ماکیاتو ☾

متوجه شدم که من خیلی آدمِ "اگه می‌خوای بگا بری بیا باهم بریم"ی هستم.

واقعا خیلی جالبید.

چقدر کمه فاصله‌ی بین تغییر جایگاه آدم‌ها و تاثیراتشون روی زندگی‌م. همین چندروز پیش بود که برایتان جان می‌دادم‌ها عزیزم؛ امروز؟ یو نو دیگه.

دقت کردید نقطه‌ی مشترک همه‌ی ما انسان‌های فانی، منتظر بودنه؟

یه روزی قراره بفهمی صبور نبودی، مجبور بودی یا هم دلت گیر بود.

نمی‌دونم کِی-

نمی‌دونم چی شده اما هی آجر رو آجر می‌ذارم تا بتونم بسازمش و وقتی می‌آم عقب، می‌بینم که کج شده.

بچه‌ها جون من واسه اول شهریور یه دوست‌پسر یه هفته‌ای می‌خوام بیاد با دوستام بریم سفر. لطفا خوشگل باشه عکسامون خوب بشه. دست به دست کنید تورو به خدا، ممنون.

می‌دونی؟ در کل چیز زیادی نمی‌خوام؛ همین چیزهای ساده و معمولی رو واقعی و عمیق می‌خوام.

واقعا دوست داشتم در قید و بند چیزها و رنگ‌ها نباشم و با هرچیز زیبایی تحت‌تاثیر قرار بگیرم و فقط دایناسورها و موج‌ها و آبی‌ها و یاسی‌ها نباشن که باهاشون آبسسد شم. نمودار "دیدن زیبایی‌ها و ذوق‌کردن‌ها" تو زندگی‌م سینوسی نمی‌بود و خط صافی می‌بود که همیشه هست.

[ Every disadvantage, has its advantages. ]

هربار می‌بینم دارم مثل دیوونه‌ها از همه ناراحت می‌شم یا عصبانی، بدو بدو می‌رم health گوشی‌مو چک می‌کنم که بهم بگه پی‌ام‌اسی و توجیهی داشته باشم برای همه‌ی رفتارام اما وقتی می‌بینم ۱۶روز مونده تا پریودی‌م، عاجز می‌شینم و می‌گم چی شدتت عزیزم؟ چی دوباره انقدر درمونده‌ت کرده؟

بخدا ریدم تو این سیکل قایم کردن چیزهای مهم و فراموش کردن محل موردنظر.

وای خونه خیلی خوبه. نمی‌دونم چندروزه که حتی کارتم‌و از تو کیف پولم درنیوردم.