en
Feedback
Feeloria

Feeloria

Open in Telegram

جایی برای شنیده شدن، فهمیده شدن و آغاز مسیر التیام. همراه شما در مسیر سلامت روان. 🌐https://feeloria.org 📬 ارتباط: @Feeloria_Admin

Show more

📈 Analytical overview of Telegram channel Feeloria

Channel Feeloria (@feeloria) in the Farsi language segment is an active participant. Currently, the community unites 10 850 subscribers, ranking 1 996 in the Psychology category and 28 961 in the Iran region.

📊 Audience metrics and dynamics

Since its creation on невідомо, the project has demonstrated rapid growth, gathering an audience of 10 850 subscribers.

According to the latest data from 09 September, 2026, the channel demonstrates stable activity. Although there has been a change in the number of participants by -963 over the last 30 days and by -21 over the last 24 hours, overall reach remains high.

  • Verification status: Not verified
  • Engagement rate (ER): The average audience engagement rate is 4.57%. Within the first 24 hours after publication, content typically collects 1.01% reactions from the total number of subscribers.
  • Post reach: On average, each post receives 496 views. Within the first day, a publication typically gains 110 views.
  • Reactions and interaction: The audience actively supports content: the average number of reactions per post is 9.
  • Thematic interests: Content is focused on key topics such as مقاله, وقت, مغز, احساس, گاه.

📝 Description and content policy

The author describes the resource as a platform for expressing subjective opinions:
جایی برای شنیده شدن، فهمیده شدن و آغاز مسیر التیام. همراه شما در مسیر سلامت روان. 🌐https://feeloria.org 📬 ارتباط: @Feeloria_Admin

Thanks to the high frequency of updates (latest data received on 10 September, 2026), the channel maintains relevance and a high level of publication reach. Analytics show that the audience actively interacts with content, making it an important point of influence in the Psychology category.

10 850
Subscribers
-2124 hours
-1777 days
-96330 days

Data loading in progress...

Attracting Subscribers
September '26
September '260
in 0 channels
August '260
in 0 channels
Get PRO
July '26
+10 122
in 0 channels
Get PRO
June '26
+5
in 0 channels
Get PRO
May '26
+1
in 0 channels
Get PRO
April '26
+2
in 0 channels
Get PRO
March '260
in 0 channels
Get PRO
February '26
+5
in 0 channels
Get PRO
January '26
+1
in 0 channels
Get PRO
December '25
+6
in 0 channels
Get PRO
November '25
+6
in 0 channels
Get PRO
October '250
in 0 channels
Get PRO
September '25
+9
in 0 channels
Get PRO
August '25
+11
in 0 channels
Get PRO
July '25
+84
in 0 channels
Get PRO
June '25
+277
in 1 channels
Get PRO
May '25
+220
in 0 channels
Get PRO
April '25
+289
in 0 channels
Get PRO
March '25
+236
in 0 channels
Get PRO
February '25
+500
in 0 channels
Get PRO
January '25
+864
in 0 channels
Get PRO
December '24
+1 314
in 0 channels
Get PRO
November '24
+1 109
in 0 channels
Get PRO
October '24
+1 341
in 0 channels
Get PRO
September '24
+707
in 0 channels
Get PRO
August '24
+1 127
in 0 channels
Get PRO
July '24
+941
in 0 channels
Get PRO
June '24
+926
in 0 channels
Get PRO
May '24
+8
in 12 channels
Get PRO
April '24
+1 600
in 14 channels
Get PRO
March '24
+948
in 10 channels
Date
Subscriber Growth
Mentions
Channels
10 September0
09 September0
08 September0
07 September0
06 September0
05 September0
04 September0
03 September0
02 September0
01 September0
Channel Posts
گاهی تمام حواسمون به اینه که یه روزی بالاخره زندگی‌مون درست بشه. وقتی پولم بیشتر شد... وقتی کارم بهتر شد... وقتی به اون چیزی که می‌خوام رسیدم... و همین‌طور ماه‌ها و سال‌ها می‌گذره. شاید یه جایی باید از خودمون بپرسیم: اگر همیشه منتظر «بعداً» باشم... پس کی قراره خودِ زندگی رو زندگی کنم؟ @feeloria

