YB PLAYLIST🎵

عزیزم ما چیزی برای از دست دادن نداریم ...

این چیزی در مورد انسانهاست هیچوقت نمیدونی درونشون چی پنهان شده در روح چیزی مثل یک راز نهفته این چیزی در مورد شیطان است هرگز نمی‌فهمی کجا قایم شده

ای دوست یادت میاد زمانی را که از درون یخ زده بودم، یک تیکه پوچی‌ در این جهان بودم؟ تا زمانی که شنیدم او گفت: «سه شب از جهنم، طلسم جاودانگی، آسمان هارا روشن کنید، از تاریکی دهید» ای دوستِ من باورت میشود؟ من از درون پوچ و شکسته بودم او آمد تا مرا از طوفان نجات دهد خون، اشک‌ها، غبار خون، اشک‌ها، گرد و خاکم را بگیر زمان متعلق به تو و من است هیچ جای دیگری نیست که آرزو کنم آنجا باشم کوه‌های بلند، رودخانه های تاریک جریان دارند باد خواهد وزید، آتش ما خواهد سوخت دوباره ... دوباره ...

چه سیاهه به تنش رخت عزا

من به یاد عطر بارون زده‌ی گلای پونه می‌کشیدم پای خستمو تو جاده به هوای بوی خونه وقتی که صدای خونه، منو تا آخر جاده میکشونه این سراب توی جاده، که چشمامو میپوشونه

لطفاً این خونه رو ترک نکن من از تاریکی خوشم نمیاد حالا که بارون می‌باره، نشستم و تماشاش میکنم دیگه هروقت این صدارو می‌شنوم، حس غریبی بم دست میده نمی‌خوام این درد رو حس کنم از دوری بدم میاد حتی اگه این مکان رو ترک کنی روح تو با ماست من از هم میپاشم و تو فضا های خالی رو پر میکنی

شب بود که مردی، کرم شب تاب من چی میتونستم بگم، تا تورو از مرگ جدا کنم؟ روی تخت نشستی با حلقه‌ی نوری دور سرت به اندازه ی کافی عشق دریافت کردی؟ کبوتر کوچک من چرا گریه میکنی؟ متاسفم که رفتم، ولی این بهترین کار بود اگرچه هرگز درست به نظر نمیومد بیمارستان پرسید بدن باید کفن شه قبل از اینکه ازت خداحافظی کنم، ستاره ی من در آسمان فکر خنده داریه که تورو توی پارچه بپیچن از نظرت عیبی نداره؟ کرم شب تابم

غیر گریه مگه کاری میشه کرد؟ کاری از ما نمیاد، زاری بکن اون که رفته دیگه هیچ وقت نمیاد تا قیامت دل من گریه میخواد حالا باید سر رو زانوم بذارم تا قیامت اشک حسرت ببارم

«خودت رو بکش» این چیزی بود که بهم گفتن من همین الانشم مردم، فقط یکم فرق داره با مردن واقعی اونا میگن خدا واقعیه، مخالفم چون اگه واقعی بود، هممون آزاد بودیم از چیزی که داره منو میکشه فرار میکنم،‌ با همچین احساس تخمی‌ای دست و پنجه نرم میکنم.

شاخه‌ای تکیده، گل ارکیده با چشم‌های خسته، لب‌های بسته غم توی چشماش، آروم نشسته شکوفه شادیش، از هم گسسته آشنای درده، خورشیدش سرده تو قلب سردش، غم لونه کرده مهتاب عمرش، در پشته پرده اما حصارش، پاییز سرده دستای ظریفش، تو دست مادر پیکر نحیفش، چون گل پرپر از محنت و درد، آروم نداره سایه سیاهی، رو بخت شومش ارکیده تنهاست، زیر هجومش طوفان درد، پایون نداره دست منو تو، میتونه با هم قصری بسازه، با رنگ شبنم شکوفه‌ای که غمگین و سرده گل ارکیدست، نمَیره کم کم بیا نذاریم گل ارکیده گلی که چهره‌ش پاک و سپیده که توی پاییز شاخه‌ای بیده بهار ندیده، بمیره کم کم دستای ظریفش، تو دست مادر پیکر نحیفش، چون گل پرپر از محنت و درد، آروم نداره سایه سیاهی، رو بخت شومش ارکیده تنهاست، زیر هجومش طوفان درد، پایون نداره

موقع تظاهر کردن هیچ نقصی درونت دیده نمیشه اما حالا میدونم که اون هیچوقت همچین آدمی نبوده و نخواهد بود حتی نمیدونی چطوری بهم خیانت کردی تو یحورایی همه رو گول زدی بدون ماسکت کجا میخوای قایم شی؟ دیگه خودتو نمیتونی پیدا کنی ... توی دروغات گم شدی حالا دیگه می‌دونم کی هستی و دیگه عاشقت نیستم، نیستم و نخواهم بود تو حقیقی نیستی، نمیتونی نجاتم بدی.

آنقدر بهت بها دادم که خودتو توش گم کردی از اینکه تنهات بزارم میترسیدم میگفتم اگه بیوفتی بلندت میکنم و گور بابای بقیه اگه خندیدن و بعد از رو زمین بلندت کردم رو پاهات نگهت داشتم تا فقط بتونی ازم سو استفاده کنی بهم بگو اون بالا نشستن چه حسی داره؟ میدونی من کسیم که اونقدر بهت بها داد فکر کنی عن خاصی هستی؟ عشق رو نزدیک صدها بار تجربه کردم فقط از افکار منفی تو ذهنت فرار کردم ولی اون افکارم ازت گرفتم و مال خودم کردم و متوجه نشدم چه گوهی خوردم چون عشق کورم کرده بود لازم نیست بگی چه غلطایی کردی همین الانشم می‌دونم باید میرفتم و از بقیه می‌شنیدیم

اگر خدا از اهریمن جدا میشد آیا هرگز میتوانست روح انسان را بشناسد؟ و برای به دنیا آمدن باید جهانی را نابود کنید تاریکی و روشنایی آبراکساس سخنانت معماهایی هستند که باید حل شوند و مثل یک پرنده میجنگی برای رهایی از تخم «تخم همه‌ی جهان است»