌بینیم. مرکز پیش‌بینی اقلیمی آمریکا در اوت اعلام کرد النینو در حال تقویت است و احتمال یک رخداد بسیار قوی در پاییز و زمستان سال‌های ۲۰۲۶ تا ۲۰۲۷ بالاست. این به‌معنی وقوع پیامدهای شدید در همه‌جا نیست، اما این دوره را به فرصتی کم‌نظیر برای دیدن عملکرد واقعی این سامانه تبدیل می‌کند.

اگر میخواهید در مورد النینو بدونید: https://rezanajafiwater.substack.com/p/5e4?r=8fs5bn&utm_campaign=post&utm_medium=email

دوستان یه دونه چالش دارم بیزحمت هر جای دنیا هستید از manhole های شهرتون عکس بفرستید برام

به تین اتفاق میگن: Glacial Lake Outburst Floods (GLOFs)

اتفاقی که در نپال افتاده

کی میشه منم به عنوان استاد دانشگاه پیش اینااااا وایستم؟

یه سایت پیدا کردم که هر بار رفرش کنی از یه پنجره تو یه جای دنیا بیرون رو نشون میده :)) https://window-swap.com/Window

What is bow echo? https://www.youtube.com/watch?v=2j4dRtvPJ6k&t=201s