2
نتیجه نظرسنجی جالب بود از بین ۵۷ نفر، بیشتر شما وقتی از کسی ناراحت می‌شید، به‌جای اینکه مستقیم بگید، یا سکوت می‌کنید یا سرد می‌شید. شاید این رفتار همیشه به معنی «نمی‌خوام حرف بزنم» نباشه. گاهی پشتش یه انتظار پنهانه: «کاش خودش بفهمه چی شده» «کاش خودش بیاد سراغم» «کاش لازم نباشه برای چیزی که منو ناراحت کرده توضیح بدم» اما مسئله اینجاست که چیزی که برای ما واضحه، لزوماً برای طرف مقابلمون واضح نیست.
124
3
وقتی از کسی ناراحتی، معمولاً...
198
4
گاهی چیزی که حالت رو بدتر می‌کنه، خودِ احساس نیست؛ جنگیدنه باهاش. مثلاً ناراحتی، عصبانیت یا اضطراب میاد سراغت. اولین واکنش: «ولش کن، بهش فکر نکن» «باید خودمو جمع کنم» «چرا نمی‌تونم آروم بشم؟» «نباید این‌قدر ناراحت باشم» و بعد، علاوه بر خودِ احساس، داری با وجودش هم می‌جنگی. پژوهش‌های جدیدی که تنظیم هیجان رو در زندگی روزمره بررسی کرده‌اند، نشون میدن پذیرش، بازنگری در موقعیت و در میان گذاشتن احساس با دیگران، به‌طور میانگین با حال بهتر بعدی همراه بوده‌اند؛ در حالی که نشخوار فکری و سرکوب احساس معمولاً نتیجه مطلوبی نداشته‌اند. البته هیچ راهبردی برای همه آدم‌ها و همه موقعیت‌ها یکسان جواب نمی‌ده. شاید تنظیم هیجان همیشه یعنی «احساسم رو عوض کنم» نباشه. گاهی یعنی: «این احساس الان هست. لازم نیست همین لحظه از بین ببرمش» اگر کسی رو می‌شناسی که همیشه با احساسات خودش در جنگه، شاید این پست چیزی باشه که لازم داره بشنوه. فیلوریا | روان‌شناسی برای زندگی واقعی @feeloria
258
5
احتمالا تا حالا شده برای کسی از یه اتفاق سخت بگی و قبل از اینکه حرفت تموم بشه بگه: منم دقیقاً همین مشکل رو داشتم... و بعد، کل حرف تبدیل بشه به داستان خودش؟ گاهی آدم وقتی حرف می‌زنه، دنبال تجربه مشابه نیست. دنبال اینه که یک نفر چند دقیقه فقط در دنیای او بمونه شاید خوب گوش دادن یعنی عجله نکنیم بگیم: «منم...» اول بگیم: بگو، دارم گوش می‌دم... @feeloria
36
6
یه اشتباه کوچیک می‌کنی... یه حرف رو بد می‌زنی، یه پیام رو اشتباه می‌فرستی، یه تصمیم رو خراب می‌کنی. اتفاق تموم شده. ولی تو هنوز داری صحنه رو توی ذهنت پخش می‌کنی: «کاش اینو نمی‌گفتم...» ذهن گاهی چیزی رو که تموم شده، با دوباره فکر کردن سعی می‌کنه اصلاح کنه. اما گذشته با فکر کردنِ بیشتر تغییر نمی‌کنه. فقط ممکنه خستگیِ بیشتری ازش بمونه. @feeloria
306
7
نتیجه نظرسنجی جالب بود. از بین ۴۳ نفری که جواب دادن، بیشتر افراد گفتن وقتی ذهنشون شلوغ میشه، اولین واکنششون رفتن سمت گوشیه. بعد از اون، مشغول کردن خودمون و خوابیدن قرار گرفت. و فقط ۱۲٪ گفتن با یک نفر حرف می‌زنن. این یعنی شاید خیلی وقت‌ها وقتی ذهنمون شلوغ میشه، اولین کاری که می‌کنیم این نیست که با احساس یا فکرمون روبه‌رو بشیم... حواسمون رو ازش پرت می‌کنیم. اما سؤال جالب‌تر اینه: وقتی گوشی رو برمی‌داریم، دقیقاً دنبال چی هستیم؟ حواس‌پرتی؟ آرامش؟ ارتباط؟ یا فقط یک عادت؟
