• شائـق •

سلام شائق برای همه ما از زمان تولدش با تمام جاهایی که داخل‌شون حضور داشتیم فرق داشته رنگ‌وبوی واقعی‌ای از جنس پدرانگی رو تک تک‌مون داخلش حس کردیم هر وقت که دیگه به آخر خط رسیده بودیم میومدیم اینجا تا یا از بابای ماه‌مون بشنویم یا خودمون از ایشون بگیم اینجا با هم خدمتگزاری کردیم روضه رفتیم معرفت یاد گرفتیم به شادی‌ِ نیمه شعبان شاد شدیم و به سحرش گریون... و باعث شد هویت و شخصیت ما واقعا شائق بشه و شاید ما حواس‌مون نبود بهش اما بهمون دو تا شوق داد یک‌ شوق از این که نشون داد چقدر بابای ماه‌مون کنارمون هستن و پابه‌پای ما باهامون قدم برمی‌دارن که شوق حضور بود و یک شوق از دیدن‌شون و تموم شدن غصه‌هاشون و تموم شدن دلتنگی‌های ما که شوق ظهورشون بود :) شائق برای ما نور بود، نور حضور و ظهور و حالا نزدیک تولد دو سالگی‌ش می‌خواستم با این اخرین پیام شائق بگم این نور خاموش نشده این شوق تموم نشده تقسیم شده توی دل‌هامون حالا دیگه ما هر کدوم‌مون شدیم یک شائق هر کدوم‌مون یک نور داریم برای خودمون و برای هر کسی که نزدیک ما هست.... حواس‌مون به این بذر شوقی که توی دل‌هامون بود باشه حالا دیگه شده درختچه، حالا دیگه وقتشه هوای بقیه بچه‌های بابا سید مهدی رو هم داشته باشیم هرطور که شده... حضوری یا مجازی‌‌... و دست‌هاشون رو بذاریم توی دست پدری که گم‌ش کردن... شائق رفت، ولی از هر کدوم ما یک شائق ساخت به امید روزی که بگیم: آخر با دعای فاطمه اومد بر غصه‌ها خاتمه....