cafune!

‏نکبت بار ترین پاییزیه که دیدم. بی سرما، بی بارون، خاکستری، الوده، خفه، غم بار، غم بار…

ساعت ۳شب: مامان مامان،خانم معلم گفته بود صبح خمیربازی بیاریم

احساسات واقعا چیز عجیبیه. میتونه تبدیلت کنه به یه خر و خودتم اصلا متوجه نشی.

واقعاً اونجام که علی عظیمی میگه « نمی‌دونم بدون تو چه خاکی به سر کنم! »

من حتی خودم هم استاک می‌کنم که ببینم اگه یکی بخواد استاکم کنه چیارو می‌فهمه.

دلم نمیاد شبا بخوابم، می‌ترسم فردا روز بدتری باشه.

دخترا بعد از روانی کردم دوست پسرشون:

واسه کسی که چشم و گوشش خاموشه، دهقان فداکار نشو

‏پیامک واریز ؛ هم تراپیسته، هم کرم آبرسان، هم جوانساز.

بعضیا میان تو زندگیت تا فقط یه کافه جدید بهت معرفی کنن

پسرا احساسات ندارن پسرا بعد دیدن این عکس:

من ادم روابط کوتاه و محبت‌های نصفه و نیمه نیستم؛ نیاز دارم چیزی رو با تمام وجودم بخوام و از عواقب خواستنش نترسم.

کسی که میتونه چند روز ازت بی خبر بمونه پس قطعا میتونه همیشه هم بی خبر بمونه!

‏هزارتا کار رو سرم ریخته و من ۲۴/۷:

‏کاش بدونه حضورش، نوریه که هر روز منو از سیاهی بیرون می‌کشه و به ادامه دادن هلم می‌ده.

وقتی بچه بودم به شرک حسودیم میشد که میتونست با یه خر حرف بزنه اما الان مجبورم نه تنها باخرا، با گاو و گوسفندا همکلام شم.

کاش میشد اگر کسی فوت کرده یا به هر دلیلی از زندگیمون رفته خاطراتشم ببره زندگی کردن با خاطرات کسایی که نیستن خیلی سخته