322
8
No text...
538
9
گاهی لازم نیست کسی حالت رو خوب کنه. فقط کافیه وقتی میگی: «حالم خوب نیست» نگه: «چیزی نیست» همین که یکی احساست رو کوچک نکنه، گاهی خودش یک جور مراقبته. @feeloria
561
10
تا حالا شده بشینی کاری رو انجام بدی، ولی هر چند دقیقه بری سراغ یه چیز دیگه؟ یه پیام جواب بدی، یه چیزی سرچ کنی، میزت رو مرتب کنی، دوباره برگردی سر کارت... آخر روز هم حس کنی کلی کار کردی، ولی هیچ‌کدوم واقعاً تموم نشده. گاهی مشکل کمبود وقت نیست. ذهنت انقدر خسته‌ست که موندن روی یک کار، از عوض کردنش سخت‌تر شده. شاید بعضی روزها بیشتر از «بیشتر تلاش کردن»، به کمتر پریدن از این شاخه به اون شاخه نیاز داریم. @feeloria
557
11
تا حالا دقت کردی وقتی ذهنت شلوغه، بی‌اختیار شروع می‌کنی به مرتب کردن اتاق؟ لباس‌ها رو جمع می‌کنی، میز رو مرتب می‌کنی، کشوی به‌هم‌ریخته رو خالی می‌کنی... شاید همیشه دنبال تمیزی نیستی. گاهی وقتی نمی‌تونی چیزی رو در ذهنت مرتب کنی، میری سراغ چیزی که می‌تونی مرتبش کنی. و برای چند دقیقه، حداقل یک چیز سر جاش قرار می‌گیره. @feeloria
529
12
تا حالا برای کسی از یه اتفاق سخت بگی و قبل از اینکه حرفت تموم بشه بگه: «منم دقیقاً همین مشکل رو داشتم...» و بعد، کل حرف تبدیل شد به داستان خودش؟ گاهی آدم وقتی حرف می‌زنه، دنبال تجربه مشابه نیست. دنبال اینه که یک نفر چند دقیقه فقط در دنیای او بماند. شاید خوب گوش دادن یعنی عجله نکنیم بگیم: «منم...» اول بگیم: «بگو، دارم گوش می‌دم» @feeloria
552
13
گاهی گوشی رو برنمی‌داری چون چیزی برای دیدن داری. برش می‌داری چون نمی‌خوای به چیزی فکر کنی. یه ویدیو، یه استوری، یه اسکرول دیگه... نه واقعاً سرگرمیه، نه واقعاً استراحت. فقط چند دقیقه فاصله گرفتن از چیزی که حوصله روبه‌رو شدن باهاش رو نداری. شاید بعضی وقت‌ها قبل از اینکه بپرسی «چقدر با گوشی کار می‌کنم؟» باید بپرسی: وقتی میرم سراغش، از چی دارم فاصله می‌گیرم؟ این سؤال رو برای خودت نگه دار. ممکنه جوابش جالب باشه. @feeloria
610
14
گاهی هنوز هیچ اتفاق بدی نیفتاده... ولی ذهنت ولت نمی‌کنه: اگه قبول نشم چی؟ اگه جوابش بد باشه چی؟ اگه آخرش خراب بشه چی؟ جالبه که گاهی چیزی که اذیتمون می‌کنه، خودِ اتفاق نیست. اینـه که نمی‌دونیم قراره چی بشه. برای همین هی چک می‌کنیم، هی فکر می‌کنیم، هی دنبال اطمینان می‌گردیم. شاید آرامش همیشه از پیدا کردن جواب نیاد. گاهی از این میاد که بتونی با «هنوز نمی‌دونم» هم کنار بیای. @feeloria
601
15
