رمان معشوقه شیطان

رمان معشوقه شیطان🥀 #پارت_496 با تعجب پرسیدم. من :کی گردبند رو نابود کرده؟نصف دیگش کجاست؟ در حالی که قیافه غمگین و عصبی ای پیدا کرده بود گفت. اونیروس :لوسیفر،نمیدونم این گردبند چه ربطی به تو داره اما زمانی که بهش این خبر رسید این گردبند بخشی از توعه از من گرفتتش...به سختی تونستم همین تیکشو نگه دارم.خیلی دنبالت گشتم کم کم داشتم نا امید میشدم حقیقتش، فکر نمیکردم یه روز به همین سادگی پیدات کنم. وقتی این حرفو زد جمله ای که تو خواب شنیده بودم تو سرم تکرار شد : (بال زدن پروانه جای دیگر طوفان درست میکنه) من چقدر قبل میدونستم که قراره همچین اتفاقایی بیوفته چقدر قبل که قبل از ساختن جسم برای خودم این گردبند رو به اونیروس دادم... من :اگه بتونم کمکت میکنم ولی الان نزدیک شدن به لوسیفر برای من کمی سخته و زمان بیشتری برای به دست اوردن گردبند نیاز دارم اونیروس :امیدوارم وقتی به دستش اورده باشی دیر نشده باشه من :موجودات فضایی به ما کمک میکنن تا مدتی متوقفشون کنیم شاید بتونم نظر لوسیفرو برگردونم...میترسم وقتی سمتش برم زندانیم کنه اونیروس با اشاره کردن به سمت راست که ان شیشه قرار داشت یه تصویر ایجاد کرد. این من بودم تو ذهن لوسیفر....؟ میتونستم‌بگم تا حالا تو زندگیم انقدر خودمو زیبا ندیده بودم. خب حقیقتا زیبا نبودم نرمال و عادی بودم ولی این تصور لوسیفر از من فراتر از حتی خوده زیبایی بود. منو‌ وسط یه دشت پر از پروانه تصور میکرد. چه رویا های دلپذیری داشت.....من‌ مدام کابوس میدیدم. بلافاصله بعد از اینکه تو ذهنم اینو‌گفتم یکی از پروانه ها با بالش خراش خیلی کوچکی روی گونه ام ایجاد کرد. همان لحظه بود که آسمانی که تا ان زمان ابی بود به رنگ قرمز تبدیل شه و لوسیفر با دستان خود تمام ان پروانه هارو کشت. جالب بود که حتی در تصورش ام من ناراضیو ناراحت بودم. با این حال منو محکم در اغوش گرفته بود و میگفت. لوسیفر :تو ماله منی،اجازه نمیدم‌حتی خدا ام بهت اسیبی بزنه،الهه ی کوچیک من....همشونو میکشم اجازه نمیدم جایی بریی... اونیروس :از رویا هاشم مشخصه که اگه بری راه برگشتی نداری. من :لوسیفر همیشه یه راه برگشتی میزاره یه راهی که بتونی چندین انتخاب دیگه داشته باشی فقط باید پیداش کنی باید بشناسیش  و درونش دنبالش بگردی اون انقدرم ترسناک و بدجنس نیست تویی که با ذات کثیف جسم‌انسان اشنایی اینو میدونی اونیروس انسان ها از شیطان ام به شیطان نزدیک ترند. اونیروس :نمیخواستم بهش توهینی کنم... من :منم توهینی نشنیدم... اونیروس :باهات احساس صمیمیت میکنم شاید به خاطره اینکه چندین هزار بار تو رویا های لوسیفر دیدمت وقتی یکیو چندین هزار بار ببینی باهاش راحت تر حرف میزنی دیدنت از نزدیک حس عجیبی داره اما من بابت این احساس اشنایی که ازت دارم باهات راحت حرف میزنم و امیدوارم توهین تلقی نشه