یه خبر خوب که برای کسی تعریف می‌کنی... مثلاً: «بالاخره قبول شدم» بعد به واکنشش نگاه می‌کنی. «آفرین» و تمام. اما با بعضی آدم‌ها فرق داره. ذوق می‌کنن، سؤال می‌پرسن، خوشحالیت رو جدی می‌گیرن. شاید صمیمیت فقط این نباشه که وقتی حالت بده کنارت باشن. گاهی یعنی وقتی خوشحالی هم خوشحالیت براشون مهم باشه. آدم‌ها فقط توی روزهای بد به همراه نیاز ندارن. @feeloria
551
16
گاهی برای یه تصمیم ساده، این‌قدر فکر می‌کنیم که خودِ تصمیم سخت میشه. این رو انتخاب کنم یا اون؟ الان انجامش بدم یا بعد؟ اگه اشتباه باشه چی؟ دوباره بررسی می‌کنیم. نظر می‌پرسیم. مزایا و معایب می‌نویسیم. نه لزوماً چون تصمیم مهمه... چون می‌خوایم قبل از انتخاب، مطمئن باشیم که پشیمون نمیشیم. ولی بعضی تصمیم‌ها هیچ‌وقت با اطمینان کامل نمیان. گاهی باید انتخاب کنی، و بعد با انتخابت زندگی کنی. شاید آدمی که برای هر تصمیم کوچیک دنبال «مطمئن شدن» می‌گرده، بیشتر از تصمیم اشتباه، از پشیمون شدن می‌ترسه. @feeloria
556
17
گاهی بدترین کاری که با خودمون می‌کنیم، این نیست که حالمون رو بد می‌کنیم... اینـه که به خودمون اجازه نمی‌دیم حال بد داشته باشیم. خسته‌ایم، ولی می‌گیم «باید مثبت باشم» ناراحتیم، ولی سریع دنبال دلیلی می‌گردیم که آروم بشیم. حوصله نداریم، ولی خودمون رو مجبور می‌کنیم خوب به نظر برسیم. انگار حتی ناراحت بودن هم تبدیل شده به چیزی که باید هرچه زودتر درستش کنیم. ولی همه‌ی احساسات قرار نیست فوری برطرف بشن. بعضی وقت‌ها اولین قدمِ بهتر شدن، اینـه که دست از جنگیدن با حال بدمون برداریم. شاید این همون چیزیه که کسی که همیشه میگه «من خوبم» لازم داره یک بار بشنوه. @feeloria
604
18
دوست داشتن، همیشه کافی نیست. گاهی باید یاد بگیری چطور حرف بزنی، چطور گوش بدی، چطور وقت ناراحتی کنار طرف مقابلت بمونی. چون آدم می‌تونه واقعاً دوستت داشته باشه... ولی هنوز بلد نباشه چطور دوستت داشته باشه. @feeloria
446
19
بعضی وقت‌ها آدم دلش نمی‌خواد قوی باشه... دلش می‌خواد یه نفر پیدا بشه که لازم نباشه جلوی اون وانمود کنه همه‌چی خوبه. @Feeloria
482
20
یه کار داری که باید انجامش بدی... ولی هر بار میگی: «بعداً» بعداً میشه فردا. فردا میشه آخر هفته. و یه جایی می‌بینی همون کاری که شاید نیم ساعت وقت می‌گرفت، حالا تبدیل شده به یه چیزی که حتی فکر کردن بهش هم خسته‌ت می‌کنه. این فقط تنبلی نیست. پژوهش‌ها نشون میدن اهمال‌کاری خیلی وقت‌ها با فرار موقت از احساسات ناخوشایند همراهه. یعنی ممکنه کار رو عقب بندازی فقط برای اینکه فعلاً بهش فکر نکنی. همون لحظه کمی راحت‌تر میشی، ولی کار هنوز سر جاشه. فقط استرسش افتاده برای بعد. Sirois, F. M., & Pychyl, T. A. (2013). @feeloria
526